Վիլեն Խաչատրյան. «Իշխանությունները զբաղված են ընդամենը պարտք վերցնելով». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

«Հայկական վերածնունդ» կուսակցության համամասնական ցուցակով պատգամավորության թեկնածու առաջադրված, տնտեսագետ Վիլեն Խաչատրյանը «Փաստի» հետ զրույցում անդրադառնալով շրջանառվող այն տեսակետներին, թե ընտրությանը մասնակցելու հայտ ներկայացրած կուսակցությունների կամ դաշինքների ծրագրերի տնտեսական բլոկն անիրատեսական է, նշեց, որ ՀՎԿ–ի ներկայացրած 30 կետից բաղկացած ծրագրի յուրաքանչյուր կետի վերաբերյալ ներկայացված են նաև այն ֆինանսական հիմնավորումները, որոնց միջոցով դրանք պետք է կյանքի կոչվեն: Խոսելով իշխանության որդեգրած՝ «այս պահին դրանք կա՛մ իրականացվում են, կա՛մ իրականացնելու ճանապարհին են» մոտեցման մասին, տնտեսագետի համար հասկանալի չէ, թե ինչու դրանց արդյունքները տեսանելի չեն:

«Դրա նպատակը նախ կուսակցությունների ծրագրերը «կոտրելն» է, երկրորդ՝ բոլոր կուսակցությունների ու դաշինքների կողմից ներկայացրած ծրագրերի վրա անիրատեսականության թեզը տարածելով հաշվի չեն առնում, որ եթե մեր բյուջեն, որը 1,4 տրիլիոն դրամ ծախսերով փաստաթուղթ է, տրվի յուրաքանչյուր կուսակցությանը , որպեսզի յուրաքանչյուրն իր կուսակցության դրույթների և գաղափարների տրամաբանությունից ելնելով բաժանի, ապա սկզբունքորեն կունենա ծախսերի միանգամայն տարբեր ուղղվածություն: Այսինքն, անգամ բյուջետային քաղաքականության մեջ որոշակի շտկումներ կատարելով կուսակցությունները կարող են իրենց կողմից առաջարկվող դրույթներն իրականացնել»,– ասում է տնտեսագետը:

«Երբ Ղազախստանը խնդիր դրեց, որ պետք է հայտնվի աշխարհի ամենաբարձր ՀՆԱ ունեցող 50 երկրների շարքում, որևէ մեկը դրան չէր հավատում: Բայց նա այդ ծրագիրն իրականացրեց նախանշված ժամկետից մոտ 3 տարի շուտ և հայտնվեց 49–րդ տեղում»,– ասաց Վ. Խաչատրյանը:

Նրա դիտարկմամբ իշխանությունները չեն խոսում նաև օֆշորի գումարները հետ բերելու, չմաքսազերծվող ապրանքները մաքսազերծելու և Հայաստանից ֆինանսական ապօրինի արտահոսքը կանխելու մասին: Բայց միայն այս երեք բաղադրիչները բավարար են, որպեսզի Հայաստանի բյուջեն տարեկան 2 միլիարդ դոլարով ավելանա:

«Ծրագրերի իրատեսականության թեզն առաջ քաշողներն ուզում են ցույց տալ, որ կուսակցությունների ծրագրերի դրույթներն անիրագործելի են, բայց իրականում դա այդպես չէ: Եվ վերջապես գոյություն ունի նաև իշխանության հանդեպ վստահություն ունենալու թեզը նույնպես: Մարդիկ համոզվել են, որ 2008 թ.–ից մինչ օրս մեր պարտքն աճել է 4,5 միլիարդով, բայց կյանքի որակը չի բարձրացել: Սա խոսում է այն մասին, որ իշխանությունները զբաղված են ոչ թե մարդկանց կյանքի որակը բարձրացնելով, այլ ընդամենը պարտք վերցնելով»,– ասաց Վ. Խաչատրյանը:

 Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: