2018–ի վարչապետացուներից մինչև ապստամբների ներկա դատավարության հանգուցալուծումը. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր հյուրն է քաղաքական գործիչ, խորհրդարանի նախկին փոխխոսնակ Կարապետ Ռուբինյանը

– Պարոն Ռուբինյան, ո՞րն է այսօր քաղաքական դաշտի մեր գլխավոր ինտրիգը:

– Այդպիսի ինտրիգ կա՞ որ:

– Դե, ասում են կա` ո՞վ կմնա վարչապետ, կմնա՞, թե չի մնա: Սերժ Սարգսյա՞նը կլինի, թե` Կարեն Կարապետյանը 2018–ին:

– Դա վաղուցվա ինտրիգ է, նոր բան չէ: Եվ բնավ հրատապ էլ չէ: Ի՞նչ է` վարչապետի հրաժարական է եղել. ես տեղյակ չե՞մ:

Ես կկարևորեի սկսվող դատավարություններն ապստամբների նկատմամբ: Ե՛վ Սասնա Ծռերի, և՛ Ժիրայր Սեֆիլյանի: Ինձ շատ են անհանգստացնում մեր երկրում քաղաքական բանտարկյալների և ապստամբների ճակատագրերը: Որովհետև ինչ ուզում են` ասեն, ինչում ուզում են` մեղադրեն նրանց, այս ամենի թիվ մեկ մեղավորը Սերժ Սարգսյանն է, ով ստեղծել էր այնպիսի պայմաններ, որ մարդիկ ճարահատյալ դիմեցին նման քայլի: Եվ ցավն այն է, որ այդ պայմանները կրկին պահպանվում են նաև այժմ: Ինձ այսօր հենց այս հարցն է անհանգստացնում: իսկ ինչ վերաբերում է ձեր ասած մանր ու մեծ ինտրիգներին, ապա հեչ էական չեն և ինձ չեն հետաքրքրում: Ամենագլխավոր պրոբլեմը մեր երկրի համար շարունակվող տնտեսական անկումն է, սխալ քաղաքակրթական ընտրությունն է և ապօրինի իշխանությունների գոյությունն է, որ այդ ամենը բերել են մեր գլխին:

– Իսկ դուք ինչպե՞ս եք գնահատում Սերժ Սարգսյանի` խորհրդարանում հնչեցրած վերջին ելույթը:

– Ճիշտն ասած, դրվագներ եմ լսել: Գիտեմ, որ բավականին երկար է խոսել: Բայց այդ մարդու որևէ խոսքին հավատալու որևէ հիմք չունեմ: Եվ նրա ելույթն էլ դնել–կարդալը ժամանակի ուղղակի կորուստ եմ համարում:

– Ե՛ս ասեմ` Սերժ Սարգսյանը խոսում է մինչև 2040 թվականը, որոշ հարցերի վերաբերյալ` մինչև 2050 թվականը հեռանկարով: Դա հեռացող նախագահի խո՞սք է:

– Ոչ: Հեռացող նախագահի խոսք չէ: Նախագահի խոսք էլ չէ, որովհետև նա երբեք նախագահ չի եղել: Իսկ որ հավերժ ապրելու և հավերժ իշխելու ցանկություն ունի, դրանում ոչ մի կասկած չկա: Բնականաբար նա կառչելու է իշխանությունից այնքան ժամանակ, ինչքան մեր հասարակությունը թույլ կտա:

– Մեր ժողովուրդը` հայ ժողովուրդը, ի վերջո, մի քիչ լայնախոհ ժողովուրդ է, դուք երբևէ կպատկերացնեի՞ք, որ կարող էր մեկը գալ ու ասել` ես ցկյանս ղեկավար եմ:

– Դե, տեսնո՞ւմ եք` նման բան դեռ երբեք որևէ մեկը չի համարձակվել ասել: Այլ բան, որ իրենց համար նման մտքեր ու ցանկություններ թաքուն փայփայել են ու փայփայում են: Բայց անհրաժեշտ է, որ անխուսափելիորեն դրա համար պատժվեն:

– Իսկ Կարեն Կարապետյանն իր գործունեությամբ կարողանո՞ւմ է այնպիսի արդյունքներ ապահովել, որը նրան իրավունք կտա երկիրը ղեկավարել 2018–ից հետո:

– Իհարկե, ոչ: Նաև նրա ռուսախորհրդային ղեկավարման ստիլը ոչինչ չի խոստանում Հայաստանին: Բայց մեր երկիրն այնպիսի որակների ու մակարդակի մարդիկ են պաշտոնավարել ու ղեկավարել, որ նրանց կողքին, անշուշտ, կարող է հավակնել:

– Իսկ դուք Սերժ Սարգսյանին ու Կարեն Կարապետյանին այլընտրանք տեսնո՞ւմ եք:

– Իհարկե, ես հարյուրավոր մարդկանց եմ տեսնում, եթե ոչ` հազարավորների, որոնք իրենց որակներով շատ ավելի բարձր են, քան Սերժ Սարգսյանը և Կարեն Կարապետյանը: Բայց իմ տեսնելը քիչ է: Պետք է արդար ընտրությունների հնարավորություն ստեղծվի, որպեսզի նրանք կարողանան ընտրվել և ղեկավարել:

– Շատերն ասում են, որ մեր հասարակությունն արդեն իր դիմադրողականությունը կորցրել է, չունի ընդվզելու ներուժ: Այս հասարակությամբ կարելի՞ է ակնկալել արդար ընտրություններ:

– Հասարակությունը չէ, որ արդար ընտրություններ է կազմակերպում: Իշխանություններն են արդար ընտրություններ կազմակերպում: Իսկ հասարակությունն ընդվզում է անարդարության դեմ, ապօրինության դեմ:

Եվ, ընդհանրապես, ես չեմ կարծում, որ հասարակությունն ուժը կորցրել է, որովհետև բոլորովին վերջերս եղավ ապստամբություն, և տեսանք, թե ինչպես հասարակության մեծ մասն իր համակրանքը ցույց տվեց նրանց նկատմամբ:

Այնպես որ, թող հույսեր չփայփայեն. հասարակության ներուժը գնալով ամրանալու է: Եվ ոնց էլ լինի, ինչ որ լուծում կգտնվի:

– Եթե նորից անդրադառնանք վերևում հիշատակված ապստամբների դատավարությանը, ապա ի՞նչ եք կարծում` ժողովուրդը սատար կկանգնի՞ նրանց այս անգամ ևս:

– Դե, դատավարության ընթացքում ո՞նց սատար կանգնի: Դահլիճն է` դահլիճում ժողովուրդը կլցվի և աջակցություն ցույց կտա: Բայց բոլորս էլ գիտենք, որ մեր երկրում արդարադատություն գոյություն չունի: Իշխանության գլուխ կանգնածը ոնց որոշի, այնպես էլ դատարանը կվճռի:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում