Ինչո՞ւ են թաքցնում ծառերը կտրող վանդալի անունը. «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Արդեն հաշվարկներ են արվում ո՞վ ընտրվեց, ով` ոչ: Հիմնականում արդեն ընտրվողը գիտի, որ ընտրվել է: Ցնծացողը ցնծում է: Հաղթողն իր շամպայնը խմել է:
Եվ մի մարդ, չգիտենք, թե ո՞վ, հանդգնել է ու քաղաքի մեջ 23 ծառ է կտրել:
Ո՞վ կարող էր լինել նման կտրիճը. ո՞վ իրեն նման բան թույլ կտար: Ո՞վ է իրեն այդքան ուժեղ ու համարձակ զգացել:
Ես իրավունք ունեմ մտածելու, որ նման մարդը անպայման կապ ունի ընտրությունների ու դրանց արդյունքների հետ: Դե, մոտավորապես այս տրամաբանությամբ` հաղթել ենք ու` կարող ենք: Կամ հաղթողին ո՞վ է դատում` մի քիչ փոխելով ու տեղային դարձնելով հայտնի խոսքը:
Ինչո՞ւ եմ այսպես կարծում: Կարծում եմ, որովհետև ամբողջ այս արվածը պարզապես մտնում է մեր երկրում գործող օրենքների, հասկանալի է` չգրված օրենքների ու առկա բարքերի տրամաբանության մեջ: Էս սարն իմն է, էս ծառն էլ է իմը, քանի որ կարող եմ, քանի որ ուժեղ եմ: Իսկ ուժեղ եմ, որովհետև հաղթել եմ:
Ի դեպ, երբ Սահմանադրությունն էր փոխվում, քննարկումների ժամանակ նրա կողմնակիցները նաև մի կետի վրա էին ցանկանում սևեռել քաղաքական դաշտի ուշադրությունը: Թե այսքան տարի եղել է հաղթողին ամեն ինչ, պարտվողին` ոչինչ: Իսկ հիմա այդպես չի լինելու: Պարտվողն էլ է ինչ–որ բան ստանալու:
Հիմա դեռ պարզ չէ. նոր խորհրդարանը չի կազմավորվել ու չի սկսել աշխատանքը: Գուցե պարտվող կողմը և՞ս ունենա քաղաքական դերակատարություն` չգիտենք: Պարզապես այսպես է ասում Սահմանադրությունը:
Բայց քաղաքական պրոցեսներում մի բան ակնհայտ է: Իսկ մեր երկրի քաղաքական պրոցեսներում` առավել ևս: Իներցիայի օրենքն է անխափան աշխատում: Կամ որ նույնն է` գրված օրենքից առավել, կամ` նրա առջևից գործում է չգրված օրենքը:
Ուստի դեռ ժամանակ է անհրաժեշտ, որպեսզի մեր հաղթողն իրեն միահեծան ու ամենազոր չզգա ու հանգիստ սրտով ու վստահ ձեռքով չկտրի ծառերը: Քանզի տարածքն իրեն հարկավոր է եղել:
Կամ, ի՞նչ մեղքս թաքցնեմ, մտածում եմ` նրան գուցե հովանավորե՞լ են ավելի վերևներում: Գուցե նրան ասել են` օգնիր ընտրվեմ, քո գործն արա, ու` փոխհատուցումը մեր կողմից: Ու այս մարդն էլ գնացել ու ծառերը կտրել է:
Գուցե սա մի քիչ ֆուտուրիստական ժանրի մտածողության ընթա՞ցք է: Գուցե բնավ էլ այդպես չի՞ եղել: Բայց պարզապես մենք սովոր ենք դրան: Այսքան տարիներ, տասնամյակներ մեր երկրում այդպես է եղել: Ու հիմա էլ մտածում ենք, որ այդպես է կրկին եղել:
Բայց գիտե՞ք, թե ինչն է նաև այսպես մտածելու հիմք տալիս: Այն, որ այս հանցագործին` ծառերը կտրողին, ոստիկանությունը բացահայտեց ու իրենց եզրով` բերման ենթարկեց: Սակայն նրա անուն ազգանունը չեն ասում, որ իմանաս, թե ով է:
Իսկ ինչո՞ւ չեն ասում: Հլա թող մեկը լիներ, ով իրենցից չէր, թեկուզ խիստ կասկածելի լիներ նրա մեղսակցությունը, անունը չէ՞ին տա: Այնպես կտային. Ի՞նչ անմեղության կանխավարկած, ի՞նչ բան…
Ավելին` ողջ օրը կպտտացնեին տեսահոլովակը երկրի բոլոր հեռուստատեսություններով, որ լավ ամրապնդվի մարդկանց գիտակցության մեջ եղած դեպքն էլ, կատարող դեմքն էլ:
Իսկ այս` ծառերի հատման պարագայում, մեր ոստիկանությունը ինչո՞ւ է թաքցնում այդ մարդուն: Ինչո՞ւ չի ուզում, որ հասարակությունն իմանա, թե ո՞վ է իր մեջ ապրող վանդալը, որ ձեռքը բարձրացրել է ծառերի վրա: Երբ դրանց տնկելու, խնամելու, աճեցնելու հետ ինքը ոչ մի կապ չի ունեցել:
Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
Young Musicians of the “Armenian Virtuosos” Program Perform in the COP17
A Birthday in Italy with Unibank
With Ucom’s Support, SunChild Brings Cinema and Environmental Conservation Together
“The people of Stepanavan will show through their votes that every attempt to deceive them with vide...
Ucom Highlights the Role of Technology in Nature Conservation at COP17
Book Published with Ucom’s Support Presented at COP17: “The Secret Path of Hovazadzor”
