Նոր անձնագրերի դիզայնը պարզապես գեղագիտական ձախողում չէ. Հրայր Կամենդատյան

Կապիտուլյացիայի կնիք ։

Նոր անձնագրերի դիզայնը պարզապես գեղագիտական ձախողում չէ, այլ բացահայտ *արժեհամակարգային դիվերսիա* և հարձակում ազգային ինքնության հիմնասյուների վրա։

Այն, ինչ մենք տեսնում ենք նոր անձնագրերի էջերին, ոչ այլ ինչ է, քան *ազգային սրբապղծություն* և հիշողության կանխամտածված ջնջում։ Երբ պետական կարևորագույն փաստաթղթից «վիրահատական» ճշգրտությամբ հեռացվում են *Բիբլիական Արարատն* ու *Սուրբ Էջմիածինը*, դա այլևս պատահականություն կամ դիզայներական լուծում չէ։ Դա հստակ քաղաքական հրահանգ է՝ ուղղված հայ մարդու գիտակցությունից սրբազան խորհրդանիշները արմատախիլ անելուն։

Ահա թե ինչու է սա զայրութ առաջացնում.

1.Սրբությունների ուրացում. Արարատն ու Էջմիածինը մեր ինքնության ողնաշարն են։ Դրանք հեռացնելը նույնն է, ինչ մարդուց խլել իր անունն ու տոհմածառը։ Սա պետական մակարդակով իրականացվող ուրացում է, որը ծառայում է օտարի օրակարգերին։

2. Անդեմ ու կենցաղային փոխարինում. Սրբազան լեռան և հոգևոր կենտրոնի փոխարեն մեզ պարտադրում են «լավաշի քոլիկների» և ապաքաղաքական պատկերների մի խառնաշփոթ։ Սա ժողովրդին սպառողական զանգվածի վերածելու և նրա հայացքը երկնքից ու պատմությունից դեպի գետին ու կենցաղ իջեցնելու փորձ է։

3. Թշնամական օրակարգի սպասարկում. Այս քայլը լիովին համահունչ է թշնամական պետությունների պահանջներին, որոնք տասնամյակներ շարունակ փորձում են մեզ ստիպել հրաժարվել մեր պատմական իրավունքներից և խորհրդանիշներից։ Իշխանությունը, փաստորեն, դառնում է այդ պահանջների կամակատարը՝ սեփական ժողովրդի գրպանում տեղադրելով մի փաստաթուղթ, որն արդեն իսկ կրում է կապիտուլյացիայի կնիքը ։

Սա ոչ թե «նոր Հայաստանի» դեմքն է, այլ ինքնության սպանդ, ծանակ , որն իրականացվում է լուռ ու համակարգված։ Սիմվոլների պատերազմում այս անձնագիրը դառնում է սեփական պատմությանն ու հավատքին թիկունքից հասցված հարված։

Հունիսի յոթին հետո այդ անձնագիր տրվելու է միայն քպ համակիրներին։