Իրինա Հարությունյանն առաջին անգամ բացահայտում է, թե ով է իր ամուսինն ու երեխաների հայրը

Life.tert.am-ը գրում է.

Դերասանուհի Իրինա Հարությունյանը մեկ տարի առաջ կրկին մայրացավ: 40 տարեկանում երկրորդ երեխային ունեցած դերասանուհին այժմ վայելում է մայրության բերկրանքը: Tert.am Life-ն Իրինայի հետ զրուցել է ընտանեկան կյանքի մասին:

Դերասանուհու հետ խոսել ենք նաև ամուսնու մասին, քանի որ նրա անձնական կյանքի վերաբերյալ մի շարք բամբասանքներ են պտտվում: Երբ ծնվեց Իրինայի տղան, շատերը քննարկում էին, թե ով է նրա հայրը և անակնկալի եկան, որ դերասանուհին մեկ տարի չէ, ինչ ամուսնացած է:

-Իրինա, երեխայի ծննդից հետո պասիվ եք: Ե՞րբ եք նախատեսում վերադառնալ աշխատանքի:

- Մի պահ դադար վերցնելն իմ ընտրությունն էր: 15 տարի անընդմեջ աշխատելուց հետո զգացի, որ կա դրա կարիքը: Հասկացա, որ ինձ անհրաժեշտ է անընդհատ լինել երեխայիս կողքին: Մեծ տղայիս ծննդից հետո շատ շուտ անցա աշխատանքի: Նրա՝ քառասունքից դուրս գալուց անմիջապես հետո գնացել եմ աշխատանքի և չեմ վայելել այն րոպեները, որոնք հիմա վայելում եմ երկրորդ երեխայիս հետ:

Ամռանը կարճամետրաժ ֆիլմում նկարահանվեցի, հիմա էլ նկարահանվում եմ 20 մասանոց նոր ֆիլմում՝ «Քավարանում», որը նախատեսված է «Արմենիա Պրեմիումի» համար: Մեծ դադարից հետ չզգացի, որ այսքան երկար չեմ նկարահանվել, միանգամից ինտեգրվեցի աշխատանքին:

-Ի՞նչ է նշանակում հասուն տարիքում մայր դառնալը: Թեև փորձառու մայրիկ եք, զգացողություններն ա՞յլ են:

- 20-25 տարեկանում ու հասուն տարիքում երեխա ունենալը տարբեր բաներ են: Այն ժամանակ ինքդ երեխա ես և շատ բաներ չես գիտակցում, անկախ քո կամքից բացթողումներ ես ունենում:

Երբ ծնվեց մեծ որդիս, ես նոր էի սկսում կարիերաս, կայանում՝ որպես դերասանուհի: Այնպես չէ, որ չէի ցանկանում խնամել որդուս, ուղղակի որպես դերասանուհի կայանալու ցանկությունս համընկավ նրա ծննդի հետ: Մեր գործն էլ այնքան աշխատատար է, հատկապես՝ թատրոնի դերասաններից բեմը խլում է ամբողջ էներգիան: Այդ ամենն արյան գնով է տրվում քեզ:

Ես երեխայիս թողնում էի հուսալի ձեռքերում, դրա համար ավելի հանգիստ էի:

Հիմա ամեն ինչ նորովի եմ ապրում և գիտակցված: Բայց կրկին ծայրահեղություն մեջ եմ:) Անընդհատ ձգում էի աշխատանքի անցնելու փուլը, որովհետև ավելի ու ավելի շատ էի ուզում երեխայիս կողքին լինել: Նա ամեն օր նոր բան է անում, նոր բառեր ասում, ինչից գերագույն հաճույք եմ ստանում: Առաջին ամիսներին գրեթե դուրս չէի գալիս տանից: Մեկ տարին մի ակնթարթի ես անցավ: Ինքս էլ չեմ գիտակցում, որ արդեն մի տարին անցավ:

-Ձեր ավագ որդին՝ Արամը, շատ էր ուրախացել, երբ ծնվեց եղբայրը, սակայն երեխայական խանդն ավելի ուշ է դրսևորվում և, երբեմն, անկառավարելի է լինում: Բախվե՞լ եք այդ խնդրին:

-Մեզ մոտ շատ հետաքրքիր ստացվեց: Այն ժամանակ մտածում էի, որ մեծ տղաս դեռ երեխա է, իրեն փոքրի պես էինք վերաբերում, սակայն Դավթի ծնվելուց հետո հասկացանք, թե ինչ հասուն տղամարդ է նա: Զգում եմ, որ ինչ-որ հարցերում նա դեռ երեխա է, սակայն փոքրիկի ծննդից հետո կտրուկ մեծացել է: Կարծես ինչ-որ պատասխանատվություն է զգում, քանի որ մեծ եղբայր է: Արամը շատ երկար տարիներ ուզում էր եղբայր ունենալ և շատ երջանկացավ երեխայի ծննդից: Իր պահելաձևը, վերաբերմունքը, հասկացողությունն ու մոտեցումը երեխայի ծննդին, նրա խնամքին շատ հասուն է:

-Հիմա նա անցումային տարիքում է, որն ամենաբարդն է: Որպես մայր՝ ի՞նչ խնդիրների եք բախվում:

-Շատ բարդ փուլ է: Հատկապես այս փուլում կարևորում եմ երեխայի հետ ընկերություն անելը: Աստված չանի, որ իրենք հեռվանան ծնողից: Մեր որդին միշտ տարբերվել է իր հասակակիցներից և չի սիրել պատմել իր խնդիրների մասին: Պետք է այնպես անես, որ երեխադ կիսվի քեզ հետ: Ի վերջո, շատ կարևոր փուլ է: Մի շարք կոմպլեքսներ կան, որոնք պետք է արժանիքների վերածել:

Վերջերս իր տարեդարձն էր, ընկերներն ու ընկերուհիներն էին եկել: Ես կողքից հետևում էի ու հասկացա, որ շատ է փոխվել թե´ վերաբերմունքն աղջիկների նկատմամբ, թե´ առհասարակ: Ինձ դուր եկավ իր վարվեցողությունը: Երջանիկ եմ, որ այդպիսի որդի եմ դաստիարակել: Առաջնայինը տղամարդու մարդկային հատկանիշներն են, հետո միայն ուսումն ու մյուս հարցերը:

Մանրամասները՝ սկզբնաղբյուր կայքում: