Գլխավոր Թոփ լուրեր Լրահոս Վիդեո Թրենդ

Unibank Offers 50% Discount on Cards During WeekendsPlanning your trip from a scratch: tips from IDBankIDBank supports the Opening Event of Wizz Air’s “Let’s Get Lost” CampaignUnibank provided cashback to more than 2 000 reliable SME borrowers AraratBank Supports Another Successful Entry into the Capital Market“Cannot deliver your package”. IDBank warns about fake messages from ‘’HayPost’’Ucom and SunChild Continue Joint Initiatives for a Greener Future Grant Akopian has been elected to the AmCham Board Unibank was a partner of the international forum “Yerevan Dialogue” EIB Group and Ameriabank strengthen support for Armenian businesses through EU-backed guarantee The Power of One Dram to ‘’Vahe Meliksetyan’’ FoundationThe international chess tournament supported by IDBank has concludedAraratBank and Urartu Football Club Team Up to Promote Financial LiteracyFINTECH360 International Conference Held in Armenia Ucom Upgrades Internet Speed for Unity Packages Two Milestones, One Celebration: Moneytun Turns 20, Partnership with AraratBank Marks 10 YearsBell Ringing Ceremony at the London Stock Exchange marks Ameriabank’s inclusion in the FTSE 100 as part of LFG AraratBank Announces Change in Executive Leadership Brilliant Performance of Khachaturian’s Piano Concerto by the Thessaloniki Symphony Orchestra — Dedicated to the Memory of the Victims of the Armenian GenocideAraratBank Supports Launch of the 15th Anniversary “Faces of Memory” Seminar “Your Relative is in Danger”: IDBank Warns About an Aggressive Wave of Phone ScamsSoft Construct Showcased New Career Opportunities at Career City Fest 2K26 Financial Literacy Course for Learning Mission non-profit organization. Idram&IDBank A New Level of Digital Banking: IDBank Launches Strategic Partnership with OracleInternational Mother Earth Day. Idram&IDBankUcom Announces the Launch of Its Carbon Footprint Management ProgramUnibank issues USD bonds with a 5.6% yieldAraratBank’s Unwavering Commitment: 5 Years, 172 Beneficiaries, and over 100 ProjectsIDBank and Idram participate in Career City FestAraratBank’s Unwavering Commitment: 5 Years, 172 Beneficiaries, and over 100 Projects Grant Akopian Appointed CEO and Chairman of the Management Board of Converse Bank Travel in comfort with the Mastercard World "Travel" Cards from Unibank Ucom Supports Free FPV Drone Training for Teenagers by the ArmDrone Community AraratBank’s Special Offer at Leasing Expo Attracts Strong Customer Interest Flexible Terms when Transferring your Mortgage Loan to AraratBankThe Defense Team of the “Sacred Struggle” Releases Evidence Exposing a Fabricated Terrorism Case Unibank Awarded Client Protection Certification by MFR The Power of One Dram April Beneficiary: Davitbek Games NGOUcom and Impact Hub Yerevan Announce the Third Year of Green Innovation FellowshipUnibank Launches Referral Campaign “Invite Friends and Get Bonuses"Team Holding: The second phase of the placement of USD-denominated bonds has been completed. Underwriter - Freedom Broker Armenia. “A friend” needs money urgently. IDBank warns that trust can be exploited on social media.Denationalizing the ‘Map’ (Reflections on the ‘Real Armenia Ideology’)AraratBank at Leasing EXPO 2026: Special Leasing Offer for Energy-Efficient EquipmentUcom Offers Virtual Cloud Server (VPS) ServiceIDBank Participates in Regional Conference of the Union of Banks of Armenia, Presenting Innovative Tools for the SME SectorUp to 25% idcoin When Buying Airline Tickets with IDBank Premium CardsAcba bank and the U.S.-based Interactive Brokers have signed an agreementIDBank and Idram Alongside the “Matemik” NGOIDBank Participates in Regional Conference of the Union of Banks of Armenia
Politics

Տխուրը և ուրախը կողք կողքի. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Կամ` սիրիահայերը մեր մեջ

Մենք ականատեսն ենք ժողովրդի տեղահանության այսօրվա փաստին: Հազարավոր սիրիահայեր լքեցին իրենց բնակավայրերը և սփռվեցին աշխարհով մեկ: Բայց այս անգամ, ի տարբերություն նախորդ դարասկզբին տեղի ունեցածի, հայ ժողովուրդն ուներ իր պետութունը և առաջին հերթին այս մարդկանց հայացքը ուղղվեց նրա կողմը: Մոտավոր հաշվարկներով, ճշգրիտ հաշվառում գոյություն չունի, այստեղ է բնակվում 15–16 հազար սիրիացի հայ:
Իսկ ինչպե՞ս են տունն ու տեղը կորցրած այս մարդիկ իրենց զգում մեզ մոտ` Հայաստանում: Որքան էլ լինի իրենց հայրենիքը, այնուամենայնիվ, թողել են այն վայրերը, որտեղ աչք են բացել ու որտեղ ապրել են արդեն մի քանի սերունդ:
Կարևորը հետևյալն է` նրանք ինտեգրվե՞լ են մեզ, մեր հասարակությանը: Բնականաբար, այդ առումով ավելի հեշտ է երեխաների ու երիտասարդների համար: Երեխաները գնում են դպրոց, սովորում են մեր երեխաների կողքին և արդեն բավականին վարժ խոսում են արևելահայերենով:
Երիտասարդների համար ևս հեշտ է: Հատկապես, եթե աշխատանք ունեն, հետևաբար նաև ունեն ամենօրյա շփում տեղացիների հետ: Իսկ եթե չես աշխատում, պետք է մնաս մեկուսացված: Եվ այս դեպքում արդեն ինտեգրվելու մասին խոսք լինել չի կարող:
Տարեցների համար առավել դժվար է տնից–տեղից կտրվել և ապրել այլ միջավայրում: Իմ զրուցակիցը պատմեց իր սկեսուրից, ով 95 տարեկան է: Նա ամեն Աստծու օր նույն հարցն է տալիս` ե՞րբ ենք հետ գնալու` տուն: Հիշեցնում է այն տարիները, երբ նույնն են կրկնել մեր մեծ մայրերը: Ի Տեր գնալուց առաջ, կարոտը սրտներում պահած, նույն խոսքերն են մրմնջացել:
Տղամարդիկ առավել ծանր են տանում տեղափոխությունը, քան կանայք: Հատկապես, եթե այդ տղամարդը չի կարողանում ընտանիքի ապրուստը հոգալ: Իսկ այսօր շատերն են այդ վիճակում: Ընդհանրապես գործազրկության մեծ տոկոս ունեցող երկիրը չէր կարող աշխատանքով ապահովել նաև այս մարդկանց` տեղահանվածներին:
Եվ եթե նրանք աշխատանք չունեն, ապա ապրում են, ինչպես կարողանում են կամ ինչպես ընդունված է նաև մեր պարագայում. ընտանիքի որևէ անդամ աշխատում է դրսում, հատկապես արաբական որևէ երկրում և ապրուստի միջոցներ հասցնում մերձավորներին: Կամ էլ մարդիկ հույսները դնում են բարեկամի վրա, ծանոթի վրա. ով ինչպես կկարողանա և ինչպիսի հնարավորություն ունի:
Իսկ նրանք, ովքեր կարողանում են այստեղ աշխատելով հոգալ օրվա հացը, հիմնականում ընդգրկված են մի քանի ոլորտներում: Սիրիահայերը լավ վարսավիրներ են, լավ ոսկերիչներ են, ռեստորանային գործի լավ մասնագետներ են: Վերջին դեպքում, իհարկե, եթե փող ունեն գործի մեջ դնելու համար: Նաև սիրիահայ շատ բժիշկներ կան, որ հաջողությամբ աշխատում են բժշկական մեր հաստատություններում: Համեմատաբար վերջիններիս համար հեշտ է, որովհետև ժամանակին բժշկական կրթություն են ստացել մեր երկրում: Այսինքն` ապրել են Երևանում, ծանոթ են քաղաքին: Նաև որոշ չափով ռուսերենին են տիրապետում: Դա ևս հեշտացնում է իրենց գործը:
Կանայք էլ փորձում են օգտակար լինել ընտանիքին. արդեն վերջացել է տանը պարփակված ապրելու ժամանակը, իրավիճակն այլ բան է պահանջում: Նրանք հիմնականում տանը կիսաֆաբրիկատներ են պատրաստում ու տրամադրում առևտրի ու սննդի կետերին:
Ընդհանրապես, սիրիահայերը խիստ ըմբռնումով են մոտենում մեր երկրի վիճակին: Գիտեն` մեր հալն էլ մի բան չէ, ու շատ պահանջներ չեն դնում պետության առջև: Ինչ օգնություն կամ աջակցություն տրամադրում են, գոհ են մնում: Գոհ են, որ մեր կառավարությունը պետպատվերի շրջանակներում լուծել է իրենց առողջապահական հարցերը: Կրթական արտոնություններից ևս գոհ են: Այսօր արդեն շուրջ 500 սիրիահայ երիտասարդ սովորում է Հայաստանի բուհերում, և նրանց ուսման դիմաց վճարում է կառավարությունը, նաև` Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամը և ՀԲԸՄ–ն:
Այս երիտասարդները փաստորեն կտրվեցին փողոցից և մասնագիտության տեր դարձան: Ի՞նչ պետք է նրանք անեին, եթե այդ աջակցությունը չլիներ: Հարցին նայում են նաև այս տեսանկյունից:
Հատկապես շնորհակալ են մեր երկրից, որ փաստաթղթային աջակցություն մատուցեց մարդկանց: Հատկապես դա անգնահատելի էր երիտասարդ տղաների պարագայում, ովքեր կամ պետք է ծառայեին սիրիական բանակում, կամ պետք է առևանգվեին ու տարվեին երկիր որպես դասալիքներ: Այս երիտասարդների կյանքը փրկվեց ինչ–որ առումով` նշում են նրանք:
Մի խոսքով` պետությունն ինչքան կարողանում է աջակցում է, գոհ են մարդիկ: Գոհ են նաև տեղացիներից: Ամեն ինչ նորմալ է նրանց վերաբերմունքի մեջ:
Բայց այստեղ` Հայաստանում, արդեն այլևս չի լինի այն համախմբումը, որ այս մարդիկ ունեցել են իրենց բնակավայրում` Սիրիայում: Ցանկացած այլ երկրում ապրելիս, հատկապես` իսլամական երկրում, հայերը մշտապես ստեղծել են իրենց ակումբները, միություններն ու ապրել են դրանց շուրջ: Ապրել են իրենց եկեղեցու ու դպրոցի շուրջ: Ապրել են համարյա գետոյացված: Դա իրենց բնութագրումն է:
Նրանք արդեն հայրենիքում են: Դրա կարքիը չկա այլևս: Ու համայնքը կցրվի, կլուծվի ողջ հայաստանյան հասարակության մեջ: Այն այլևս չի լինի, գոյություն չի ունենա:
Տխո՞ւր է, թե` ուրախ է: Գուցե մարդկայնորեն տխուր է, բայց ազգային–քաղաքական առումով միանշանակ ուրախալի բան է:

 

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: