Ուսումնական հաստատություններում տեղի ունեցող բռնությունների մասին բարձրաձայնելու նոր ու արդյունավետ հարթակ. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Եթե տնօրենը, ուսուցչուհին կամ դաստիարակը քաշել է ձեր երեխայի ականջը, հարվածել կամ վախեցրել է փոքրիկին ճաշը չուտելու կամ աղմկելու համար, սպառնալով, որ բժիշկ կկանչի, ապա մի հապաղեք, դիմեք ինքնապաշտպանության մեթոդների:

Ծնողներն ահազանգում են, որ Երևանի թիվ 31 մանկապարտեզի մսուրային խմբի դաստիարակչուհի տիկին Ռայան երեխաներին վախեցնում է, ասելով` արագ հացը կերեք, բերաններդ փակեք, խելոք մնացեք, թե չէ բժիշկ կկանչեմ, որ ձեզ սրսկի, ձեր մամաները չեն գա ձեր հետևից:

Նույն մանկապարտեզի կրտսեր 2–րդ բ խմբի դաստիարակչուհին՝ տիկին Զարիկը, հիանալի գիտելիք է փոխանցում երեխաներին, զբաղվում է երեխաների հետ շատ, բայց նաև ուշադիր է այն երեխաների նկատմամբ, ում ծնողները ամսական որոշակի գումար են տալիս` 3000–10000 դրամ: Գնում ես երեխայիդ վերցնելու, քանի որ փող չես տվել՝ երեխայի դրսի հագուստը չեն հագցնում, մինչդեռ գումար տված երեխայի հետևից վազում են, թույլ չեն տալիս, որ ծնողն ինքը հագցնի: Բայց այդ նույն գումար տվող ծնողը հենց մի ամիս գումարը չի տալիս, երեխայի հետ վերաբերվում են ինչպես գումար չտված երեխայի հետ: Բայց գիտելիքի տեսանկյունից տիկին Զարիկը անփոխարինելի է:

Այս և այլ մանրամասների մասին տեղեկանալու հնարավորություն է ստեղծվել «Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ» հասարակական կազմակերպության և «Կրթական քաղաքացիական նախաձեռնության» համատեղ ջանքերի շնորհիվ: Այն հնարավորություն է տալիս հանրակրթական հաստատություններում քաղաքացիական վերահսկողություն իրականացնելը դարձնել ավելի մատչելի:

Եվ եթե նախկինում երեխայի շահերը պաշտպանելու համար հարկավոր էր գնալ դպրոց կամ մանկապարտեզ , աղմուկ–աղաղակ սարքել, ապա հիմա բողոքը կարելի է գրել վիրտուալ հարթակում, և այդ մասին տեղեկացնել ոլորտի վերահսկողությամբ զբաղվող վերադաս կազմակերպություններին: Հարթակը հնարավորություն է տալիս նաև առանց անուն–ազգանուն նշելու պատմել հանրապետության կրթական հաստատություններում տեղի ունեցող խախտումների, անօրինությունների և այլ չարաշահումների մասին:

Ու թեև փորձը ցույց է տալիս, որ ուսումնական հաստատությունների աշխատակիցները միանշանակ հերքում են իրենց հասցեին հնչեցված բողոքները, այնուամենայնիվ, վիրտուալ հարթակում այս ընթացքում արդեն հավաքվել և մշակվել է բավականին հետաքրքիր վիճակագրություն:

Եվ այսպես՝ բողոքների ստվար մասը, մոտ 88%–ը, պետական հաստատություններից են, բայց սա ամենևին էլ չի նշանակում, որ մասնավոր կրթահամալիրներն անթերի են: Դրանցից բողոքողները կազմում են մոտ 12%, ինչը նշանակում է, որ մասնավոր հաստատություն ընտրելը դեռ երաշխիք չէ, որ այնտեղ ձեր երեխային չեն նեղացնի:

Վիճակագրությունը փաստում է նաև, որ ծնողներն ամենաշատը՝ մոտ 41%, բողոքում են մանկապարտեզներից: Մոտ 30%–ը բողոքում են 5–9–րդ դասարաններում երեխա ունեցողները: Տարրական և ավագ դպրոցների ուսուցիչների աշխատանքից բողոքողների վիճակագրությունը զարմանալիորեն նույնն է՝ 11,8%:

Ուսումնական հաստատություններում առկա արատավոր երևույթներից ամենատարածվածը, պարզվում է, դրամահավաքն է՝ 35%, ուսուցչին կամ տնօրենին նվեր, այդ թվում՝ գումար և ծաղիկ տալու դեպքերն էլ քիչ չեն և կազմում են ընդհանուր բողոքների 17,6%–ը: Քիչ չեն բողոքները երեխաների հանդեպ ցուցաբերած խտրական վերաբերմունքի և ֆոնդի գումար հավաքելու մասով՝ մոտ 12%, իսկ շենքային և այլ պայմաններից, ծնողների միջոցներով վերանորոգում կազմակերպելու, կուսակցականացման, ինչպես նաև երեխաների հանդեպ ֆիզիկական բռնություն գործադրելու հետևանքով բողոքները բաշխվել են հավասարապես՝ մոտ 6%:

 Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում