Լևոն Շիրինյան. «Ընտրությունները փողոցային ռազբորկա չեն...». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Թեև ԱԺ ընտրությունները մնացել են անցյալում, սակայն քաղաքագետները շարունակում են վերլուծել, թե ում կանխատեսումներն ինչքանով իրականություն դարձան: Վարկածներից կարծիք կա նաև, որ այս ընտրությունները օգնեցին, որպեսզի քաղաքական դաշտը ինչ–որ տեղ պարզվի:

Քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի կարծիքով` փողի և քսակի տերերը, հանձին ՀՀԿ–ի և ՀՅԴ–ի, կարողացան Հայաստանում վերցնել իշխանությունը, իսկ այն կուսակցությունները, որոնք պետք է մեռնեին՝ մեռան:

«Բայց հետաքրքիրն այն է, որ ժողովուրդն ում որ ձայն չի տվել, դա էլ է հստակ ընտրություն: Դա նշանակում է, որ ժողովրդի կարծիքով նրանք ընտրվելու արժանիքներ չունեն: ՕՐՕ դաշինքի պարտությունը, օրինակ, ցույց տվեց, որ ժողովուրդը ոչինչ չի մոռանում և երեք գործիչներից Րաֆֆուն վաղուց մոռացել են, իսկ նախկին գեներալ–գնդապետը և արտգործնախարարը չկարողացան այլընտրանք դառնալ: Նրանք մնացին չինովնիկներ, որոնք ռեժիմից հեռացել են այն օրը, երբ ռեժիմն ինքն է նրանց նեղացրել: Եվ Օսկանյանն ու Օհանյանն ինչքան էլ ջանք թափեցին, որ ցույց տան, թե իբրև օպոզիցիա են՝ չստացվեց: Փոխարենը պարզվեց, որ նրանք նախկին չինովնիկներ են, որոնք ընդամենը տաք տեղ են փնտրում իրենց համար»,– ասաց քաղաքագետը:

Լ. Շիրինյանի կարծիքով «ՀԱԿ–ՀԺԿ» դաշինքի ստացած ձայները նույնպես ցույց են տալիս, որ ժողովուրդը նրանց հստակ մերժել է, իսկ դաշինքի ստացած 1,35% ձայներն անձնապես Լևոն Տեր–Պետրոսյանի անձնական վարկանիշն է:

Խոսելով խորհրդարանականին հաջորդած Երևանի ավագանու ընտրությունների մասին, քաղաքագետը տեսակետ հայտնեց, որ Հայաստանում տիրող ավտորիտար ռեժիմի պայմաններում, ընտրությունների արդյունքների մասին հստակություն չի կարող լինել:

«Հաջողության հասնելու համար նոր եկող քաղաքական ուժը պետք է իր ծրագրով և ամեն ինչով շատ ավելի բարձր լինի: Եվ հստակ է, որ ավագանու ընտրությունների ժամանակ, եթե երևանցիները թեկնածուների մեջ մի գործչի տեսնեն, ով Տարոն Մարգարյանից տասը գլուխ բարձր է, հաստատ նրան են ընտրելու: Բայց եթե գլուխները հավասար լինեն, ապա միանշանակ իրենց ձայնը տալու են Տարոն Մարգարյանին»,– ասաց Լ. Շիրինյանը:

Նա նաև համաձայն չէ, երբ ժողովրդին փողի դիմաց սեփական քվեն ծախելու մեջ են մեղադրում, քանի որ նույն ժողովուրդը Վազգեն Մանուկյանի ժամանակ ցույց է տվել, որ կարող է ընդվզել, 2008–ին, մարտի 1–ին կրկին ոտքի է կանգնել: Անցյալ տարի էլ նույն ժողովուրդն էր, որ Սարի թաղի դեպքերի ժամանակ ապստամբեց: Այսինքն՝ միշտ չէ, որ ժողովուրդը հեզ ու հնազանդ է լինում: Եվ երբ իշխանություններին այլընտրանք է տեսնում` պայքարում է, իսկ նման ուժի բացակայության դեպքում ընտրում է 10000 դրամը:

Խոսելով Երևանի ավագանու ընտրություններից հրաժարված կուսակցությունների մասին, Շիրինյանը նշեց, որ, ամենայն հավանականությամբ, դա տեղի է ունեցել քաղաքական պայմանավորվածության արդյունքում: Իսկ մասնակցության հայտ ներկայացրած երկու ընդդիմադիր ուժերից մեկին ընտրելու համար ժողովուրդը նախ պետք է պարզի, թե իր կարծիքով ով է իրական ընդդիմությունը:

«Այս առումով երկու ընդդիմադիր ուժերը պետք է կարողանան ապացուցել, որ իրենք են իրական ընդդիմությունը: Ինչ վերաբերում է միմյանց հանդեպ արդեն իսկ սկսված փոխհրաձգություններին, երբ մեկը մյուսին հորդորում է իրեն քաղաքի տղայի նման պահել, իսկ մյուսն էլ կարող է իրեն թույլ տալ ու ասել, որ քաղաքի աղջիկը նման արտահայտություն չէր անի, պետք է հիշել, որ ընտրությունները փողոցային «ռազբորկա» չեն, այլ նորմալ քաղաքական պրոցես, և որևէ մեկն իրավունք չունի նման արտահայտություններ թույլ տալով այն իջեցնել փողոցի մակարդակի: Ես կոչ եմ անում բանավեճը տեղափոխել քաղաքական և քաղաքագիտական հարթություն և երբեք չփորձել դուրս գալ այդ շրջանակներից»,– ասաց Լ. Շիրինյանը:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: