Հայ մարմնավաճառները. «Ինչ անում ենք երեխեքի համար ենք անում»

Շատերին է հայտնի, որ մարմնավաճառությունն այսօր էլ մեծ պահանջարկ վայելող հին "մասնագիտություններից" է: "Մասնագիտություն", որի հետ կապված "դիպլոմ" Հայաստանում ունեն շատերը, սակայն դրան "արժանի" են միայն քչերը: Բանն այն է, որ մարմնավաճառության մեջ ներգրավվածների մեծ մասն իրենց մասնագիտական արժանիքները առավելապես պայմանավորում են բնատուր կազմվածքով, սեռահասուն դառնալու իրողությամբ կամ էլ հայ առնական տղամարդկանց "եռացող արյան" գործոնով: Պատահական չէ, որ հեշտությամբ գումար վաստակելու համար շատերն այսօր էլ պատրաստ են, օրինակ, "կրկեսամերձ", "լճամերձ" կամ այլ տարածքներում աճուրդի հանել սեփական բարեմասնությունները և կերտել ՀՀ "վաստակավոր մարմնավաճառի" կերպարը: Հասկանալի է, որ մեզանում այդ երևույթը տարածվում է, քանզի գոյություն ունի պահանջարկ, չիրականացված սեռական ցանկությունների պատճառով անքուն գիշերներ անցկացնող մարդկանց վիթխարի բանակ, սակայն խնդիրն այն է, որ այդ պահանջարկն աչքի է ընկնում "ցածրորակությամբ": Եթե ճապոնացիներն ունեն գեյշաներ (մեր պատկերացրած դասական մարմնավաճառները չէն, այլ հոգևոր զարգացում ապրած և հաճախորդին նաև իրենց հոգեմտավոր կարողություններով "դյութող" կանայք են), իսկ բազմաթիվ եվրոպական երկրներում գոյություն ունեն մարմնավաճառությունը կարգավորող լեգալ ինստիտուտներ, ապա Հայաստանում գոյություն ունեն "մամա Ռոզաներ" (ով գիտի` նաև պապա Ռոզաներ), ովքեր պատրաստ են սեռավարակներով "սիրո քրմուհիներ" տրամադրել սեռական պահանջմունքներ բավարարելու հայտ ներկայացնողներին:
Անշուշտ, մարմնավաճառության օրինականացմանը կարելի է ինչպես կողմ, այնպես էլ դեմ փաստարկներ (հատկապես մշակութային, ազգային ավանդական արժեքների տեսանկյունից) ներկայացնել, սակայն իրողությունն այն է, որ Հայաստանում այդ երևույթի չօրինականացվածությունն ուղեկցվում է սեռավարակների հախուռն տարածմամբ, բավականին մեծ գումարների ապօրինի շրջանառությամբ, հարկային "պարտավորությունների" չկատարմամբ, թրաֆֆիկինգային ռիսկերով և այլն: Հասկանալի է, որ պատկան կառույցներին եղած տարբերակն էլ է "ձեռնտու", քանզի ի դեմս մարմնավաճառության գործ ունենք կայուն և միգուցե ավելացող ստվերային աշխատատեղերի հետ, սակայն այս մասին չխոսելը ևս սխալ է:
Նշենք, որ ԲԱՐՈՄԵՏՐԸ Երևանում իրականացրել է հետազոտություն, որի նպատակն էր պարզել, թե երևանցիներն ինչպես են վերաբերվում ՀՀ-ում մարմնավաճառության օրինականացմանը: Հետազոտության արդյունքները վկայում են, որ այդ երևույթի օրինականացմանը կողմ են ոչ քիչ թվով երևանցիներ: Այսպես, "Ինչպե՞ս եք վերաբերվում ՀՀ-ում մարմնավաճառության օրինականացմանը" հարցին հարցված երևանցիները պատասխանել են հետևյալ կերպ. կտրականապես մերժում եմ` 74.1%, ինձ համար միևնույնն է` 9.4%, ընդունում եմ` 15.2%, դժվարացել են պատասխանել` մոտ 1.3% (տե'ս գրաֆիկ 1):