«Այստեղ ավելի շուտ ԱՄՆ–Ռուսաստան հակասությունների երանգ կա». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

ԱՄՆ Ազգային հետախուզության տնօրեն Դենիել Քոութսը հրապարակել է «Համաշխարհային սպառնալիքների գնահատականը» խորագրով զեկույցը, որտեղ Ղարաբաղյան հակամարտության վերաբերյալ ևս անդրադարձ կա: Մասնավորապես ընդգծվել է, որ Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ լարվածությունը կարող է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև լայնածավալ ռազմական հակամարտության վերածվել, որը կարող է ներգրավել Ռուսաստանին իր տարածաշրջանային դաշնակցին աջակցելու համար:

Անդրադառնալով զեկույցին, «Փաստի» հետ զրույցում Արցախի նախագահի խոսնակ Դավիթ Բաբայանը նշեց, որ նման հայտարարություններ լինում են պարբերաբար և ամեն տարի. «Գաղտնիք չէ, որ մենք պետք է միշտ պատրաստ լինենք յուրաքանչյուր պահի կասեցնելու Ադրբեջանի ցանկացած ոտնձգություն: Ինչ վերաբերում է վերոնշյալին, ապա այստեղ ավելի շուտ ԱՄՆ–Ռուսաստան հակասությունների երանգ կա: Սա պետք է դիտարկել հենց այդ տեսանկյունից:

Իհարկե, կան հակասություններ և, ըստ ամենայնի, դրանք խորանալու են: Այդուհանդերձ, ադրբեջանա–ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումն այն միակ հարթակն է, որտեղ այդ երկու գերտերությունները միասնական ինչ–որ մոտեցում և շահեր ունեն, որ կայունությունն ու խաղաղությունն այստեղ պահպանեն: Ե՛վ ԱՄՆ–ն, և՛ ՌԴ–ն ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահող երկրներ են և այդ շրջանակում իրար հետ համագործակցում են: Կարծում եմ՝ միասին պետք է ամեն ինչ անեն, որպեսզի խաղաղությունն ու կայունությունը պահպանվի: Այդպես էլ անում են, բայց խաղաղության և կայունության պահպանումը մի հարթություն է, մյուսն էլ մեր զինված ուժերի՝ Հայոց բանակի մարտունակության բարձր մակարդակի ապահովումն է»:

Ղարաբաղին նվիրված հատվածում նշվում է, որ «երկու կողմերի՝ փոխզիջման գնալու ցանկության բացակայությունը, այլ կողմերից ճնշման ավելացումը, Ադրբեջանի կայուն ռազմական արդիականացումը և 2018 թ. Հայաստանի կողմից նոր ռուսական զենքի ձեռքբերումը կարող են լայնածավալ ռազմական գործողությունների հանգեցնել:

Դիտարկմանը, թե այստե՞ղ ևս կարելի է փաստել, որ հստակ հասցեականություն չկա, Դավիթ Բաբայանը նշեց. «Մի խնդիր կա՝ Ադրբեջանը չի ուզում գնալ որևէ նորմալ քայլերի: Խոսքը միայն փոխզիջումների մասին չէ: Ադրբեջանը որևէ ողջամիտ քայլ չի ուզում կատարել: Չի կատարում սկսած 1918 թվականից, երբ արհեստածին ձևով ստեղծված այդ երկիրը հավակնություններ ներկայացրեց նաև հայ ժողովրդի տարածքների նկատմամբ: Հետևաբար՝ այս մոտեցումը պահանջում է, որ և՛ ԱՄՆ–ն, և՛ Ռուսաստանն աշխատեն նաև այդ ուղղությամբ, որովհետև մենք բազմիցս ասել ենք, որ պատրաստ ենք տարբեր հարցեր քննարկել, բայց այդ երկիրը նույնիսկ չի ուզում քննարկել այդ հարցերը: Իհարկե՝ դա չի նշանակում, որ մեզ համար կա վերադարձ անցյալ, բայց մենք չենք հրաժարվում բանակցություններից, խոսելուց և ինչ–որ հարցեր քննարկելուց: Հիմա հարցը միայն Ադրբեջանի վրա ճնշում գործադրելը չէ, որ ինչ–որ քայլերի գնա: Խնդիրն այն է, որ Ադրբեջանն արդեն վաղուց ահաբեկչական երկիր է դարձել՝ ահաբեկչության տարածման կենտրոններից մեկը: Նաև միջազգային հանրության այդ պասիվությունն է բերել այս վիճակին, որովհետև աչք է փակել բոլոր չարաշահումների վրա, աչք է փակել ժողովրդավարական ինստիտուտների կործանման վրա: Եվ ոչ միայն աչք են փակել, այլև Ադրբեջանում անցկացնում էին Եվրոպական ամառային օլիմպիական խաղերը: Այս ամենը դրա հետևանքն է»:

Դավիթ Բաբայանը շեշտեց, որ միջազգային հանրությունը մշտապես պետք է ճնշում գործադրի այդ երկրի վրա, որ գոնե ժողովրդավարական դառնա. «Եթե Ադրբեջանը ժողովրդավարական երկիր չդառնա, որևէ կարգավորում ակնկալելն անիմաստ է»:

Նրա խոսքով՝ հասցեականությունը պետք է լինի, բայց այդ հասցեականությունը չպետք է կենտրոնանա զուտ հակամարտության վրա. «Հակամարտությունն այստեղ ինչ–որ տեղ նաև ածանցյալ է Ադրբեջանի պետականաշինության փիլիսոփայությանը: Ֆաշիզմի ու նացիզմի գաղափարներով օժտված երկիրն ինչպե՞ս կարող է ճկուն քաղաքականություն վարել կամ պատրաստ լինել ողջամիտ քայլերի: Այսօրվա դրությամբ հենց այս հարցերի շուրջ պետք է քննարկումներ լինեն»:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում