Մեր հերոս տղաների կորուստը, աննկարագրելի ցավ է, բոլորիս համար

Fnews.am-ը գրում է.

Արթուր Ասատրյանը, նույն ինքը՝ հայտնի հեղինակություն Դոն Պիպոն, Fnews.am-ի հետ զրույցում ամփոփելով անցնող ՝2016 թվականը, նշեց, որ այն բավականին դժվար տարի էր Հայաստանի համար: Ապրիլյան պատերազմ, ներքաղաքական լարված իրավիճակ, ՊՊԾ-ի հայտնի դեպքեր, ինչպես նաեւ երկրի տնտեսական վիճակը, որը չէր կարող չազդել հայ ժողովորդի ապրելակերպի ու նրա հոգեբանական իրավիճակի վրա: 

Արթուր Ասատրյանը, իր խոսքում հատկապես ընդգծեց.

-Թող նման տարիները այլեւս չկրկնվեն: Ես շատ կուզենայի, որ 2017 թվականին Հայաստանը առաջընթաց ունենար. թե' ֆինանսական, եւ թե' տնտեսական առումով: Կարծում եմ, 2017 թվականը հաջողակ տարի է լինելու.բացի այդ նաեւ աքլորի տարի է…Դե անցնող տարին՝ կապիկի տարի էր, ու տեսանք, թե ինչպես էին բոլոր կապիկները իրենց բներից դուրս եկել: Հիմա աքլորը պիտի կանչի, ու կապիկներն էլ պիտի նորից մտնեն իրենց բները: 

-Փաստորեն այս տարի «կապիկություն» անողները քի՞չ կլինեն..

-Դե ինձ թվում է, որ այս տարին ավելի լավ տարի կլինի բոլորիս համար, քան 2016-ը : Ես իմ էներգիայով զգում եմ, որ սա լավ թիվ պիտի լինի Հայստանի, եւ մեր բոլորիս համար: 

-Շատ լավ է, որ չենք կորցնում մեր լավատեսությունը, բայց փաստն այն է, որ դարանակալ թշնամին իր ձեռագիրը չի փոխում: Հավանաբար տեղյակ եք, որ նախօրեին վաղ առավոտյան ադրբեջանական զորքերը Հայաստանի Տավուշի մարզի Չինարի գյուղի մոտակայքում ձեռնարկել են դիվերսիոն ներթափանցման փորձ: Հարձակման արդյունքում սպանվել են երկու շարքային զինծառայող և մեկ սպա: Այս դեպքում, ըստ Ձեզ, ո՞րն է մեր գլխավոր անելիքը: 

-Շատ ցավալի էր այդ ամենը, իրոք ցավալի…որ ամսի 29-ի օրով, երեք երիտասարդ երեխաներ զոհվեցին թշնամու գնդակից: Դա մի աննկարագրելի ցավ է՝ բոլորիս համար: Ես նախ եւ առաջ ցավակցում եմ նրանց ծնողներին, եւ ուզում եմ ասել, որ այդ ցավը բոլորինս է, մենք նրանց հետ ենք: Այդ երիտասարդները՝ մեր հերոսներն են, եւ նրանք զոհվել են մեր քույրերի, մայրերի ու մեր երեխաների պաշտպանության համար: Ես մեծ ցավ եմ ապրում՝նրանց եւ մեր բոլոր հերոսների կորստի համար: Ինչպե՞ս կարելի է Ամանորի նախաշեմին նման ստորթության գնալ: Դրա համար մենք պետք է ազգովի ավելի ուժեղ լինենք, միասնական ու բռունցքված: Դեմքով շրջվենք ՝մեկս մյուսին օգնելու եւ սատար կագնելու համար: Հայոց բանակը միշտ էլ մարտունակ է եղել, հայ ազգը միշտ եղել է կռվող, եւ մենք էլ հոգեպես միշտ ուժեղ ենք եղել: Սրանից 200, 500 տարի առաջ էլ, երբ ուսումնասիրում ենք մեր պատմությունը, տեսնում ենք, որ մեզ վրա հարձակվողները միշտ էլ ջախջախիչ պարտություն են կրել: Ես վստահ եմ, որ Հայոց բանակը երբեք չի կարող ընկճվել, եւ որ մեր բանակը ամբողջ աշխարհին դեռ շատ բան ունի ապացուցելու: 

Շարունակությունը` այստեղ