Գուսան Հայկազուն. «Ես հեղափոխական եմ 1988 թվականից, ինձ համար սա ուրախալի է». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Այսօր, այս օրերին ցուցարարների շարքում են նաև մի շարք մտավորականներ, որոնց թվում է երգահան Գուսան Հայկազունը:

– Պարոն Հայկազուն, Դուք ինչո՞ւ եք միացել այս շարժմանը:

– Ես չեմ կարող չլինել այնտեղ, որտեղ իմ ժողովուրդն է:

– Կարծում եք ցուցարարների թիվը բավարա՞ր է դրված նպատակին հասնելու համար:

– Եթե մեծ աղմուկ լինի, շատ ժողովուրդ լինի, անպայման կհասնեն նպատակին: Հիմա ես Բաղրամյան պողոտայի վրա եմ, այն փակված է, այստեղ է երիտասարդությունը: Շատ ուրախալի է, որ ուսանողները, երիտասարդներն են գործընթաց կազմակերպում: Դե մենք մեծացել ենք, շատ ակտիվ չենք կարող լինել, բայց այնուամենայնիվ շատ հաճելի է:

– Երիտասարդներ շատ կան, բայց Ձեզ հասակակից մարդիկ նույնպե՞ս շատ են:

– Շրջապատում ամեն տարիքի մարդկանց էլ տեսնում եմ: Ես հեղափոխական եմ 1988 թ., ինձ համար ուրախալի է սա: Վերջապես մարդիկ ինչ–որ քմահաճություն չեն անում, մեր երկրի ապագայի համար են անում, մեր երկրի ապագան են ուզում կերտել, անօրինականությունների դեմ պայքարել, հիմա ո՞վ դժգոհ չէ: Ընտանիքս ապրում է իմ 40 հազար դրամ թոշակով: Միթե՞ այդպես կարելի է ապրել, բոլորն էլ ուզում են լավ ապրել, մեր ազգը արժանի է լավ ապրելու:

– Ի՞նչ կասեք նրանց, ովքեր երթևեկության կաթվածահար վիճակից են դժգոհում:

– 1988 թ., երբ սկսվեց Արցախյան շարժումը, ընդհանրապես մեքենա չկար, ամեն օր Արտաշատից Երևան ոտքով 30 կմ էինք կտրում, միտինգի գալիս ու հետ գնում: Նեղություն է, 2–3 օր, բայց, ոչինչ: Ժողովուրդ ենք, պիտի ցույց տանք, որ ազգ ենք:

– Ոստիկանների հետ բախումներից չե՞ք անհանգստանում:

– Կարծում եմ, որ չի լինի, որովհետև ոստիկաններին հրաման տվող է պետք: Իսկ այսօր այդ հրաման տվողը չկա, նախագահը չկա, ոչ ոք էլ ինքնագլուխ չի կարող նման հրաման տալ: 2008 թ. մարտի 1–ի դեպքերը մինչև հիմա չեն մարսել, ո՞նց կարան տենց բան անեն: Այդ կողմից, կարծում եմ, այդքան վտանգ չի սպառնում:

Ես ռադիոյով լսել եմ, որ այսօրվա ու վաղվա ԱԺ նիստերը ցանկանում են այլ ապահով վայրում անել, թաքուն: Այսինքն՝ ոստիկանության վրա հույս չեն դնում: Կարող է մի պահ գա՝ ոստիկանությունն էլ շուռ գա ժողովրդի կողմը, վերջապես նույն ժողովուրդն է, ի՞նչ տարբերություն:

Ինձ համար կարևոր չէ, թե ով է իշխանության ղեկավարը: Երկիրը սարքեն, դա է ինձ համար կարևոր: Ոչ ոք իմ հորեղբոր տղան չէ, եղբայրը չէ: Կարևորը՝ երկիրը երկիր դառնա, այս վտանագավոր վիճակից դուրս գան, հակառակ դեպքում՝ ես ունեմ հինգ զավակ, որից մեկն արդեն 20 տարի է արտասահմանում է, մյուսներն էլ կգնան, որպեսզի կարողանան ապրել: Ես իմ երեխեքի, իմ 1 տարի 7 ամսական երեխայի համար եմ անհանգստանում, վաղը որտեղ ու ոնց է մեծանալու:

– Համոզվա՞ծ եք, որ հենց միայն Սերժ Սարգսյանի՝ դաշտից հեռացման դեպքում ամեն ինչ կփոխվի ու հունի մեջ կընկնի:

– Սերժ Սարգսյան ասելով՝ ամբողջ համակարգը նկատի ունենք: Սերժ Սարգսյանը մեկ մարդ է ընդամենը: Կարծում եմ, որ իրեն այդքան հաճելի չէ այս վիճակը, բայց միայն ինքը չէ, իր շրջապատն է, 40–50 մարդիկ են՝ պատգամավորներ, օլիգարխներ, մենակ Սերժ Սարգսյանով չի կարգավորվի: Պարզապես սա գործընթաց է: Եթե այս մեկն իրականացվեց, ամենամեծ բանն է, դրանից հետո կսկսվեն մյուսները: Տա Աստված, որ ամեն ինչ լավ լինի, որ ժողովուրդը չխաբվի:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում