Երվանդ Բոզոյան. «ԱՄՆ–ի նամակը վերջնագիր չէ՝ ըստ էության, «զոնդաժ» են անում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

ԱՄՆ դեսպանատունը նաև ՀՀ կառավարությանն է ծանուցել հնարավոր պատժամիջոցների թիրախում հայտնվելու մասին: Ըստ ծանուցման՝ պատժամիջոցներ կարող են կիրառվել մասնավորապես Ռուսաստանի ռազմա–արդյունաբերական համալիրի ընկերությունների հետ նշանակալի գործարքների կնքման պարագայում:

Քաղաքագետ Երվանդ Բոզոյանը «Փաստի» հետ զրույցում կարծիք հայտնեց, որ այս ամենը կապված է ռուս–ամերիկյան հարաբերությունների վատթարացման հետ:

«Մենք տեսանք, որ ԱՄՆ–ի ֆինանսների նախարարությունն ավելի վաղ հանդես եկավ ցուցակով, որտեղ ներառել էր Ռուսաստանի ողջ տնտեսական ու քաղաքական վերնախավին («Կրեմլյան ցուցակ»): Բացի այդ՝ հայտարարեց նաև, որ պատրաստվում է հանդես գալ նոր ցուցակով, որի համաձայն արդեն պատժամիջոցների կենթարկվեն կոնկրետ կորպորացիաներ: Իմ կարծիքով վերոնշյալը նախապատրաստական քայլ է, որով փորձում են ճնշում գործադրել այն երկրների վրա, որոնք զենք և զինամթերք են գնում Ռուսաստանից: Սա գլոբալ նպատակ է հետապնդում. ցանկանում են փոքրացնել Ռուսաստանի կողմից զենք վաճառելու «քարտեզը», և զուգահեռ ուժեղացնեն իրենց դիրքը զենքի շուկայի առևտրում: Ընդհանրապես ցանկանում են թուլացնել Ռուսաստանի տնտեսական պոտենցիալը»,–ասաց քաղաքագետը:

Ինչ վերաբերում է հայկական կողմի անելիքներին, նա նշեց, որ բավականին բարդ իրավիճակի մեջ ենք հայտնվում. «Ի տարբերություն Ադրբեջանի՝ մենք բավականին լուրջ կախվածություն ունենք հենց Ռուսաստանի ռազմա–արդյունաբերական համալիրից: Ադրբեջանն, ի տարբերություն մեզ, զենք է գնում նաև Թուրքիայից, Պակիստանից ու մասնավորապես Իսրայելից: Եվ այս համատեքստում կարծում եմ, որ Հայաստանը պետք է փորձի բավականին դժվարին բանակցություններ վարել ամերիկյան կողմի հետ, որպեսզի կարողանա չեզոքացնել այս վտանգը:

Մենք նման փորձ ունենք Իրանի հետ հարաբերություններում: Երբ Իրանը միջազգային պատժամիջոցների տակ էր գտնվում, Հայաստանը Իրանի հետ հատուկ ռեժիմով առևտուր անելու հնարավորություններ ուներ: Հայաստանը վերոնշյալ պարագայում ևս պետք է բավականին դժվար և ճիշտ լուծումներ գտնի, որպեսզի թե՛ ԱՄՆ–ի և թե՛ ՌԴ–ի հետ չվտանգի փոխհարաբերությունները»:

Անդրադառնալով հայկական կողմի՝ զենք ձեռք բերելու կարևորության փաստին, Երվանդ Բոզոյանը նշեց, որ ԱՄՆ–ի համար տարածաշրջանային խնդիրներն այնքան էլ կարևոր չեն:

«Իրենք ավելի շատ գլոբալ խնդիր են լուծում՝ փորձում են ճնշել Ռուսաստանին, խոչընդոտել ՌԴ–ի ռազմա–արդյունաբերական ոլորտի գործունեությանը, որպեսզի ՌԴ–ն չկարողանա ընդլայնել իր ազդեցության ոլորտները: Սա, ըստ էության, ընդգրկում է և՛ քաղաքականությունը, և՛ բիզնեսը, և՛ տնտեսությունը: Իսկ օրինակ այն, որ մենք կարող ենք խնդիրներ ունենալ, իրենց համար երկրորդական է: Այլ խնդիր է, որ մենք պետք է կարողանանք միաժամանակ ապահովել մեր անվտանգության համակարգը, բարիդրացիական հարաբերություններ պահպանենք բոլորի հետ ու նաև սանկցիաների տակ չընկնենք»,–նշեց քաղաքագետը՝ հավելելով, որ ամեն ինչ կախված է հայկական կողմից տարվող բանակցություններից:

«Երբ ԱՄՆ–ն նամակ է ուղարկում, չի նշանակում, որ վերջնագիր են ուղարկում: Նրանք, ըստ էության, «զոնդաժ» են անում: Պարզ է, որ Ռուսաստանը ռազմա–արդյունաբերական ոլորտում շատ երկրների հետ է համագործակցում: Եթե ԱՄՆ–ն բոլորին միանգամից սանկցիաների տակ դնի, ապա աշխարհի կեսի հետ պետք է փչացնի իր հարաբերությունները: Այս պարագայում ԱՄՆ–ը ճնշման քաղաքականություն է տանում, փորձում է հասկանալ՝ որտեղ կա թույլ, և որտեղ կա ուժեղ կողմ: Այստեղ աստվածաշնչյան ճշմարտություններ պետք չէ փնտրել:

Հայաստանն Իրանի հետ ունեցած փորձն օգտագործելով՝ կարող է խնդիրներ լուծել նաև այս հարցում: Եթե ճիշտ որոշումներ չկայացնենք, կարող ենք պատժամիջոցների տակ հայտնվել, կամ խնդիրներ ունենալ անվտանգության ոլորտում»,–եզրափակեց մեր զրուցակիցը:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում