Նամակ, որը պայթեցրեց համացանցը

Հարգելի Իոսիֆ Դավիդովիչ,

Սույնով գրում է Ձե՛զ՝ երեսփոխանին, ժողովրդական արտիստին, և այլն, և այլն… սովորական ռուսաստանցի գավառականը: Կամ, ինչպես Դուք եք ասում՝ ճորտը:

Նաև Դուք եք ասել, որ եթե հետաքրքրվում ես, թե որտեղից ռուսաստանի դատավորին 2 միլիոն ԱՄՆ դոլար՝ լկտի ճորտություն է: Դե, ուրեմն՝ թույլ տվեք չհամաձայնել և մի փոքր բարոյական քարոզ կարդալ Ձեր գլխին:

Գիտեք, Իոսիֆ Դավիդովիչ, լկտիությունը և ճորտությունը այն է, երբ հարկատուների (ըստ Ձեզ ճորտերի), հաշվին աշխատավարձ ստացող դատավորը դստեր հարսանիքին վճարում է 120 միլիոն ռուբլի, երբ միջին աշխատավարձը երկրում 20 000 ռուբլի է:

Պարոն Կոբզոն, ճորտություն և գռեհկություն է, երբ դումայի երեսփոխանը, որն աշխատավարձ է ստանում այդ նույն ճորտի հաշվին, գռեհկաբանում է հենց այդ նույն ընտրողի առջև: Գռեհկաբանությունը և ճորտությունը, ճաղատ իմ ծերուկ, դա այն է, երբ ճորտի վզին նստած խառնածին պոռնկորդին բուժվում է արտերկրի լավագույն կլինիկաներում, թքած ունենալով այն փաստի վրա, որ իր երկրում արդեն վաղուց չկան բարձրակարգ բժիշկներ:

Գռեհիկ ճորտի մասին էլի կարող էի գրել: Բայց արժե՞ Ձեզ նման անխիղճ խառնածնի հետ շարունակել…

Ապրեցեք: Մի հազացեք:

Շտապում եմ լքել տարածքը:

Սերգեյ Լունին,

Ձեզ համար, մեծագույն հաճույքով՝ ճորտ: