«Ոչ թե պետք է նստել ու ասել, որ որակ չկա, այլ արժանի աշխատանքները ֆինանսավորել»
«Մեր մշակույթն անցումային փուլում է, անցում ենք կատարում դեպի ավելի առողջ մթնոլորտ և առողջ մշակույթ: Թվում է, թե այս բառը կապ չունի մշակույթի հետ, բայց շատ կարևոր է, որ քո ներսում, ինչպես նաև թատերական կյանքում մթնոլորտն առողջ լինի, որովհետև հենց դրանից էլ ծնվում են լավ գործեր», - «Փաստի» հետ զրույցում ասում է Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնի դերասանուհի Տաթև Ղազարյանը՝ խոսելով մշակույթի ներկայիս վիճակի մասին:
Հարցնում եմ այդքան չարչրկված առաջարկ-պահանջարկի մասին: Դերասանուհին նշում է, որ մեզ մոտ միտում կա թերագնահատել մեր հեռուստադիտողին, թատերասեր հասարակությանը: «Շատերն ասում են՝ «մարդիկ թատրոն չեն սիրում», «ինչ ուզում են, այդ ենք ցույց տալիս»: Այդպիսի բան գոյություն չունի: Հաճախեք թատրոններ, դիտեք բարձրարժեք ներկայացումներ և կտեսնեք, որ հանդիսատեսը մեծ սիրով է հաճախում թատրոն և պատրաստ է անգամ երկրորդ անգամ գալ՝ նույն ներկայացումը դիտելու, և պահանջել դրանից էլ ավելի բարձրարժեք գործերի բեմականացում: Ի վերջո, մշակույթը պետք է թելադրողը լինի, և եթե ոչ մենք, ապա ո՞վ պետք է մեր արժեքները բարձրացնի, հանդիսատեսին մատուցի որակյալ աշխատանք: Մեր թատրոնում ունենք նոր ձևաչափով նախագծեր, նոր ձեռնարկներ, ներկայացումներ ու հյուրախաղեր: Համազգային թատրոնը բուռն կյանքով է ապրում: Եթե չլիներ հանդիսատեսը, չլիներ պահանջարկը, չէր կարող լինել նման ակտիվություն գոնե մեր թատրոնում: Հենց միայն սրա համար մեր հանդիսատեսին բարձր եմ գնահատում», - նշում է Տաթև Ղազարյանը:
Նա տեղեկացնում է, որ վերջերս հանդես են եկել նոր ձևաչափով: «Դա թատերականացված ընթերցանություն է: Հայաստանում առաջին թատրոնն ենք, որ անդրադարձանք այս ձևաչափին: Մեծ մտավախությամբ առաջին փորձն արեցինք, որովհետև վստահ չէինք՝ արդյոք այդ ձևաչափին հանդիսատեսը պատրա՞ստ է: Սկզբում խաղացինք ծանոթների, ընկերների և հյուրերի համար: Սա բավական մեծ արձագանք ստացավ: Այժմ արդեն ունենք երեք անուն ներկայացում այս ձևաչափով: Սա վկայում է այն մասին, որ հանդիսատեսը պատրաստ է ընդունել լավ նախագծերը», - ընդգծում է մեր զրուցակիցը:
Արձագանքում եմ՝ սա փաստում է նաև այն մասին, որ թատրոնն էլ ցանկություն ունի զարգանալու, նորամուծություններով հանդես գալու: «Իհարկե: Եթե թատրոնը չունենա ցանկություն, մեկ օր կամ նույնիսկ մեկ ժամ կարծի, որ իր համար ամեն ինչ ստացված է, կայացած է և էլ ոչինչ չունի անելու, ապա նույն րոպեին թատրոնը կարելի է փակել և հեռանալ: Թատրոնի զարգացմանը նպաստում են հյուրախաղերը, փառատոնները: Վերջին վեց ամսվա ընթացքում 4 փառատոնի ենք մասնակցել, շուտով մասնակցելու ենք Մոսկվայում և Լիտվայում կայանալիք փառատոններին: Արդեն հրավերներ ունենք Բրեստից և այլ երկրներից: Վերջին փառատոնից մրցանակներով և «գրան պրիով» ենք վերադարձել: Փառատոնները հնարավորություն են տալիս գնալ այլ երկրներ, տեսնել նրանց մշակույթը, զարգանալ, նաև քո մշակույթը հրամցնել օտարներին», - փաստում է Համազգային թատրոնի դերասանուհին:
Բայց չէ՞ որ հյուրախաղերի մեկնելու, թեկուզ նաև ներկայացում բեմադրելու համար ֆինանսական միջոցներ են անհրաժեշտ: Տաթև Ղազարյանը համաձայնում է. «Եթե պետությունը շատ ավելի առողջ ու բարի աչքով նայեր թատրոններին և ընդհանրապես մշակույթին, կունենայինք ավելի տպավորիչ ներկայացումներ, ֆիլմեր, մշակութային այլ միջոցառումներ: Այս ամենն անում ենք մինիմալ ֆինանսական միջոցներով, երբեմն՝ պարզապես առանց միջոցների: Ճիշտ է, պետական թատրոններին տրվում է որոշակի աջակցություն. ամեն ամիս պետությունը վճարում է աշխատավարձ, բայց աջակցությունը դրանից այն կողմ չի անցնում: Կարծեմ տարին մեկ անգամ որոշակի գումար է հատկացվում ինչ-որ մի ներկայացման համար: Սրանք խնդիրներ են, որոնց մասին պետք է պետությունը մտածի: Ոչ թե պետք է նստել ու ասել, որ որակ չկա, այլ արժանի աշխատանքները ֆինանսավորել: Օրինակ, կարող է ստեղծվել մի հանձնախումբ, որը կայցելի մշակութային օջախներ, կդիտի ներկայացումները և ամենաարժանիներին կտրամադրի ֆինանսական միջոցներ», - ասում է դերասանուհին:
Անդրադառնում ենք նաև մշակույթի նախարարության միաձուլմանը կրթության և գիտության նախարարությանը: Մեր զրուցակիցը կարծում է, որ եթե ցանկանում են գործ անել, ամեն ձևով էլ կանեն՝ լինի առանձին նախարարություն, թե միավորվի մեկ այլ նախարարության հետ: «Այս դեպքում անունը կարևոր չէ, կարևորը, որ գործընթացը կայանա: Հույս ունեմ, որ այս միավորումը չի խանգարի լավ արժեքներ ստեղծելուն և գործեր կատարելուն», - ասում է Համազգային թատրոնի դերասանուհի Տաթև Ղազարյանը:
ԼՈՒՍԻՆԵ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ
Какой закон, какие урегулирования, кому они нужны? «Паст»
Односторонняя повестка уступок и политика молчания официального Еревана: «Паст»
Не помогла даже откровенная поддержка ЕС и США: выборы стали также своеобразным референдумом: «Паст»
Политическая месть ценой экономической безопасности: «Паст»
Тонкое искусство «кайфаваться» над народом и все «бросить в карман народа»... «Паст»
Почему власть сама ставит себя в нелепое положение? «Паст»
«Фокус» университета Брюсова: объявление о бесплатных местах в последнюю минуту։ «Паст»
Почему Аветик Чалабян вновь оказался в центре внимания властей? «Паст»
Административный суд признал бездействие полиции незаконным
Когда любая уступка превращается в отправную точку для новых требований: «Паст»
