Գրքի գողը գող չէ. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մոտ մեկ շաբաթ է կրկին մեկնարկել է «Գրքի բանկ» ծրագիրը: Այն արդեն չորրորդ տարին է իրականացվում, որի հեղինակները Երևանի քաղաքապետին կից երիտասարդության հարցերի խորհրդի անդամներն են: Համաձայն ծրագրի գաղափարի՝ բոլոր ցանկացողները հատուկ տեղադրված տաղավարում կարող են գրքեր թողնել:

Քաղաքապետարանի տարածած հաղորդագրության համաձայն՝ «նվիրատվության տաղավարն այս տարի կրկին տեղադրվել է Խնկո Ապոր անվան ազգային մանկական գրադարանի հարևանությամբ: Ծրագիրն ունի ինչպես բարեգործական, այնպես էլ կրթադաստիարակչական նշանակություն և միտված է հատկապես երիտասարդության շրջանում գրքին ու ընթերցանությանն ուշադրություն սևեռելուն»:

Ի դեպ, հավաքված գրականությունը որպես նվեր կփոխանցվի ՀՀ սահմանամերձ բնակավայրերի, ինչպես նաև տարբեր զորամասերի գրադարաններին, բայց անկեղծ ասած դժվար է պատկերացնել, թե արևի տակ ժամ առ ժամ խունացող, ճկվող ու փչացող և նման ձևով իրար գլխի թափված գրքերի կույտը որքանով կարող է նպաստել երիտասարդների ուշադրությունը դեպի գիրքն ու ընթերցանությունը սևեռելուն, բայց…

Հարցի մասին պարզաբանում ստանալու համար «Փաստը» դիմեց Խնկո Ապոր գրադարանի տնօրեն Ռուզաննա Տոնոյանին, բայց նա մեզ տեղեկացրեց, որ իրենց գրադարանն ամենևին էլ կապ չունի այդ նախաձեռնության հետ:

«Տաղավարը թեև տեղադրված է Խնկո Ապոր գրադարանի տարածքում, սակայն ոչ մեզ տեղեկացրել են այդ մասին, ոչ էլ գիտենք թե ով է այդ նախաձեռնության հեղինակը: Ինչ վերաբերում է ակցիաներին, ապա մեր գրադարանը նույնպես մասնակցում է «Գիրք զինվորին» ակցիային, որի շրջանակներում ընտրվել են բավականին հետաքրքիր գրքեր, որոնք պատրաստվում ենք փոխանցել մեր զինվորին` Խնկո Ապոր գրադարանի կողմից»,– ասաց Ռ. Տոնոյանը:

Երևանի քաղաքապետարանի հասարակայնության և լրատվության հետ կապերի վարչության պետ Արթուր Գևորգյանն էլ «Փաստին» փոխանցեց, որ Խնկո Ապոր գրադարանը, ինչպես նաև գրադարանի հարակից հատվածը պատկանում է Երևանի քաղաքապետարանին, ուստի իրենք են որոշել, թե որտեղ տեղադրեն այդ տաղավարը: Հարցին, թե նախաձեռնությունը շատ լավն է, բայց արդյոք մատուցման ձևը կոգեշնչի՞ երիտասարդներին, որպեսզի սիրեն, հարգեն ու պահպանեն գիրքը, Ա.Գևորգյանն ասաց, որ եթե առաջարկ ունենք, կարող ենք ներկայացնել:

Մեր կարծիքով նախաձեռնությունը թեև լավն է, սակայն փոքրիկ անցքից նետված գրքերի ընդհանուր տեսարանը բավականին վիրավորական է և անգամ կարող է գիրքը սիրելու գաղափարի հակագովազդը դառնալ: Բացի այդ՝ արևի տակ ծռմռվելուց ու ճմրթվելուց հետո այդ գրքերը որևէ մեկին նվիրելը կարող է նույնիսկ վիրավորական նվեր լինել ստացողի համար: Ուստի առաջարկում ենք, որ տաղավարն ավելի շահեկան տեղում տեղադրվի, իսկ ապակեպատ հատվածն էլ բանալիով բացվի ու փակվի, քանի որ չի բացառվում նաև, որ այնտեղ հավաքված գրքերը պետք լինեն նաև այլ անցորդների նույնպես, ովքեր կկարողանան իրենց ունեցած գիրքը փոխանակել այդ տաղավարում հավաքված գրքերից մեկի հետ:

Իսկ մտավախությունը, թե ապակեպատ հատվածը նման ձևով լինելու դեպքում կարող է նաև գողության պատճառ դառնալ և մարդիկ կարող է վերցնեն ու իրենց հետ տանեն հավաքված գրքերը, հիշեցնենք, որ ինչպես Լենինն էր ասում՝ գրքի գողը՝ գող չէ: Իսկ եթե ինչ–որ մեկը որոշի այնտեղից գիրք տանել, ապա հաստատ կարելի է պնդել, որ գուցե այդ տաղավարից վերցրած գիրքը դառնա նրա կյանքի առաջին գիրքը, որն էլ կարող է ընթերցանության հանդեպ առհասարակ մեծ սեր արթնացնելու պատճառ դառնալ:

Այնպես որ ընդլայնելով գիրք նվիրելու գաղափարը կարելի է մի կողմից այնպես անել, որ գրքերը խնամքով, գրքին հարիր դասավորված դիրքով դնելու հնարավորություն լինի, իսկ մյուս կողմից էլ ինչ–որ տեղ թաքուն ուրախանալ, որ այս օրերին անգամ դեռ գրքերի «գողերի» կարելի է հանդիպել:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում