Բուժվողը չպետք է դաժան փորձով առաջնորդվի. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Սնկի պես աճող ատամնաբուժարանների ֆոնին քիչ չեն դեպքերը, երբ ընկնում ենք ոչ բարեխիղճ բժիշկների ձեռքը: Մեր շրջապատում առնվազն մեկ նման դեպքի ականատես հաստատ եղել ենք: Նման օրինակներ ունի նաև «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» հասարակական կազմակերպությունը:

«Ունեցել ենք դեպք, երբ «դուկեր»–ը սխալ են տեղադրել, և ատամնաշարին օգուտ չի տվել: Երկար քաշքշոցներից հետո ենք միայն կարողացել այնպես անել, որ քաղաքացուն վերադարձվի ծախսված գումարը: Մենք տեսնում ենք նաև, որ մարդն ատամնաբույժի ծառայություն ստանալուց հետո գնում է այլ ատամնաբույժի մոտ, այլ ատամնաբույժն էլ ասում է, որ ատամը սխալ են բուժել, և նոր բուժում պետք է անցնի »–«Փաստ»–ի հետ զրույցում ասաց «Իրազեկ և պաշտպանված սպառող» ՀԿ նախագահ Բաբկեն Պիպոյանը:

Նախ անդրադառնալով ատամնաբուժարանների հիգիենայի և ախտահանության վերահսկողությանը, Բ. Պիպոյանը նկատեց, որ ցիվիլիզացիան և ինքնակարգավորումը բերել են նրան, որ մասնավոր հատվածում այդ կանոններն այժմ պահպանված են:

«Բացի այդ, մասնավոր հատվածն այնքան է զարգացել, որ ատամնաբուժությունը կարելի է դիտարկել նաև տուրիզմի զարգացման տեսանկյունից. մեզ մոտ ավելի մատչելի գներով են քաղաքակիրթ սպասարկում իրականացնում, քան արտասահմանում: Այստեղ խնդիրը բոլորովին այլ է: Մի կողմից նկատում ենք շուկայում աճող գներ, շուկայի ազատականացում, մյուս կողմից էլ տեսնում ենք, որ սպառողների հետ աշխատանք չի տարվում: Սա խնդիրների վերացման ուղղությամբ արդեն անհամապատասխան հսկողություն է: Հաշվի առնելով սխալ բուժում իրականացնելու դեպքերը`մենք գործ ունենք վատ ծառայություն մատուցողի հետ: Բայց վատ ծառայություն մատուցողի մասով կարծես բոլորը ձեռքերը լվացել են: Եվ ատամնաբուժական շուկայի հիմնական խնդիրը սա է, թե չէ զուտ հիգիենայի կամ ծառայություններ մատուցելու առումով աշխարհի ռիթմի հետ համընթաց ենք շարժվում»,– ասաց մեր զրուցակիցը:

Բաբկեն Պիպոյանի խոսքով` ամեն դեպքում վատ ծառայություն մատուցողը շարունակում է էժան գնով վատ ծառայություն մատուցել. «Վատ է, երբ ինքնակարգավորման գործոնը կա: Այսինքն`ի վերջո բուժվողը չպետք է իր դաժան փորձով առաջնորդվի: Պետք է հստակ քաղաքականություն մշակել, ինչն արված չէ: Կարծում եմ, որ խնդիրը ոչ թե օրենքի, այլ ուրիշ մեխանիզմների մշակման հաշվին պետք է լուծել: Օրինակ` այն կարող է լինել հանրային իրազեկումը կամ դատական համակարգի փոփոխությունն այն իմաստով, որ վնասի փոխհատուցման մեխանիզմներ ստեղծվի: Քաղաքացին 10 հազար դրամ է վճարել ու չի բուժվել, իսկ հետո ստիպված է եղել 10 հազարի հետևանքները վերացնելու համար 30 հազար դրամ վճարել ու կրկին բուժել իր ատամը: Հիմա, եթե նրան ասենք դատարան դիմիր, որ 30 հազարը հետ ստանաս, չի դիմի: Ոչ ոք չի գնա այդ քայլին: Նշանակում է` շատ արագ պետք է փորձագիտական եզրակացություն տրվի, բացի այդ, էթիկայի հստակ նորմեր պետք է սահմանվեն: Օրինակ` չի կարելի սպառողին ասել, թե նախորդ բժիշկը սխալ բուժում է իրականացրել: Սպառողին պետք է գրավոր տալ այդ եզրակացությունը, եթե վստահ ենք, որ ուրիշի սխալն է, և պետք չէ ուրիշի հաշվին միավոր հավաքել, եթե պատրաստ չենք ասվածի գրավոր հիմքը տալ: Իսկ եթե կա գրավոր հիմքը, ապա առողջապահության համակարգում, ի դեմս գլխավոր օրթոդոնտի կամ ատամնաբույժի, մի մարմին պետք է լինի, որն էլ կաշխատի այդ եզրակացության վրա, կհասկանա իրավիճակը»:

ՀԿ նախագահի խոսքով` եթե փաստեն, որ հանրության մոտ այս կամ այն բժշկի համբավն այդքան էլ դրական չէ, լիցենզավորման ոլորտը բարդացնելու փոխարեն կարող են այլ միջոց կիրառել:

«Այդ միջոցը հեղինակությունների բաշխումը կլինի: Այսինքն` մենք կարող ենք ունենալ մի ցանկ, որտեղ կամայական ատամնաբույժի մասով կունենանք համապատասխան CV, կամայական սպառողն էլ ընտրություն կկատարի: Երբ նա այդ ցանկում արձանագրված ինֆորմացիայից տեղեկանա, որ «X» ատամնաբույժի թեթև ձեռքով 50 քաղաքացի ստիպված երկրորդ անգամ է բուժում ստացել, ապա այդ ատամնաբույժը շուկայում այլևս իր տեղը չի ունենա»,– եզրափակեց Բ. Պիպոյանը:

 Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում