««Բանակում»-ը պետք է հետաքրքրություն ու սեր առաջացներ բանակի նկատմամբ, ինչը, կարծում եմ, հաջողվել է». Վահագն Խաչատրյան

Past.am-ը շարունակում է Ձեր ուշադրությանը ներկայացնել սիրված հեռուստասերիալների ոչ պակաս սիրված դերասանների հետ զրույցները: Այս անգամ հերթը «Բանակում» հեռուստասերիալից բոլորին հայտնի Վահագն Խաչատրյանինն է, ով ֆիլմում մարմնավորում էր Վարոս Վարոսյանին:

- Հեռուստադիտողը Ձեզ ճանաչեց «Բանակում» հեռուստասերիալից: Մինչ այդ ինչո՞վ էիք զբաղվում և ինչպե՞ս եղավ, որ հայտնվեցիք հեռուստասերիալում:

- «Բանակում» հեռուստասերիալում հայտնվելուց առաջ ես արդեն ավարտել է Թատերական ինստիտուտի բակալավրիատը և սովորում էի մագիստրատուրայում: Միևնույն ժամանակ աշխատում էի «Ինտերակտիվ» թատրոնում, որը մեր հասարակական-մշակութային կազմակերպությունն էր, ինչպես նաև՝ Մնջախաղի և Կամերային թատրոններում:

Սերիալում նկարահանվելու առաջարկն ստացա «Շանթ» հեռուստաընկերությունից և համաձայնվեցի, որովհետև ռեժիսորը լավն էր:

- Կերպարն ու՞մ մտահղացումն էր:

- Երեք սերժանտների գաղափարը, այդ թվում՝ նաև իմ կերպարը, սցենարիստինն էր: Ուղղակի իմ կերպարի վրա շեշտն ավելի շատ այդ ուղղությամբ դրվեց, քանի որ սերժանտներից մեկը՝ Գազազյանին մարմնավորող Արմուշը, դուրս եկավ և նրա ֆունկցիան դրվեց ինձ վրա:

- Իրական կյանքում Ձեր կերպարին նմա՞ն եք:

- Արտաքինո՞վ )) Բնավորությամբ այնքան էլ նման չեմ:

- Ինքներդ սիրու՞մ էիք Ձեր կերպարը:

- Այո, եթե չսիրես, չես կարող խաղալ:

- Եթե Վարոսյանը չլինեիք, ու՞մ կցանկանայիք մարմնավորել հեռուստասերիալում:

- Ոչ մեկին ))

- Սերիալում Ձեր ամենասիրելի կերպարը ո՞րն էր:

- Խաղարկային առումով լայն հնարավորություններ էր տալիս Հակոբյանի կերպարը:

Այդպիսին էր նաև Համբարձումի կերպարը, որը ճիշտ է՝ շերտավորման առումով զիջում էր Հակոբյանին, բայց էլի խաղալու լայն հնարավորություններ էր տալիս. հումոր, դրամատիզմ, իրավիճակներ ու խաղ: Կերպարը էտյուդային էր, մանր աշխատանք էր պահանջում, ինչն, ըստ իս, շատ հետաքրքիր էր:

- Սերիալի նկարահանման ընթացքում Դուք իրականում զորակոչվեցիք բանակ: Արդյոք այն, ինչ ցուցադրում էր սերիալը և իրականությունը շա՞տ տարբեր էին:

- Տարբերությունը մեծ պետք է լիներ: Կարելի է ասել՝ սերիալը պրոպագանդա էր, որ երիտասարդները չխուսափեն ծառայելուց, այլ մի բան էլ ֆիլմը նայելուց հետո ցանկանան գնալ բանակ, նման ընկերներ ունենալ, նմանատիպ իրավիճակներում հայտնվել:

Մարդիկ են եղել, ովքեր հետևել են հեռուստասերիալին, որպեսզի իրենց ծառայության տարիները հիշեն: Հետևել են ծնողները, ովքեր բանակում ծառայող ունեին, հնարավոր է՝ կերպարներից մեկի մեջ նույնիսկ իրենց երեխային են տեսել: Ֆիլմը պետք է հետաքրքրություն ու սեր առաջացներ բանակի նկատմամբ, ինչը, կարծում եմ, հաջողվել է:

Մանրամասները՝ սկզբնաղբյուր կայքում: