Տիգրան Հայրապետյան. «Արդարադատության չիրականացման պտուղները դեռ երկար տարիներ կքաղենք». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

2016 թվականին Երևանում տեղի ունեցած իրադարձություններին հաջորդած գործընթացները հերթական անգամ հայտնվել են միջազգային հանրության ուշադրության կենտրոնում:

Այս անգամ անդրադարձը կատարել է «Amnesty International» միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունը, որը հրապարակել է մարդու իրավունքների հետ կապված վիճակի վերաբերյալ իր ամենամյա 2016/2017 թվականների զեկույցը: «Amnesty International»–ը ներկայացրել է 2017 թվականի ընթացքում աշխարհի 159 երկրներում մարդու իրավունքների հետ կապված իրավիճակը:

Հայաստանին վերաբերող հատվածում իրավապաշտպան կազմակերպությունն ընդգծել է, որ 2016 թվականին Երևանում ցույցերի ընթացքում ոստիկանության կողմից անհամաչափ ուժի կիրառման համար գրեթե ոչ ոք պատասխանատվության չի ենթարկվել: Նշվել է, որ տասնյակ ցուցարարների դեմ հարուցվել են քրեական գործեր՝ հասարակական կարգի ենթադրյալ խախտման և այլ հանցագործությունների համար: Շեշտվել է նաև, որ ոստիկանների կողմից լիազորությունների չարաշահման մասին պնդումների հիման վրա հարուցված քրեական գործով մեղադրանքներ չեն ներկայացվել: Անդրադարձ է կատարվել նաև «Սասնա ծռերի» դատավարությանը: Ըստ զեկույցի՝ պատանդներ վերցնելու և այլ բռնի գործողությունների համար մեղադրվող ընդդիմադիրների դատավարություններում խախտվել է արդար դատավարության իրավունքը: «Amnesty International»–ը մեջբերել է նաև մեղադրյալների խոսքերը, որոնց համաձայն՝ նրանք կալանքի տակ գտնվելու ժամանակ ծեծի են ենթարկվել, իսկ փաստաբանները հայտնել են, որ նրանց վրա ճնշումներ են գործադրվում:

Անդրադառնալով զեկույցում առկա գնահատականներին, ինչպես նաև՝ միջազգային կազմակերպությունների կողմից նախկինում հնչած գնահատականների ազդեցությանը, փաստաբան Տիգրան Հայրապետյանը «Փաստ»–ի հետ զրույցում նախ ընդգծեց. «Քաղաքական հարց է, թե արդյոք այս ամենից հետո իշխանությունը կփորձի օրինաչափ վարքագիծ դրսևորել, այսինքն՝ իրավական պետությանը հարիր գործողություններ կատարել: Թե ինչ կանեն իշխանությունները՝ ես դժվարանում եմ ասել, բայց այդ գնահատականը, բնականաբար, համապատասխանում է իրականությանը: Ասեմ ավելին՝ նույն 2016 թվականին ոստիկանական գործողությունները, բնականաբար, պետք է որակվեն որպես հանցագործություն: Այդ հանցագործության համար որևէ մեկը պատասխանատվություն չկրեց: Այդուհանդերձ, մենք դիմել էինք, որ գոնե վարչական կարգով լինի այդ պատասխանատվությունը: Ենթադրենք՝ հանցագործություն չի, բայց դատարանը գոնե պետք է համարեր, որ ոստիկանների գործողությունները օրինական կամ իրավաչափ չեն եղել: Այնուամենայնիվ, մոտ տասն օր առաջ վարչական դատարանը մերժեց այդ պահանջը: Այսինքն՝ երկու տարի քննելուց հետո վարչական դատարանը գտավ, որ ոստիկանների գործողություններն օրինական են: Սա ոչ միայն դատարանների, այլև պետության մոտեցումն է, ինչի հետևանքով մենք պատվերով դատավարություններ ենք տեսնում»:

Փաստաբանը շեշտեց՝ այսքան պատահականություններ չեն լինում:

«Բոլոր մարմինները նույն ծրագրի ուղղությամբ համատեղ են գործում: Ովքեր ինչ–որ ժամանակ հանդգնել են ընդդիմադիր քաղաքական գործունեությամբ զբաղվել, այդ անձանց նկատմամբ նույն գործելաոճն է դրսևորվում: Սա նշանակում է, որ Հայաստանում չկա քաղաքական երկխոսություն, չկա խոսքի ազատություն: Քաղաքացիներն ազատ չեն ասելու այն, ինչ մտածում են: Գևորգ Սաֆարյանի, Ժիրայր Սեֆիլյանի և Կարո Եղնուկյանի օրինակով մենք հստակ տեսնում ենք դա:

Հետևաբար, պետք է շատ լուրջ մտածեն ու լուրջ հետևությունների հանգեն: Մեծ հաշվով՝ տուժում են ոչ թե, օրինակ, Գևորգ Սաֆարյանը, ով երկու տարի ոստիկանական գործողությունների պատճառով ազատազրկվեց, այլ հասարակությունը, որովհետև վաղ թե ուշ անարդարության պտուղները անդրադառնում են հասարակության բոլոր շերտերի վրա»,– ասաց փաստաբանը:

Տիգրան Հայրապետյանն ընդգծեց՝ ակնհայտ էր, որ ոստիկանները պետք է պատժվեին. «Բայց նրանք «խիզախի» կեցվածքով գալիս էին դատարան ու հաստատում իրենց վարքագծի իրավաչափությունը: Այսպես, փաստորեն, հետընթաց գրանցվեց, իսկ արդարադատության չիրականացման պտուղները մենք դեռ երկար տարիներ կքաղենք»:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում