Կիսագրագետ կարիերիստները՝ Լուսավոր Հայաստանի հիմնական արսենալ

Էլլա Հովհաննիսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Ընդհանրապես ցանկացած քաղաքական կառույցի կամ պաշտոնյայի պարագայում հանրության հետ շփվելլու, սեփական մտքերը փոխանցելու հիմանական կամուջրը մամուլի խոսնակի ինստիտուտն է: Այս պարագայում այն անձից, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը լիովին կարելի է կարծիք կազմել տվյալ կառույցի մասին:
Աչքովս կրկին ընկավ Լուսավոր Հայաստան կոչված կուսակցության մամուլի խոսնակի գրածներից մի հատված: Ճիշտն ասած այս կիսագլամուռ կերպարը բակային քյառթերի լավագույն խոսելաոճի կրողներից է, ինչով էլ Երևանի ավագանիում մի քանի անգամ աչքի է ընկել: Եթե չեմ սխալվում այս կարմրահեր օրիորդին կամ տիկնոջը մի անգամ հերթական քյառթ էքստազից ավագանու մեկ այլ անդամ կարողացավ հանել միայն «հա ցավդ տանեմ» արտահայտությամբ, ինչից հետո միայն սա ուշքի եկավ՝ հարազատ ելևէջները լսելով:
Պարզվում է, որ այս կարիերիստկայի ճանապարհը սկսվել է հենց փողոցից, փողոցային պայքարներից, բայց եթե այդ ակցիաների կազմակերպիչ և իրական գաղափարակիր հազարավոր երիտասարդներ հետագայում ստվերում են մնում, այ հենց էդ էրեխեքի պայքարի, հույսի և հավատայի վրայով անիանման լպրծուն երևույթները սողոսկում են կուսակցությունների դռների արանքով և, թույլ տվեք ասել, այն կուսակցությունը, որը սրան տեղ է տվել, առնվազն պիտի սրա նման լինի և կիսի նրա տեսակը:
Արևմտյան ցանկացած երկրում քաղաքական այս վիժվածքին վաղուց արդեն դատի կտային՝ սոցիալական հարթակներում ատելության քարոզ կատարելու համար: Արևմուտքում սա ամենածանր պատիժն է՝ hate speech քարոզելը:
Հիմա մտածում եմ այս բառիս բուն իմաստով ոչնչությունը, ով վիզ է դրել սեփական կուսակցության և կուսակցության պապայի՝ Միշիկի համար (հասկանալի է, թե ինչ ակնկալիքներով), ո՞նց է դուրս գալու իր ասածների տակից: Ախր իր կուսակցությունն էլ է պետք եկած պահին իրեն մատաղ անելու՝ այն ուժի հետ հաշտվելու համար, որին հիմա այս հոգեպես շիկահերը անձնվիրաբար քլնգում է:
Մի պահ կանգ առ ու մտածիր աղջի՛կ: Խղճում եմ քեզ, քանի հիմա քո ձեռքերով պապաների համար կրակից շագանակներ ես հանում: Երբ ձեռքերդ այրվեն, քեզ դեն են նետելու՝ անպիտանելիության մակնշմամբ: