Թաթուլ Մանասերյան. «Ես կառաջարկեի ընդամենը յոթ նախարարություն թողնել». «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Ապրիլի 9–ից լիովին ուժի մեջ մտնող Սահմանադրության պահանջների և այդ հանգամանքով պայմանավորված փոփոխությունների արդյունքում ՀՀ նախագահի աշխատակազմի հաստիքային միավորների թիվը չի գերազանցի 155–ը: Ընդհանուր առմամբ՝ փոփոխություններից հետո վարչապետի և նախագահի հաստիքային միավորների թիվը, ըստ հայտարարվածի, 68–ով պակաս է լինելու ու կազմելու է 755 հաստիքային միավոր:
Տնտեսագետ Թաթուլ Մանասերյանը, «Փաստ»–ի հետ զրույցում անդրադառնալով սպասվելիք փոփոխություններին, խոսեց հատկապես ճիշտ կադրային քաղաքականության մասին:
«Չեմ տիրապետում այն մանրամասներին, թե վերոնշյալում ինչ գործառույթներ ունեցող հաստիքների մասին է խոսքը: Առանց դրա դատողություն անելն արդար չէ: Ամեն դեպքում ճիշտ կլինի խոսել ոչ թե նախագահի կամ վարչապետի աշխատակազմի մասին, այլ նրա, որ և՛ ՀՀ նախագահը, և՛ վարչապետը պետք է կադրեր ընտրեն՝ ըստ գործառույթների անհրաժեշտության: Կարծում եմ՝ պակաս կարևոր չէ անդրադառնալ նախարարությունների թվին ու աշխատակազմին: Իմ մտահոգությունն ավելի շատ այն է, որ Հայաստանում 18 նախարարություն ունենալը շռայլություն է (օրենքի նոր նախագծով 17 նախարարություն կգործի,– խմբ.): Մեր ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ նախարարությունների ուղիղ կեսը կարող է մնալ, եթե, իհարկե, ոչ ավելի քիչ: Ես, օրինակ՝ կառաջարկեի ընդամենը 7 նախարարություն թողնել: Նախարարությունների կեսը պահպանելով՝ կարող են լիարժեք կատարվել այն գործառույթները, որոնք այսօր դրված են բոլոր նախարարությունների վրա: Հաշվի առնենք նաև այն, որ գործառույթները շատ հաճախ կրկնվում են, ինչը տնտեսական անվտանգության ու հանրային կառավարման համակարգի արդյունավետության տեսանկյունից լրջագույն խնդիր է»,– ասաց տնտեսագետը:
Հարցին, թե պետական համակարգում կադրային քաղաքականությունն ինչպե՞ս է կատարվում, օպտիմալացման գաղափարից զատ՝ գլխավորը չպե՞տք է արդյոք մասնագիտական որակը լինի, Թ. Մանասերյանը պատասխանեց. «Բնականաբար: Բացի այդ, կադրային քաղաքականություն ասելով՝ մենք չպետք է դիտարկենք այն փաստը, թե ովքեր են նախարարները: Պետք է տեսնենք, թե ովքեր են ամենացածր և միջին օղակների աշխատողները: Այստեղ մենք լրջագույն խնդիրներ ունենք: Եվ կարծում եմ, որ կադրային քաղաքականությունը հեռու է բավարար լինելուց: Բացի այդ, բազմաթիվ օրինակներ կան, որոնց դեպքում առանցքային օղակները ղեկավարում են բացարձակ դիլետանտ մարդիկ. փորձն է ցույց տալիս, բնավ անձնական կամ սուբյեկտիվ կարծիք չէ: Ավելի ճիշտ կլինի, որ մարդկանց աշխատանքը գնահատելու համար չափորոշիչներ սահմանվեն: Կամ պետք է խրախուսեն, կամ էլ պատժամիջոցներ կիրառեն այն աշխատակիցների նկատմամբ, ովքեր ձախողում են այս կամ այն ծրագիրը, կամ այս կամ այն ոլորտի զարգացումը: Իմ խորին համոզմամբ՝ պետական կառույցները գոնե յուրաքանչյուր եռամսյակի վերջում պետք է հաշվետու լինեն հասարակությանը և ներկայացնեն կատարած աշխատանքի արդյունքները»
Թաթուլ Մանասերյանը շեշտեց բոլոր առումներով թափանցիկ մրցույթներ իրականացնելու անհրաժեշտության մասին:
«Ինձ համար բոլորովին ընդունելի չէ, որ ես, որպես հարկատու, վճարում եմ գումարներ, որոնք վերածվում են, օրինակ՝ «Ռազմավարական նախաձեռնությունների կենտրոնի» աշխատակիցներին տրվող աշխատավարձի: Ես չգիտեմ, թե այնտեղ ով է աշխատում կամ ինչ է անում: Նույնը կարող եմ ասել ՀՀ զարգացման հիմնադրամի և այլ կառույցների մասին: Վստահ եմ, որ այնտեղ մրցույթ չի եղել, ուղղակի նշանակումներ են լինում: Մինչդեռ այդ պրակտիկային պետք է վերջ տալ: Եթե ոչ բանիմաց մարդիկ պատասխանատու աշխատանքի են նշանակվում, ապա սա նպաստում է նրան, որ նման աշխատանք կատարելու համար գիտելիք ձեռք բերած մարդկանց մոտ կորչում է մոտիվացիան: Մի կողմ դնենք նաև այն հանգամանքը, որ բավականին բարձր աշխատավարձ է սահմանված: Այսինքն՝ կադրային քաղաքականությունը լրջագույն խնդիրներ ունի, և դրանք օր առաջ պետք է լուծել»,–նշեց տնտեսագետը:
Հարցին, թե մրցութային փուլն ինչպե՞ս պետք է անցկացվի, որ բացառվեն սուբյեկտիվ գործոնները, մեր զրուցակիցը պատասխանեց. «Տարիներ շարունակ հորջորջում են այն մասին, որ քաղաքացիական հասարակության հետ իբր սերտ համագործակցություն պետք է ծավալվի, կամ արդեն իսկ ծավալվում է: Իրականում նման բան գոյություն չունի: Մեծ մասը գրպանային հասարակական կազմակերպություններ են, որոնք կառավարության այս կամ այն օղակի հետ համագործակցում են: Իսկ այն հ/կ–ները, որոնք բավականին համարձակ դիրքորոշում ունեն, մեծ մասամբ շրջանցվում են: Հազվադեպ է լինում, որ այդ հ/կ–ներին հաշվի են առնում: Նույն մրցույթների դեպքում հանձնաժողովները պետք է բաղկացած լինեն ոչ թե չինովնիկներից, այլ հիմնականում հասարակության մեջ լուրջ հեղինակություն ունեցող անձանցից, մասնագետներից ու քաղհասարակության ներկայացուցիչներից: Այդ դեպքում արդեն կարելի է օբյեկտիվություն և արդար ընտրություն ակնկալել: Այլապես մենք ի վիճակի չենք լինի իրագործել սեղանին դրված անգամ ամենահանճարեղ ծրագիրը»:
Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
Mher Ananyan joins Unibank's Management Board
Moody’s changes the outlook on IDBank’s ratings to positive
Ucom Supports the Launch of "Remember the Animals" Educational Game
"Urgently Confirm Your Card Details": IDBank Warns of Hotel Booking Scams
Ucom Expands International Roaming Capabilities
Results of the Junius Tournament Announced: The Next Round Ahead
Customer Appreciation Day - This Time at IDBank’s “Erebuni” Branch
Ucom and Microsoft Innovation Center’s Cybersecurity Education Program Concludes with a Mini CTF Com...
"The Power of One Dram" to "Orran" Charitable Non-Governmental Organization
