Կարինե Նալչաջյան. «Կենցաղն այսօր հայ մարդուն ամենաշատ ճնշող հանգամանքն է». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

ՄԱԿ–ի «Երջանկության համաշխարհային զեկույցում» Հայաստանը 122–րդ հորիզոնականում է՝ ընդգրկվելով տարածաշրջանում ամենատխուր երկրների շարքում:

Երջանկության մասին զեկույցի առաջին 3 հորիզոնականներում են Նորվեգիան, Դանիան, Իսլանդիան: ԱՄՆ–ը 15–րդ հորիզոնականում է, իսկ ՌԴ–ն՝ 50–րդ:

Տարածաշրջանային երկրներից Թուրքիան 70–րդ հորիզոնականում է, Ադրբեջանը՝ 86–րդ, Իրանը՝ 109–րդ, իսկ Վրաստանը՝ 126–րդ: Այսպիսով` Հայաստանը տարածաշրջանի երկրների ցուցակում երկրորդ «ոչ երջանիկ» երկիրն է:

Հայաստանն իր դիրքով զիջում է անգամ 94–րդ և 114–րդ հորիզոնականներում հայտնված Սոմալիին և Մոզամբիկին:

Նմանատիպ զեկույցները հոգեբան Կարինե Նալչաջյանին վստահություն չեն ներշնչում:

«Առանձնապես ես նման հրապարակումների չեմ վստահում: Շատ բարդ բաներ են երջանկությունն ու տխրությունը: Դրանք խորքային երևույթներ են և միանշանակ ոչինչ չես կարող ասել»,– «Փաստ» օրաթերթի թղթակցի հետ զրույցում ասաց նա:

Միաժամանակ հոգեբանը նշեց, որ ընդունված է հայերին տխուր ազգ անվանելը: Կարինե Նալչաջյանի կարծիքով՝ հայերն ավելի շատ հոգսաշատ են, քան տխուր: Դա էլ իր պատճառն ունի: Հայաստանում այսօր մարդիկ կքած են կենցաղային հոգսերի տակ, ինչն անմիջապես ազդում է նրանց տրամադրության վրա:

«Մարդու մոտ այդ պահին գերազանցող էմոցիաներն անդրադառնում են նրա տրամադրության վրա: Երիտասարդներն իրենց տարիքից ելնելով ավելի կենսուրախ են, մի քիչ ավելի տարիքով մարդիկ մտախոհ են»,– նշեց նա:

Հոգեբանի խոսքով՝ երջանկությունն ու տխրությունը տարբերակելիս պետք է հաշվի առնել նաև ազգային և էթնիկական առանձնահատկությունները:

«Երբ գնում ենք Արևմուտք, տեսնում ենք, որ այնտեղ մարդիկ ժպտալով են ման գալիս: Անընդհատ ժպտում են և բարև, ներողություն արտահայտություններն են հնչեցնում: Դա իրենց մշակույթն է: Մեզ մոտ հաճախ չեն ժպտում: Այն ժամանակ են ժպտում, երբ իսկապես ուրախ են, մեզ մոտ այդ արտաքին էքսպրեսիաները համընկնում են ներքին վիճակներին, իսկ Արևմուտքում դա ուղղակի շփման մշակույթ է: Շփվելիս նրանց դեմքին պետք է ժպիտ նկարված լինի, բայց դա չի նշանակում, թե մարդիկ այդքան ուրախ են»,– ասաց Կարինե Նալչաջյանը:

Հայ ժողովուրդը բավականին բարդ ճակատագիր է ունեցել, որն իր հետքը թողել է ազգային բնավորության վրա: Հոգեբանի խոսքով՝ հայերի մեջ բոլոր դեպքերում տխրություն կա, բայդ դա չափազանցնել պետք չէ:

«Մեր ժողովրդի կյանքը մի քիչ բարելավվի, հոգսերի բեռը մի քիչ թեթևանա, նրանք շատ ուրախ կլինեն: Իսկ ով ասաց, որ մենք տխուր են, մենք շատ լավ ուրախանալու ընդունակ ժողովուրդ ենք: Մարդիկ, երբ արթնանում են սկսում են մտածել, թե այս հարցը ոնց են լուծելու, ֆինանսական դժվարություններ ունեն: Հայ մարդը բավականին պահանջկոտ է, նա ուզում է, որ իր կենցաղն ապահովված լինի, իր զավակների կյանքը բարեկեցիկ լինի: Քանի որ, մեզ մոտ շատերն իրենց ապահովված չեն զգում, դրա համար ուրախ չեն: Մարդիկ ուրախ են լինում այն ժամանակ, երբ ամենատարրական կենցաղային հարցերը լուծված են լինում: Շատերի դեպքում լուծված չէ, հետևաբար չեն կարող ուրախ լինել: Կենցաղն այսօր հայ մարդուն ամենաշատ ճնշող հանգամանքն է»,– նշեց Նալչաջյանը:

Նրա համոզմամբ՝ երբ մարդկանց կենցաղային հարցերի մի մասը լուծված լինի և ֆինանսական ծանր վիճակում չլինեն, նրանց դեմքին անպայման ժպիտ կհայտնվի:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում