Ձևավորվել է լիովին վերահսկելի խորհրդարան. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր հյուրն է քաղտեխնոլոգ և վերլուծաբան Վիգեն Հակոբյանը

– Պարոն Հակոբյան, մեր խորհրդարանն ինչպե՞ս սկսեց իր աշխատանքները: Ինչպիսի՞ն են Ձեր տպավորությունները:

– Առաջին երեք օրերի հերթական նիստերը ցույց տվեցին, որ ընդհանուր առմամբ ամեն ինչ բավականին վերահսկելի է իշխանության համար: Մոտավոր հաշվարկներով մինչև 85 ձայն իշխանության համար վերահսկելի են:

Այս նիստերի ընթացքում տեղի ունեցած ընտրությունները նաև ցույց տվեցին, որ Հանրապետական կուսակցությունը և «Ծառուկյան» դաշինքը շարունակում են իրենց փոխհամաձայնեցված գործողությունները, որոնք սկիզբ էին առել դեռևս նախընտրական շրջանից: Փաստորեն այս երկու ուժերը, որոնք ամենաշատն են ներկայացված խորհրդարանում, փոխադարձ համաձայնությամբ բաժանեցին պորտֆելները:

Եվ այս հանգամանքից բավականին ակտիվ փորձում է օգտվել «Ելք» դաշինքը: Ցանկանում է նաև խորհրդարանական ամբիոնի միջոցով իրեն դիրքավորել որպես միակ քաղաքական ընդդիմադիր ուժը խորհրդարանում: Նրանք կփորձեն ուժերի որոշակի կոնսոլիդացիա ձևավորել նաև խորհրդարանից դուրս:

Եվ, ընդհանրապես, «Ելք» դաշինքը խորհրդարանի ամբիոնը կօգտագործի սեփական ռեսուրսներն ավելացնելու համար: Եվ արդյունքն անգամ երևաց Երևանի ավագանու ընտրությունների ժամանակ: Իրենք էլ ասացին, որ իրենց ռեսուրսներն ավելացել են այս ընտրություններին: Եթե խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ ունեին 15%, հիմա իրենց ձայներն անցան 21%–ից:

Ընդհանրապես, ըստ իս, «Ելքի» հեռանկարը կախված է այն բանից, թե որքանով քաղաքական երեք ուժերի իրենց դաշինքը կկարողանա համախմբված գործել: Քանզի բոլորս էլ հասկանում ենք, որ այնուամենայնիվ սա դաշինք է` ձևավորված տարբեր քաղաքական ուժերից, որոնք առանձին–առանձին ունեն իրենց կենսագրությունն ու սեփական ծագումնաբանությունը: Եվ շատ կարևոր է, որ դրսի որևէ ուժ չկարողանա ճեղք մտցնել դաշինքի մեջ ու թուլացնել այն: Ուստի շատ բան կախված կլինի նաև այն բանից, թե որքանով կիրականանա իրենց ծրագիրը: Երբ հայտարարեցին, որ չի բացառվում հետագայում միավորվեն մեկ կուսակցության մեջ:

– Այսինքն` անակնկալներ չեն լինելու: Իսկ ի՞նչ եք կարծում` առաջիկա ամիսներին, նաև` սեպտեմբերին, ամեն ինչ կրկին այսպես խաղա՞ղ կգնա:

– Ինչ վերաբերում է խորհրդարանին, ապա հաշվի առնելով 2018 թվականի ապրիլից հետո ստեղծվելիք առայժմ անորոշ հեռանկարները, իշխանական վերադասավորումների գլխավոր հարցը կրկին մնում է բաց: Այն է` թե այդ ժամանակից հետո ո՞ր գլխավոր պետական պաշտոնն է զբաղեցնելու կամ չի զբաղեցնելու գործող նախագահը: Ամեն ինչ կդիտարկվի այս պրիզմայի միջով:

Դեպի աշուն գուցե այս ինտրիգը մի քիչ ավելի սրվի: Բանն այն է, որ գուցե թե Սերժ Սարգսյանն իր համար արդեն իսկ իր որոշումն ունի: Բայց չեմ կարծում, որ ժամանակից շուտ նա դրա մասին կհայտարարի: Որովհետև այն գործիչները, որոնց պաշտոնավարման ժամկետը մոտենում է ավարտին, սովորաբար կորցնում են իրենց ազդեցությունը, վարչական ռեսուրսը իր համար նոր տանիքներ է փնտրում: Քաղաքագիտության մեջ տերմին էլ կա. կոչվում է կաղ բադիկի սինդրոմ: Ուստև ոչ ոք էլ չի ցանկանա ժամանակից շուտ նման կարգավիճակում հայտնվել:

Նշանակում է այս ինտրիգը բավականին երկար ժամանակ մնալու է, ձգվելու է ընդհուպ մինչև 2018 թվականի գարունը:

Բայց իմ տպավորությամբ կան պայմանավորվածություններ Սերժ Սարգսյանի ու վարչապետ Կարեն Կարապետյանի միջև: Եվ այս պահի դրությամբ դրանք բոլորը կատարվել են: Դա ցույց տվեց նաև այն փաստը, որ կառավարության հրաժարականից հետո նույն օրն իսկ վարչապետը վերանշանակվեց:

Նաև որպեսզի վարչապետի հարցը հանվի տնտեսա–քաղաքական շրջանակների օրակարգից, դեռևս նոյեմբերին հայտարարվեց, որ 2018–ին վարչապետ է լինելու Կարեն Կարապետյանը, եթե Ազգային ժողովի ընտրություններում Հանրապետական կուսակցությունը հաջողություններ ունենա: Այսինքն` կա ժամանակացույց, որով կողմերը շարժվում են առաջ և կատարում են իրենց վրա վերցրած պարտավորությունները:

Այնպես որ, այս հարցը վերջնականապես կլուծվի 2018 թվականի սկզբին: Եվ շատ բան կախված կլինի նրանից, թե տնտեսության բարեփոխումների գործընթացներում ինչ հաջողություններ կլինեն:

Հիմա շատ է խոսվում այն մասին, որ վարչապետը քաղաքական հարցերով չի զբաղվում, քաղաքական թեմաներով ելույթներ չի ունենում: Եվ դրա մեջ որոշակի մեսիջներ են տեսնում, թե նա չի ցանկանում հետագայում երկրի թիվ մեկ պաշտոնը զբաղեցնել, որը, գիտենք, վարչապետի պաշտոնն է:

Իսկ ես կարծում եմ, որ վարչապետը հստակ հասկանում է, որ եթե ինքը հիմա ավելի շուտ զբաղվի քաղաքական հարցերով, իսկ հայաստանյան իրականության մեջ դա նշանակում է զբաղվի նաև քաղաքական ինտրիգներով, և դրան զուգահեռ ձախողի տնտեսական ճակատը, ապա քաղաքական հարցերի շուրջ տեսակետներ հայտնելը, հաճախ նաև բացասաբար արտահայտվելը իրեն օգուտ չեն բերելու: Եվ, որպես վերջնարդյունք, նախ և առաջ գրանցվելու է նրա` տնտեսության մեջ բեկում մտցնելու ունակությունը:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում