1975 թ. ԻՆՉՊԵՍ ԵՂԵԼ Է. Լոռիում փայտահատը 12-ամյա աղջկան անտառում բռնաբարել և կացնի հարվածներով սպանել էր

1in.am\ 1975 թվականի մարտի16-ի առավոտյան Կիրովականի մերձակա գյուղերից մեկի գյուղխորհուրդ մտավ գյուղացիներից մեկը և հայտարարեց, թե անչափահաս դուստրը գիշերօթիկից տուն չի եկել, բարեկամների տներում չի եղել՝ անհետացել է:

Հարազատները սեփական ուժերով աղջնակին բարեկամ-ծանոթ-ընկերների տներում փնտրել էին երկու օր և, հուսահատվելով, հայտարարեցին նրա անհետ կորչելու մասին:

12-ամյա Նունեն մարտի 13-ին, ժամը 18-ի սահմաններում ընկերուհու հետ դուրս էր եկել հարևան գյուղի գիշերօթիկից, որպեսզի տուն գնա: Ճանապարհին ընկերուհիները բաժանվել էին՝ ամեն մեկը գնացել էր իր ճանապարհով, բայց Նունեն տուն չէր հասել:

Գյուղխորհրդից անմիջապես տեղեկացրին միլիցիային: Աղջկա որոնումները սկսվեցին: Սանրվեց երկու գյուղերի միջև ընկած ամբողջ տարածքը, նաև՝ ոչ խիտ անտառակը:

Աղջնակի դիակը հայտնաբերվեց հենց անտառակում՝ խաշամով ու ճյուղերով ծածկված:

Դիակի զննությամբ պարզվեց, որ գլուխը վնասված է:

Ակնհայտ էր, որ սպանությունը կատարվել էր այլ վայրում, հետո դիակը տեղափոխել ու թաքցրել էին: Աղջնակի բաճկոնակի վրա սոճու փշեր էին կպած, խոտեր…

Աղջկա անհետանալու օրից սկսած՝ մերձակա անտառում կատարվել էին սանիտարական անտառահատումներ, տղամարդիկ էին աշխատել, մեքենաներ էին երթևեկել:

Իրավապահների ուշադրությունը գրավեց սպանված աղջնակի տատիկի պատմածը՝ մարտի 13-ի երեկոյան նա մոտակա անտառում տեսել էր անծանոթ տղամարդու՝ կացինը ձեռքին: Երբ տուն էր գնացել, որոշ ժամանակ անց շների հաչոց էր լսել: Պատուհանից դուրս էր նայել ու բակում տեսել էր նույն տղամարդուն: Տղամարդը մտել էր տատիկի տուն, լուցկի էր խնդրել, ծխել էր, 10-15 րոպե լուռ նստել ու դուրս էր եկել:

Անտառտնտեսությունից պահանջեցին այդ օրերին սանիտարական անտառահատումներ կատարած տղամարդկանց ցուցակը: Ուշադրություն գրավեցին երկու եղբայրներ՝ Գուրգենն ու Մովսեսը՝ նրանք աշխատել էին դիակի հայտնաբերման վայրի մոտակայքում:

Գուրգենի արտաքին տվյալները համապատասխանում էին տատիկի նկարագրած տղամարդու տվյալներին:

Գուրգենի կենսագրության ուսումնասիրությունից հայտնի դարձավ, որ նա հիմնականում բացասական է բնութագրվում, «խոպանչու» համբավ ունի և, ամուսնացած լինելով, ըստ լուրերի՝ Ռուսաստանում բազմաթիվ կանանց հետ կապեր էր հաստատել:

Գուրգենի եղբայրը հարցաքննության ժամանակ հայտնեց, որ մարտի 13-ին, ժամը 18-ին ինքը վերջացրել է աշխատանքն ու տուն է գնացել, իսկ եղբայրը մնացել է աշխատավայրում:

Գուրգենը հայտնեց, որ, իրոք, եղբոր գնալուց հետո ինքը մնացել է անտառում, ապօրինի կերպով սոճի է կտրել՝ որպես շինանյութ վաճառելու համար:

Գուրգենին մի քանի անգամ հարցաքննեցին, խաչաձև հարցեր տվեցին, առերեսեցին Նունեի տատիկի հետ:

Ի վերջո Գուրգենը խոստովանեց, որ ինքն է բռնաբարել աղջկան, իսկ սպանել է ոչ թե դիտավորյալ, այլ՝ անզգուշաբար…

Ըստ Գուրգենի պատմածի՝ մարտի 13-ին ինքը անտառի արահետով քայլելիս հանկարծ տեսել է, որ իրեն ընդառաջ է գալիս մի աղջիկ: Որոշել է բռնաբարել նրան: Հավասարվելով աղջկան՝ հարվածել է նրա գլխին: Աղջիկը վայր է ընկել: Ինքը նրան քարշ է տվել անտառի խորքն ու բռնաբարել է: Հետո նստել է կոճղին, ծխել է:

Մտածել է՝ աղջիկն ուշաթափված է: Բայց երբ նա երկար ժամանակ մնացել է անշարժ՝ հասկացել է, որ մեռած է: Մոտեցել է, համոզվել, որ աղջիկը մահացած է: Շալակել է մարմինը, տարել է ավելի սակավամարդ տեղ, ծածկել է խաշամով ու ճյուղերով և հեռացել է:

Գուրգենը պնդում էր, թե աղջկա գլխին հարվածել է աղյուսի կտորով՝ նրա դիմադրությունը հաղթահարելու նպատակով: Իսկ աղյուսի կտորը նետել է մոտերքում ինչ-որ տեղ:

Ճանաչելով երեխային՝ հատուկ այցելել է նրա տատիկին, որ պարզի՝ ինչ են խոսում, բայց վախեցել է հարցուփորձ անել:

Գուրգենին կալանավորեցին:

Նա մանրակրկիտ ցուցմունքներ տվեց նաև քննչական փորձարարության ժամանակ՝ անտառում: Նա ցույց տվեց այն տեղը, որտեղ բռնաբարել էր աղջկան: Խոտերի վրա արյան հետքեր հայտնաբերվեցին: Մանրազնին հետազոտվեց այն կոճղի շրջակայքը, որի վրա, ըստ ցուցմունքի, բռնաբարությունից հետո նստել ու ծխել էր Գուրգենը: Սակայն կոճղի շրջակայքում ծխախոտի քնթուկներ, լուցկու հատիկներ չկային: Դա կասկածելի թվաց իրավապահներին:

Կասկածելի էր նաև այն հանգամանքը, որ Գուրգենը պնդում էր, թե աղջկան հանդիպելու պահին իր ձեռքին կացին չի եղել: Կացինը, իբր, թողել էր հատված սոճու մոտ: Աղջկա գլխին երկու անգամ հարվածել է աղյուսով, աղյուսը նետել է մոտակայքում:

Բայց Գուրգենի մատնացույց արած վայրում աղյուսի կտոր չհայտնաբերվեց:

Գուրգենի կինն ու զոքանչը հայտնեցին, որ մարտի 13-ին Գուրգենը անտառ էր գնացել կացնով: Վերադարձել էր ուշ երեկոյան՝ ժամը 22-ի սահմաններում: Նա անտրամադիր էր, մտահոգ, նրա պիջակն ու տաբատը թաց էին: Հաջորդ առավոտյան, երբ նորից անտառ էր գնում, կացինը կարծես թե ձեռքին էր…

Գուրգենի տանը կատարված խուզարկությամբ կացին չհայտնաբերվեց:

Մի քանի օր անց խուզարկություն կատարվեց Գուրգենի եղբոր տանը ու մարագում կացին հայտնաբերվեց, որի մետաղական մասին բրդաթելիկներ կային:

Պարզվեց՝ այդ թելիկները համընկնում էին սպանված աղջկա գլխարկի բրդաթելիկներին:

Դատաբժշկական փորձաքննությամբ հաստատվեց, որ աղջնակին կենդանության օրոք էին բռնաբարել: Գլխի վնասվածքները երկուսն էին՝ մեկը հասցվել էր, երբ աղջիկը երեսնիվայր էր ընկած եղել, մյուս հարվածը հասցվել էր, երբ աղջիկը պառած էր եղել մեջքի վրա:

Հաստատվեց, որ Գուրգեն Մ.-ն նախ բռնաբարել է աղջնակին, հետո նրան սպանել է՝ կացնով երկու հարված հասցնելով գլխին: Իսկ պատմելով աղյուսով հարվածելու մասին՝ Գուրգենը ցանկանում էր խուսափել ծանրացուցիչ հանգամանքներում դիտավորյալ սպանության համար պատասխանատվությունից:

Գերագույն դատարանի քրեական գործերով դատական կոլեգիան, նկատի ունենալով հանցագործության առանձնակի ծանրությունը, հանրային վտանգավորությունը, ամբաստանյալի անձը՝ Գուրգեն Մ.-ին դատապարտեց պատժի առավելագույն չափի՝ մահապատժի: