Արամ Կարապետյան. «Սերժ Սարգսյանի վարչապետությունը գին ունի». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Ապրիլին ընդառաջ Սերժ Սարգսյանի վարչապետության հարցը նրա վերջին հարցազրույցից հետո քննարկումների նոր դաշտ է տեղափոխվում: Այդուհանդերձ՝ խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ուժերը շարունակում են գործող նախագահի վարչապետությունը կանխելու մասին հայտարարություններ անել:

«Նոր ժամանակներ» կուսակցության ղեկավար Արամ Կարապետյանի հետ զրույցում հետաքրքրվեցինք՝ նշվածի շուրջ քաղաքական օրակարգ ձևավորելու ի՞նչ հնարավորություններ կան:

«Ես ևս համարում եմ, որ Սերժ Սարգսյանի կառավարման տարիները որևէ լավ բան երկրին չեն բերել: Չէի ցանկանա, որ նա երրորդ անգամ էլ այլ կարգավիճակով դառնար Հայաստանի ղեկավար: Սա իմ կարծիքն էր որպես ՀՀ քաղաքացի, բայց քաղաքական թեման շատ ավելի բարդ է: Խնդիրն այն չէ, թե ընդդիմությունը կարո՞ղ է օրակարգ ձևավորել կամ ժողովուրդը դուրս կգա՞, թե ոչ: Հարցը միայն նշվածների մեջ չէ, ավելի բարդ է: Հարցն այն է, թե որն է լինելու Սերժ Սարգսյանի վարչապետության գինը՝ հատկապես գեոքաղաքական առումով: Պարզ է չէ՞, որ դժվար թե որևէ մեկը ձայն չհաներ, լուռ մնար այս դատավարությունների խնդրով (Ժիրայր Սեֆիլյանի և մյուսների գործով,– խմբ.): Հիշո՞ւմ եք, նախկինում Եվրոպայից, ԱՄՆ–ից արձագանքում էին նման դեպքերին: Հիմա, եթե նկատել եք, արձագանքներ գրեթե չկան: Պարզ է, որ ինչ–որ բան է կատարվում: Առաջինը՝ նախ աշխարհն է փոխվել, դեմոկրատիան առաջնային չէ: Երկրորդ՝ ամենայն հավանականությամբ Սերժ Սարգսյանի վարչապետությունից և Ալիևի նոր ընտրությունից հետո աշխարհն ինչ–որ բան է սպասում, որը կարող ենք կռահել, բայց հստակ չգիտենք: Վարչապետությունը գին ունի՝ երկրի ներսում մի գին է, գեոքաղաքական դաշտում՝ այլ գին»,– «Փաստ»–ի հետ զրույցում ասաց Ա. Կարապետյանը:

Նա շեշտեց՝ Սերժ Սարգսյանը լուռ էր, մինչև ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի ընտրվելը:

«Բոլորն այս հանգամանքը կապում են նրա հետ, թե Պուտինն ընտրվեց և դրանից հետո Սերժ Սարգսյանի ձեռքերն արդեն ազատ են: Ես այդպես չեմ մտածում: Նախ՝ Պուտինի՝ տոկոսային այդպիսի հարաբերակցությամբ ընտրվելը Պուտինի ձեռքերն է ազատում շատ հարցերում: Հիշեցնեմ՝ սրանից մոտ մեկ ամիս առաջ պուտինամերձ շրջանակներից Ալեքսանդր Դուգինն ասում էր, որ հինգ շրջաններ հանձնելու մասին պայմանագիր կա: Ես չգիտեմ՝ ճիշտ է, թե ոչ, բայց ես Դուգինին ճանաչում եմ և գիտեմ նման մարդկանց գործելակերպը: Ինչո՞ւ է այս ամենն ասվում: Եթե նույնիսկ չկա այդպիսի պայմանավորվածություն, փորձում են հետախուզել հասարակական միտքը: Ավելի կոնկրետացնեմ ասելիքս: Մենք պայքարելու ենք, որ Ս. Սարգսյանը երրորդ անգամ չդառնա երկրի ղեկավար, բայց դրանից հետո ես օրակարգն ավելի կմեծացնեի: Կա ավելի մեծ օրակարգ, քան վարչապետ դառնալը կամ չդառնալն է: ի՞նչ է սպասվում ՀՀ–ին Արցախի հարցում, տնտեսական փոփոխությունների, կառավարման համակարգի առումով: Ի՞նչ է սպասվում Իրանի, Սիրիայի, Թուրքիայի նկատմամբ հարաբերությունների քաղաքական կոշտացման պարագայում: Այս օրակարգի շուրջ է, որ կարող է լուրջ շարժում սկսվել»,– ասաց նա:

Իսկ թե ինչ գնի մասին է խոսքը, Ա. Կարապետյանը ընդգծեց. «Որպես մարդ, ով շատ մեծ հնարավորություններ ունի ինֆորմատիվ և էքսպերտային հանրության մեջ, գիտեմ, որ Պուտինի ընտրվելն էլ գին ունի: Փետրվարի 1–ին ԱՄՆ–ում պետք է պատժամիջոցներ մտցվեին: Որքան հիշում եմ՝ ՌԴ–ի հատուկ ծառայությունների ղեկավարները գնացին ԱՄՆ: Իմիջիայլոց՝ Նարիշկինը, լինելով սանկցիոն ցուցակի մեջ, գնաց ԱՄՆ: Սա ասում եմ, որ հասկանալի լինի աշխարհի ներկայի դրվածքը: Այսինքն՝ փակ խմբերում կան փակ պայմանավորվածություններ, որոնց մասին դուք չգիտեք: Ամեն ինչ իր գինն ունի հիմա: Սերժ Սարգսյանի վարչապետությունն էլ գին ունի: Թե ինչ գին ունի, ես դա ինձ համար գիտեմ, բայց որպեսզի դա բարձրաձայնեմ ու մինչև վերջ ասեմ այդ մասին, պետք է մինչև վերջ փաստեր ունենամ: Այդուհանդերձ՝ Սերժ Սարգսյանը չի կարողանալու այդ գինը տալ: Եթե նույնիսկ խոստանա, չի կարողանա: Ալիևը ևս չի կարողանալու անել»:

Արամ Կարապետյանը շեշտեց՝ հիշո՞ւմ եք, թե «Սասնա ծռերի» գործողությունը երբ եղավ և դրանից հետո ինչ կատարվեց. «Եթե ճիշտ եմ հիշում, Սերժ Սարգսյանը հետո գնաց Մոսկվա: Խոսվում էր հողեր հանձնելու պայմանավորվածությունների մասին, որը չիրականացավ, որովհետև երկրի ներսում զինված ապստամբություն էր: Պարզ էր նաև ապստամբության հիմնական թեզը: Ղարաբաղյան ազատամարտի մասնակիցներն էին՝ ամբողջ աշխարհը հասկանում էր չէ՞, թե ինչու են հենց այս մարդիկ դուրս եկել: Մեծ հաշվով՝ կան պայմանավորվածություններ, որոնք դրժվում են կամ սեփական խոսքով, կամ չեն կատարում, որովհետև ենթադրյալ իրավիճակը թույլ չի տալիս: Ապստամբություն է լինում, նստացույցեր են լինում: Մարդն ասում է՝ տեսե՛ք, թե որքան մարդ կա, որ ինձ դեմ է, ես ինչպե՞ս գամ ու այդ թղթերը ստորագրեմ: Այսինքն՝ կան ռեալ երևացող բաներ, և կան պայմանավորվածություններ, որոնք տեսանելի չեն: Համոզված եմ՝ մեծ օրակարգը վերաբերում է Հայաստանի և Ղարաբաղի ապագա բախտին: Շեշտում եմ՝ ոչ միայն Ղարաբաղի, այլ նաև Հայաստանի, որովհետև Հայաստանին անկախությունից զրկելու նկրտումները շատ մեծ են»:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում