Ղեկավարը զանգ տվեց իր աշխատողի տուն, որն աշխատանքի չէր եկել, սակայն լսափողը վերցրեց նրա երեխան․ Ծիծաղից կթուլանաք, երբ իմանաք, թե ինչ տեղի ունեցավ հետո

Ղեկավարը ոչ մի կերպ չէր կարողանում հասկանալ, թե ինչու՞ նրա ամենանվիրված և լավագույն աշխատողներից մեկը չէր եկել աշխատանքի և անգամ չէր էլ զանգել, որպեսզի զգուշացներ բացակայության համար։

Սակայն գլխավոր համակարգչի հետ լուրջ խնդիրներ առաջացան, այդ պատճառով ղեկավարը որոշեց զանգահարել իր աշխատողի տան համարին։ Պատասխանեց նրա երեխան։ Նա շշուկով ասաց՝

— Ալո։

— Ողջույն տղաս։ Հայրիկը տա՞նն է․– հարցրեց ղեկավարը։

— Այո, — կամաց պատասխանեց երեխան։

— Ես կարո՞ղ եմ նրա հետ խոսել։

— Ոչ։

Զարմացած տղամարդը հարցրեց։

— Իսկ քո մայրիկը տա՞նն է։

— Այո։

— Իսկ նրա հետ կարո՞ղ եմ խոսել։

Երեխան շատ ցածր ձայնով ասաց։

— Ոչ։

Հույս ունենալով, որ այնտեղ կա մի ուրիշ մեծահասակ մարդ, ում միջոցով նա կարող էր հաղորդել աշխատողին, թե ինչի համար էր զանգ տվել, ղեկավարը հարցրեց:

— Տանը ուրիշ մարդ չկա՞։

— Կա, մի ոստիկան է։

Ցանկանալով իմանալ, թե ի՞նչ է անում ոստիկանը իր աշխատողի տանը, ղեկավարը հարցրեց։

— Կարո՞ղ եմ խոսել ոստիկանի հետ։

— Ոչ, նա զբաղված է։

— Ինչո՞վ է զվաղված։

— Նա խոսում է մայրիկի, հայրիկի և հրշեջի հետ։

Այդտեղ տղամարդը ետին պլանում լսում է շատ բարձր ձայներ։

— Դա ի՞նչ է։

— Ուղղաթիռ է, — կամաց ասաց երեխան։

— Ի՞նչ է այդտեղ կատարվում, — հարցրեց ղեկավարը, սկսելով լուրջ անհանգստանալ։

— Որոնողական խումբը հենց նոր վայէջք կատարեց ուղղաթիռով։

Անհանգիստ և մի փոքր խուճապի մեջ, ղեկավարը հարցրեց։

— Ու՞մ են նրանք այդեղ փնտրում։

Երեխան ինքնագոհ ծիծաղով պատասխանեց։

— Ինձ։