Արշակ Կարապետյան. «Միջանցքի անվան տակ մեզ պարտադրում են ազգային ինքնասպանություն»

Oratert.am-ը գրում է.

Մեզ հետ զրույցում պաշտպանության նախկին նախարար Արշակ Կարապետյանը կտրուկ է արձագանքում այն գործընթացներին, որոնք տեղի են ունենում Սյունիքի շուրջ։

«Վերջին ամիսներին ամենաշատ քննարկվող հարցը, անշուշտ, այսպես կոչված միջանցքի թեման է։ Եվ ես ամենասկզբից ասել եմ՝ այս իշխանությունը կհամաձայնի։ Առաջին անգամ դա բարձրաձայնել եմ դեռևս 2023 թվականին։ Իսկ այն բոլոր շոուները, «ոչ՝ միջանցքին» ոճի ակցիաները, ուղղակի հասարակության ուշադրությունը շեղելու միջոց էին՝ իրական դավաճանությունից, որը հիմա ակնհայտ է բոլորին», — ասում է Կարապետյանը։

Նա պատկերավոր ներկայացնում է իրավիճակը՝ տեխնիկական, տնտեսական, ռազմավարական և քաղաքական տեսանկյունից։ Ըստ նրա, խոսքը պարզապես ճանապարհի մասին չէ, այլ Հայաստանի պետականության կորստի գնով կառուցվող օտար շահերի ենթակառուցվածքի։

«Մտածեք, եթե Հայաստանն իսկապես կառուցի այդ ճանապարհը՝ երկաթգիծ ու ավտոճանապարհ, արժեքը կհասնի միլիարդ դոլարի։ Այդ փողը մերն է լինելու, իսկ շահույթը՝ ոչ։ Արդյունքում, Հայաստանը ոչ մի կերպ չի դառնում տրանզիտ երկիր, միայն կորցնում է։ Ադրբեջանի նախագահն անգամ ժամկետ է տվել մեզ՝ գարունը։ Այսինքն՝ մեզ հրահանգ է տրված։ Բացարձակ անընդունելի է», - ընդգծում է նա։

«Ադրբեջանը ստանում է ամեն ինչ, իսկ մենք՝ պարտություն»

Կարապետյանը նկատում է՝ եթե ճանապարհը լինի Ադրբեջանի վերահսկողության ներքո, ապա այն կծառայի բացառապես Բաքվի տնտեսական շահերին։

«Թուրքական դեսպանը հստակ ասում է՝ եթե ճանապարհը բացվի, կլինի միայն մեր պայմաններով։ Իսկ այդ պայմանները նշանակում են՝ էժան գյուղատնտեսական ապրանքների ներմուծում Հայաստան, մեր գյուղացու կործանում, շուկայի փլուզում», - ասում է նա։

Նա մատնանշում է՝ նույնիսկ ճանապարհի ամերիկյան կամ այլ օտար կառույցների կառավարումն անարդյունավետ է Հայաստանի համար։

«Հնարավոր է մտածեն՝ տանք ինչ-որ օտար ֆիրմայի, թող 100 տարով շահագործի։ Բայց դա էլ նվեր է՝ առանց օգուտի։ Մաքսիմում մի բան շպրտեն՝ ինչպես փողոցի շանը։ Իսկ եթե թողնեն, որ մենք կառավարենք՝ Հայաստանի վերահսկողությամբ, այն ժամանակ հարց է ծագում՝ ինչու չեն ուզում Իջևանի ուղղությամբ բացել ճանապարհը, գնան Նախիջևան կամ Թուրքիա։ Ինչո՞ւ չի աշխատում այլ տարբերակ։ Որովհետև նպատակը մեկն է՝ հանձնել, ոչ թե շահել»։

«Ռազմավարություն չկա, սիտուացիոն մանևրներ են»

Արշակ Կարապետյանը սուր քննադատության է ենթարկում իշխանության կառավարման ոճը՝ ընդգծելով ռազմավարության բացակայությունը։

«Մեր ղեկավարությունը կայացնում է որոշումներ՝ ըստ իրավիճակի։ Այսպես ասած՝ «կռուտիտով» փորձում են դուրս գալ իրավիճակից։ Սա պարտություն է։ Ակնհայտ պարտություն։ Եթե ճանապարհը լինի Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, ապա միակ շահառուն հենց Ադրբեջանն է լինելու։ Իսկ մենք ստանում ենք մեկուսացում, աղքատացում, ստորացում», - հավելում է նա։

Նա վստահեցնում է, որ Իրանն առաջարկել է լիարժեք այլընտրանքային լուծում՝ արդեն իսկ պատրաստ ենթակառուցվածքով, սակայն Հայաստանը չի համաձայնվում, քանի որ, ըստ նրա, Բաքուն ու Անկարան ձրի են ուզում անցնել։

«Ասում են՝ իմ քաղաքացին չպետք է հայ սահմանապահ տեսնի։ Սա անթույլատրելի պահանջ է։ Ու երբ մենք այս պայմաններով համաձայնվում ենք, նշանակում է՝ ինքնակամ դուրս ենք գալիս տարածաշրջանային գործընթացներից»։

«Այս ճանապարհը ոչ միայն կապիտուլյացիա է, այլ նաև ազգային վախճան»

Կարապետյանի խոսքով՝ ճանապարհի այս մոդելը ոչ միայն տնտեսապես վնասաբեր է, այլ նաև անվտանգային աղետ է։

«Եթե ճանապարհը տրվի որևէ երկրին՝ կառավարման կամ վերահսկման ձևաչափով, դա նշանակում է, որ Սյունիքն էլ կտան։ Ինչպես ասացին՝ Արցախը հանձնել ենք, բայց ձեռք ենք բերել անկախություն, հիմա էլ կասեն՝ Սյունիքը հանձնել ենք, բայց ձեռք ենք բերել խաղաղություն։ Եվ դա ամբողջական խաբեություն է։ Այն, ինչ հիմա կատարվում է, սոսկ կապիտուլյացիա է, որը փորձում են փաթեթավորել որպես խաղաղության պայմանագիր», - շեշտում է նա։

Նա մատնանշում է՝ անգամ հնարավոր է իշխանությունը պայմանագրի ստորագրման գործը հանձնարարի մեկ այլ անձի՝ պատասխանատվությունից խուսափելու համար։

«Քաղաքացիական պատերազմը նրա միակ հույսն է»

Արշակ Կարապետյանը նկատում է՝ իրավիճակը կարող է սրվել և վերաճել քաղաքացիական բախումների՝ եթե իշխանությունը շարունակաբար ճնշի այլակարծությունը և անտեսի հանրային դժգոհությունը։

«Նա հույս ունի, որ բանակով, ուժայիններով կհաղթի, կմնա։ Բայց մենք պետք է ամեն ինչ անենք, որ նա հարցը չհասցնի քաղաքացիական պատերազմի։ Եթե եղավ՝ մենք կկործանվենք։ Դրա համար պետք է գործել միասնական», - զգուշացնում է գեներալը։

Նա ընդգծում է՝ իշխանությունը չի հեռանալու ընտրությամբ, ցույցերով կամ հրապարակային ճնշմամբ։ Միակ տարբերակը՝ ազգի կազմակերպված հակազդեցությունն է։

«Նա չի հեռանալու։ Ո՛չ ցույցով, ո՛չ ընտրությամբ։ Կան բավարար իրավական հիմքեր, ապացույցներ ու փաստեր, որ առկա է կազմակերպված խաբեություն և պետական հանցագործություն։ Ու պետք է աշխատել այդ ուղղությամբ՝ իրավական ու քաղաքական լուծման հասնելու համար»։

«Ապագան հնարավոր է շտկել, եթե ազատվենք հանցագործներից»

Նախկին նախարարը չի թաքցնում իր կարծիքը՝ գործող վարչակազմի մասով․

«Իմ կարծիքով՝ այդ մարդիկ հանցագործ են։ Ու մեզ պետք է նրանցից շուտափույթ կերպով ազատվել։ Վստահ եմ՝ իրավիճակը հնարավոր է շտկել շատ կարճ ժամանակում՝ եթե ազատվենք այս մարդկանցից և սկսենք հենվել մեր ռազմավարական դաշնակիցների վրա»։

Ի վերջո, նա կրկին շեշտում է՝ Հայաստանի ապագան կախված է ոչ թե արտաքին ճնշումներից, այլ՝ մեր ինքնիշխան որոշումներից։

«Ռուսաստանը ժամանակին առաջարկել է՝ թող ճանապարհն անցնի մեր վերահսկողության տակ, ռուսական սահմանապահներ լինեն, շահույթը մնա մեզ։ Բայց հիմա դա էլ է մերժվում։ Որովհետև մի նպատակ կա՝ խաբել ժողովրդին, թաքցնել կապիտուլյացիան ու վաճառել պետությունը»։