Գլխավոր Թոփ լուրեր Լրահոս Վիդեո Թրենդ
IDBank представит концепцию единой экосистемы на DigiTec 2026Без 102-й базы Армении конец. Аршак КарапетянЧто будет, если выведут 102-ю базу? Аршак Карапетян Европейский курс Армении между обещаниями и обязательствамиПри поддержке Ucom в Ереване прошли ежегодные соревнования по гонкам дронов «Mini Whoop Drone Racing Armenia 2026»Аршака Карапетян отвечает на комментарии IDBank представил цифровую платформу Rate.Trading на выставке Toon Expo.Invest 2026Rate.Trading: Крупные сделки с цифровыми инструментами управления валютными рискамиЗакрытие карабахского вопроса ставит под угрозу само существование Армении. Аршак КарапетянФонд VIVA стал бенефициаром инициативы «Сила одного драма» в ноябреСпециальные предложения по ипотечному кредитованию: IDBank на Toon Expo. Invest 2026Ни одна власть в Армении не пришла демократическим путем․ Аршак КарапетянIDBank на региональном форуме СБА: от решений для путешествий до бизнес-возможностей Скидка 35% на указанные карты IDBank в честь 35-летия Предварительное одобрение бизнес-кредита за 5 минут — какие возмоности для МСБ представил Юнибанк в Гюмри?На основании Декларации о независимости Армения стала независимым государством. Аршак Карапетян Центр обслуживания Ucom в Арташате открылся по новому адресу Демократическим путём эту власть менять невозможно. Аршак КарапетянРодина надеется на военных. Эту власть надо наказать. Аршак КарапетянПоздравление лидера движения «Всеармянский фронт» по случаю Дня разведчикаUcom и Республиканский союз работодателей Армении подписали меморандум о сотрудничестве Оформи карту Visa Digital от Юнибанка для покупок и переводов Ucom — генеральный спонсор 21-й Международной олимпиады по микроэлектронике IDBank и Idram провели курс по финансовой грамотности для юных шахматистовUcom поддерживает Silicon Mountains 2026, содействуя развитию инноваций и технологий IDBank впервые выпустил купонные бессрочные облигацииКак были чмошниками , так и осталисьКак только я стану главой Армении, ультимативная форма обращений Азербайджана прекратится через часСейчас Армения находится в большей зависимости, чем когда-либоК сожалению, как руководитель военной разведки я мог только фиксировать эти фактыТо что Азербайджан унижает, это вина нашего политического руководстваIDBank поддержал реконструкцию Спандарянского канала: подписана памятная табличка, посвящённая проектуIDBank и Idram представили ряд экологических инициатив на COP17Как были чмошниками, так и остались. Аршак КарапетянUcom поделилась опытом участия бизнеса в сохранении природы в Синей зоне COP17«Вот скриншот, деньги переведены»: IDBank предупреждает о мошенничестве с поддельными платежамиКак конфликт подводит биоразнообразие к критической чертеПервые шаги в карьере вместе с IDBank: стартовал 16-й поток программы IDreamЦифровая архитектура устойчивого будущего: статья IDBank в журнале Regional PostКак вы думаете, где будет Армения?Нам ещё долго придется стоять в очереди, чтобы вступить в ЕСRate.Trading. Новая цифровая культура обмена валюты Цифровое будущее и устойчивое развитие: председатель правления IDBank в интервью ForbesНа COP17 представили книгу «Тайная тропа Овазадзора», изданную при поддержке Ucom Ucom раскрыла роль технологий в сохранении природы на COP17 Следующие два месяца могут стать судьбоносными для Армении. Аршак Карапетян«Житель Степанавана своим голосом покажет, что все попытки обмануть его с помощью видеозаписей обречены на провал»: партия «Сильная Армения» При поддержке Ucom фестиваль «SunChild» объединяет кино и заботу о природеДень рождения в Италии с ЮнибанкомЯ знал о его проазербайджанской позиции и, будучи советником, сдерживал его. Аршак Карапетян
Политика

Խաղաղության պատրանքը և ուժի գործոնն առաջ մղող միջազգային իրավիճակը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

 Հանրային ու փորձագիտական մտքի համար կենսական նշանակություն ունի հասկանալը, թե ինչու հատկապես 2020 թվականին լայնածավալ կերպով սկսվեց Արցախի դեմ ուղղված ռազմական ագրեսիան, և արդյոք այսօր էլ գոյություն ունի՞ իրական հավանականություն, որ կարող է տեղի ունենալ նոր պատերազմ՝ այս անգամ արդեն անմիջականորեն Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխան տարածքի դեմ։

 Այս հարցադրման խորքային իմաստը հասկանալու համար, բացի Հայաստանի ներքաղաքական դասավորությունից, անհրաժեշտ է նաև հետահայաց գնահատել հետպատերազմյան տասնամյակների տրամաբանությունը, քանի որ 1994 թվականին Բիշքեկում կնքված հրադադարի արձանագրությունից այս կողմ՝ ուղիղ քսանվեց տարի շարունակ, տարածաշրջանում նման մասշտաբի, ինտենսիվության և խորության խոշոր ռազմական գործողություններ չէին տեղի ունեցել։ Բնականաբար, օրինաչափ հարց է առաջանում, թե ինչո՞ւ Ադրբեջանը, տարիներ շարունակ կուտակելով նավթադոլարներ և սպառազինություն, ավելի շուտ չէր սկսում այդ լայնածավալ գործողությունները։

Հայկական իրականության մեջ շատ հաճախ տարածված է այն պարզունակ պատկերացումը, թե տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրադարձությունները կախված են բացառապես Ադրբեջանի ղեկավարության կամքից ու ցանկությունից, մինչդեռ իրական աշխարհաքաղաքականության մեջ այդպես չէ, և միջազգային իրադրությունն ու գլոբալ ուժային կենտրոնների դիրքորոշումը շատ մեծ, հաճախ՝ վճռորոշ դերակատարություն ունեն։

Հենց այս համատեքստում պետք է արձանագրել, որ քսանվեց տարի շարունակ խոշոր պատերազմի բացակայությունը պայմանավորված չէր Բաքվի խաղաղասիրությամբ, այլ այն հանգամանքով, որ տարիներ շարունակ հենց միջազգային հանրությունը կամ աշխարհաքաղաքական խոշոր տերություններն են այս կամ այն կերպ՝ դիվանագիտական ճնշումներով, զսպման մեխանիզմներով և կարմիր գծերի սահմանմամբ, կանխել խոշոր էսկալացիան։ Քանի դեռ միջազգային անվտանգային համակարգը գործում էր հարաբերականորեն կանխատեսելի հավասարակշռության պայմաններում, և գերտերություններն ունեին բավարար ռեսուրս ու կենտրոնացվածություն Հարավային Կովկասում ստատուս քվոն վերահսկելու համար, ցանկացած լայնածավալ ռազմական արկածախնդրություն հղի էր Ադրբեջանի համար անկանխատեսելի միջազգային պատժամիջոցներով ու քաղաքական ծանր հետևանքներով։

Այդ տեսանկյունից 2020 թվականը ռազմական գործողություններ սկսելու համար պատմականորեն և աշխարհաքաղաքականորեն ամենահարմար պահն էր, քանի որ աշխարհը հայտնվել էր աննախադեպ համակարգային ճգնաժամի մեջ։ Այդ շրջանում ամբողջ աշխարհով մեկ կայծակնային արագությամբ տարածվել էր կորոնավիրուսի համավարակը, և անգամ ամենախոշոր ու հզոր պետություններն իրենց ողջ պետական, ֆինանսական ու կառավարչական ուշադրությունը կենտրոնացնում էին բացառապես այդ անտեսանելի սպառնալիքի դեմ պայքարին։ Ավելին, համավարակի արդյունքում առաջատար երկրներում ներքաղաքական կյանքը ծայրահեղ լարվում էր, իսկ շարունակական լոքդաունների, տնտեսական անկման և սոցիալական սահմանափակումների պատճառով անընդհատ աճում էր հասարակական ներքին դժգոհությունը։ Եվ քանի որ աշխարհի ռազմաքաղաքական հավասարակշռությունը պահող հիմնական ուժերը խրված էին իրենց սեփական ներքին խնդիրների մեջ, և նրանց արտաքին քաղաքական զգոնությունը կտրուկ թուլացել էր, Ադրբեջանը սառնասրտորեն օգտագործեց այդ բացառիկ առիթը՝ Արցախի նկատմամբ լայնածավալ ռազմական ագրեսիա իրականացնելու համար։

Նաև հենց համաշխարհային ուշադրության այդ շեղվածությամբ և մեծ տերությունների ներքին կաթվածահար վիճակով էր պայմանավորված այն փաստը, որ սանձազերծված ռազմական ագրեսիան չստացավ այն կոշտ և զսպող միջազգային արձագանքը, որը սովորական պայմաններում սպասվում էր։ Անպատժելիության այդ նախադեպը որակապես փոխեց պաշտոնական Բաքվի ռազմավարական մտածողությունը, և դրա արդյունքում Ադրբեջանը հասկացավ, որ իր ռազմաքաղաքական նպատակներին հասնելու համար պետք է պարբերաբար փորձել միջազգային հանրության զգոնությունը՝ շոշափելով մեծ տերությունների դիմադրողականության և արձագանքման շեմը։

Ուժի կիրառման այդ մարտավարության շարունակությունն էր պատճառը, որ հետպատերազմյան շրջանում Ադրբեջանն ընթացքում փորձեց խոշոր հարձակում գործել արդեն Հայաստանի Հանրապետության ռազմավարական ողնաշարը հանդիսացող Սյունիքի ուղղությամբ։ Սակայն այդ փուլում Բաքվի հաշվարկները բախվեցին տարածաշրջանային կարևորագույն դերակատարներից մեկի՝ Իրանի կոշտ, միանշանակ և անզիջում արձագանքին, որի արդյունքում Ադրբեջանը ստիպված եղավ հետ կանգնել իր ծրագրից՝ հստակ հասկանալով, որ սահմանների փոփոխության փորձի դեպքում շատ բարձր է ուղղակի ռազմական միջամտության հանդիպելու հավանականությունը։

Սակայն միջազգային զգոնությունը փորձարկելու ադրբեջանական ձեռագիրը դրանով չավարտվեց, և աշխարհաքաղաքական տեղաշարժերին զուգահեռ՝ Բաքուն նոր հնարավորություններ փնտրեց իր հավակնություններն առաջ մղելու համար։ Ահա թե ինչու 2025 թվականի գարնանը Ադրբեջանը ևս մեկ վտանգավոր փորձ կատարեց Սյունիքի ուղղությամբ խոշոր ռազմական հարձակում սկսելու նպատակով՝ կրկին հույս ունենալով օգտվել միջազգային հարաբերություններում առկա լարվածությունից։ Այս անգամ լայնածավալ բախումը կանխվեց արդեն ամերիկյան կողմի միջամտությամբ, որի արդյունքում Բաքուն հետ կանգնեց այդ ռազմական քայլից, իսկ դիվանագիտական գործընթացը, ի վերջո, հանգեցրեց նույն թվականի օգոստոսին Վաշինգտոնում կնքված եռակողմ համաձայնությանը։

Այդուհանդերձ, պետք է առավելագույնս իրատես լինել և գիտակցել, որ նույնիսկ Վաշինգտոնյան պայմանավորվածությունները և ԹՐԻՓՓ ծրագրի շուրջ ձեռք բերված համաձայնությունը բացարձակ երաշխիք չեն, որ հետագայում Ադրբեջանը չի փորձելու նոր հարձակման փորձեր ձեռնարկել։ Պատմական փորձն ու Բաքվի վարքագիծը հուշում են, որ քանի դեռ Ադրբեջանը զգում է, որ Հայաստանի պաշտպանական և աշխարհաքաղաքական դիրքերը թույլ են, ուժի միջոցով նոր զիջումներ կորզելու գայթակղությունը մշտապես պահպանվելու է։ Այս իրողությունն առավել վտանգավոր է դառնում այն պայմաններում, երբ ժամանակակից միջազգային դրությունն անընդհատ և անկանխատեսելիորեն փոխվում է, ուժային կենտրոնների միջև հակասությունները սրվում են, և ոչ ոք չի կարող բացառել, որ աշխարհաքաղաքական նոր ցնցումների համապատասխան փուլում Ադրբեջանի համար կրկին նոր հարմար առիթ կարող է ստեղծվել, երբ երաշխավոր կամ զսպող տերությունների ուշադրությունը դարձյալ շեղված կլինի այլ ճգնաժամերի վրա։

Ուստի, երևույթների այս շղթան հաշվի առնելով՝ հայկական կողմը պարտավոր է միշտ պահպանել իր ռազմաքաղաքական բարձր զգոնությունը՝ չտրվելով թղթային երաշխիքների պատրանքներին։ Հայաստանը պետք է հատուկ և առաջնահերթ ուշադրություն դարձնի իր ազգային անվտանգության համակարգի արմատական բարեփոխմանը՝ խորությամբ հաշվի առնելով ներկայիս հակամարտությունների ու ժամանակակից տեխնոլոգիական պատերազմների փոփոխված բնույթը։ Միայն սեփական ուժերով հզոր և ասիմետրիկ կերպով պատասխան հարվածներ հասցնելուն մշտապես պատրաստ լինելն է այն իրական զսպաշապիկը, որը կարող է հակառակորդի համար ցանկացած նոր ագրեսիա դարձնել անընդունելիորեն թանկ ու անիմաստ՝ անկախ նրանից, թե տվյալ պահին ինչպիսին կլինի միջազգային կոնյունկտուրան։

ԱՐԹՈՒՐ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում