«Դա հայկական ձև է, որն ընդունված է փողոցում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Արդարադատության նախարար Դավիթ Հարությունյանը կառավարության երեկվա նիստից հետո անդրադառնալով Հայաստանում ԵՄ պատվիրակության անդամ Պյոտոր Սվիտալսկու հայտարարությանը, ասել է. «Կարծում եմ, որ որոշակի փորձ է մեր ներքին քաղաքական հարցերին միջամտելու, ինչը համարում եմ անթույլատրելի՝ անկախ նրանից, դա արվում է բարի, թե այլ նպատակներով»: Նշենք, որ Սվիտալսկին ասել է. «Իմ խորհուրդն է հայերին՝ մտածեք, ուսումնասիրեք ԿԸՀ–ի կազմի խնդիրը, նաև այն, թե ինչպես կարող եք ԿԸՀ–ն դարձնել ավելի արժանահավատ և հանրային վստահությունը վայելող կառույց»:

Այս առթիվ «Փաստը» զրուցել է ՀՀՇ վարչության անդամ, միջազգային փորձագետ Հովհաննես Իգիթյանի հետ:

– Պարոն Իգիթյան, Դավիթ Հարությունյանը հայտարարել է, որ Սվիտալսկու հայտարարությունը որոշակի փորձ է ներքին քաղաքական խնդիրներին միջամտելու: Սա ՀՀ կառավարության կողմից միջազգային կառույցներին լռեցնելու փո՞րձ է, թե՞ սուվերենության ամրապնդում:

– Դա հայկական ձևն է, որ ընդունված է փողոցում՝ եթե մեկը մի բան է ասում, մյուսը փորձում է այլ տեսակետ ներկայացնել և բանավեճ է ստացվում, բայց միջազգային կառույցների մոտ այս հայկական ձևը չի անցնում, որովհետև նույնիսկ եթե Տիգրան Մուկուչյանը հայտարարություն անի, թե չէ, չէ, մեզ մոտ ամեն ինչ լավ է կամ իշխանության այլ ներկայացուցիչներ անեն, դա չի փոխելու այս ազդեցիկ կազմակերպության վերաբերմունքը մեր նկատմամբ: Այսինքն՝ այս հայտարարությունը ցույց է տալիս ԵՄ–ի վերաբերմունքը Հայաստանի հանդեպ: Եվ այդ վերաբերմունքը, անկախ այն բանից, թե Դավիթ Հարությունյանը ինչ կասի, կամ Կարեն Կարապետյանը, կամ Սերժ Սարգսյանը, կամ Տիգրան Մուկուչյանը, այդ վերաբերմունքը բացասական է: Այդ վերաբերմունքն իր բացասական հետևանքները կունենա և ունենում է ամեն օր, երբ Հայաստանի հետ կապված հարցեր են քննարկվում նաև ԼՂ առիթով: Այսինքն՝ միջազգային ատյաններում մենք արդեն նմանեցվում ենք Ադրբեջանին: Եվ ժողովրդավարության հավասար պայմաններում Ադրբեջանն առավելություն ունի իր նավթային հնարավորություններով: Մենք պետք է մի գլուխ բարձր լինենք և վերաբերմունքը մեր հանդեպ հատկապես քաղաքակիրթ աշխարհի, հատկապես ԵՄ–ի վերբերմունքը պետք է շատ ավելի բարձր լինի, քան Ադրբեջանի հանդեպ: Սվիտալսկու հայտարարությունը, իհարկե, միջամտություն չէ: Նա ԵՄ ներկայացուցիչն է, ԵՄ–ի հետ մենք ունենք բազմաթիվ պայմանավորվածություններ, պրոյեկտներ և Հայաստանի պարտավորություններ, և բոլոր ծրագրերը, որ իրականացվել և ֆինանսավորվում են ԵՄ–ի կողմից Հայաստանում էֆեկտիվ աշխատելու համար, Հայաստանը պարտավորվում է որոշ փոփոխություններ անել: Էլ չեմ ասում, որ Հայաստանը ստորագրել է բազմաթիվ կոնվենցիաներ՝ մարդու իրավունքների, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման մասին: Եվ եթե միջազգային կազմակերպության դեսպանը մատնանշում է խախտումներ, դա ուղղակի պետք է ընդունեն՝ շտկելու նպատակով:

– Պարոն Իգիթյան, սակայն մյուս կողմից տեսնում ենք, որ նույն ընտրությունների հանդեպ ԵՄ դիտորդների արձագանքը լոյալ է, նրանք ընդունեցին արդյունքները՝ նշելով միայն ընտրակաշառքի փաստը: Եվ հենց այդ գնահատականներն է այսօր «թափահարում» ՀՀ իշխանությունը:

– Նախ, եթե մենք ուշադիր նայենք զեկույցները Հայաստանի վերջին խորհրդարանական ընտրությունների մասին, կտեսնենք, որ դրանք այդքան դրական չեն, ինչպես որ ներկայացնում են իշխանությունները: Այդտեղ մատնանշվում են երևույթներ՝ ընտրակաշառքի, ադմինիստրատիվ ռեսուրսի կիրառումը, քաղաքական դեբատների բացակայությունը, և եթե դա հասկանանք դիվանագիտական տերմիններով, ապա կտեսնենք, որ քաղաքակիրթ աշխարհն ասում է, որ Հայաստանը հեռու է ժողովրդավարական ընտրություններ անցկացնելուց: Իսկ այն, որ վերջում սովորաբար նշվում է, թե հաշվի առնելով բոլոր թերությունները, ընտրությունները կարելի է մի քայլ առաջ համարել, դա երևի ուղղակի համեմատական է, հաշվի առնելով, որ ընտրությունների ժամանակ մարդ չի սպանվել և Հայաստանին բնորոշ հետընտրական բողոքներ տեղի չեն ունեցել: Մեր հասարակությունն էլ է տեղյակ, ինչ է տեղի ունեցել:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում