Էլի գարուն կգա, կբացվի վարդը, կծաղկի ծառը... ու լուսացույցը կմնա ծառի հետևում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Երևանի ավագանու «Ելք» խմբակցության անդամ, «Վարորդի ընկեր» կազմակերպության համահիմնադիր Սերգեյ Ղահրամանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում անդրադարձել էր ճանապարհային նշանների տեսանելիության խնդրին: Մասնավորապես, նա նկար էր հրապարակել Հյուսիսային պողոտայի հատվածից, որտեղ գաճաճ ծառը ծածկել էր ճանապարհային նշանը: Ղահրամանյանը «Փաստի» հետ զրույցում նշեց, որ տուգանքների մի մասն էլ նման իրավիճակների պատճառով է տեղի ունենում:

– Ձեր կազմակերպության կողմից բազմիցս արձանագրվել են դեպքեր, երբ վարորդները բողոքում են ճանապարհային նշանների և կամ լուսացույցերի՝ իրենց համար ոչ տեսանելի դիրքում լինելու խնդրից: Այսօր այս խնդիրը մայրաքաղաքում որքանո՞վ է լուծված և ինչպիսի՞ լուծումներ եք տեսնում դուք:

– Արդեն մոտ մեկ տարուց ավելի է՝ այս հարցով ինքս եմ զբաղվում, մայրաքաղաքում բազում են նման դեպքերը, բոլոր վայրերում, լինի դա քաղաքի ծայրամաս, թե՝ կենտրոնական հատված: Հարցը երկկողմանի է, բայց մեկ բան հստակ կարող եմ ասել, որ նշանը կամ լուսացույցը տեղադրելուց տեսադաշտը ազատ է լինում, և միայն դրանից հետո ինչ–ինչ պատճառներով դրանք դառնում են դժվար տեսանելի կամ նկատելի: Նշաններն ու լուսացույցերը տեղադրվում են ՃՈ–ի կողմից, իսկ մնացածը արդեն իրենց լիազորություններից դուրս է, ինչը խոսում է ՃՈ–Երևանի քաղաքապետարան ոչ համաձայնեցված կապի մասին: Քանի որ նշանն ու լուսացույցը դնելուց հետո դրան կիպ կարող է տեղադրվել գովազդ կամ ծառ տնկվել: Սակայն կա նաև ՃՈ–ի թերացումը, քանի որ նման դեպքերը հենց ՃՈ հերթապահություն կատարող ոստիկանները պետք է առաջինը նկատեն և տեղեկացնեն քաղաքապետարանին, որպեսզի վերջինս թերությունները վերացնի: Բայց մյուս կողմից հենց այդ թերություն ստեղծողը հիմնականում քաղաքապետարանն է լինում կամ դրա ենթակայության տակ գտնվող այլ կառույցը: Կոնկրետ այս հատվածում նշանը իմ տեղեկություններով տեղադրվել է 3 տարի առաջ, իսկ ծառը փոքր է, հավանաբար երեք տարեկան չկա: Ստացվում է, որ ծառը տնկվել է նշանը տեղադրելուց հետո:

Մայրաքաղաքում նման հարցերի մեծ մասը չի էլ լուծվում կամ սեզոնային լուծում են ստանում. ձմռանը ծառերի տերևները թափվում են, նշանները տեսանելի են լինում, իսկ գարնանը կրկին ծաղկում են և թաքցնում են նշանները:

Լուծումներ ինքս տեսնում եմ, դրանք շատ հեշտ են: Նշաններ կամ լուսացույցեր տեղադրելու հարցում կան շատ սահմանափակումներ, սակայն ծառեր տնկելու հարցում այդքան էլ այդպես չէ: Ուստի եթե կան նշաններ, պետք է վարորդի տեսադաշտը բաց լինի, այսինքն՝ մշտապես հետևեն ծառերին և ճիշտ էտ կազմակերպվի:

– Կա՞ն որոշակի նորմեր կամ, այսպես ասած, կանոններ, որոնց համաձայն այդ նշանները պետք է ամրացվեն հենց այս կամ այն վայրում:

– Այո՛, իհարկե կան հստակ նորմեր, մի շարք օրենսդրական որոշումներ, կառավարության որոշումներ, բազում են սահմանափակումները, բայց մեկ տարի առաջ, ինչ սկիզբ դրվեց «Վարորդի ընկեր»–ին, ՃՈ–ի հետ բազմաթիվ զրույցներից հետո այս տարի արդեն վերջին մեկ երկու ամսում լուսացույցերի տեղափոխություն է տեղի ունենում, ինչպես որ կարգն է, այն է՝ դրվում է փողոցի մեջտեղի վերևի հատվածում: Մնում է՝ այս տեմպը պահպանեն:

– Մի կողմից մայթերի բարեկարգում, կանաչապատում, մյուս կողմից ապահով երթևեկություն: Մեկը մյուսին շատ դեպքերում խանգարում է: Այս պարագայում մենք կարո՞ղ ենք գտնել մեղավորների կամ իրենց աշխատանքում թերացած մարդկանց:

– Մի բան կարող եմ ասել, կանաչ քաղաքը ոչ թե միայն ամենուր ծառն ու խոտն է, այլ ամբողջ մի համախումբ լուծումներ: Մեքենայի անդադար ընթացքը ևս կանաչ քաղաքի մաս է, կանգնած մեքենան ավելի շատ է աղտոտում օդը, քան ընթացքի մեջ գտնվողը: Իսկ մեր քաղաքում խցանումներն արդեն սովորական երևույթ են: Փողոցի երկայնքով ծառերը ավելի շատ են վնասում ճանապարհները, արմատները մեծանալուց հետո փողոցի երկայնքով խորդուբորդություններ են առաջացնում, մայթերն են ավերում, դա կարող եք տեսնել Մաշտոցի պողոտայի մայթերի վրա: Այնպես չէ, որ ես դեմ եմ բնությանը, բայց ամեն ինչ պետք է իր տեղն ու նշանակությունը ունենա:

Տեսեք, Հյուսիսային պողոտայում կան առանձին գեղեցիկ ծաղկանոցներ, ու այս առանձին ծառի իմաստն ու նշանակությունը ո՞րն է: Եթե այն մեծացավ ու արմատները ամրացան, քանդելու է ճանապարհը գետնի տակից: Ամենևին չեմ ասում, թե ծառը հիմքից պետք է կտրել, ճիշտն այն բարեհաջող այլ վայր տեղափոխելն է: Դա կլինի պատասխանատու մոտեցում այս հարցին: Թե չէ ծառ կտրելը ամենահեշտն է և վերջ, ու դա կարող է անվանվել էտում:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում