Գծերի «կանեցներում» պտտվող գումարներից մինչև երկրաչափական պրոգրեսիայով աճած տուգանքների հետևանքներ. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Ներքաղաքային տրանսպորտային ցանցը սպասարկող ընկերությունները շարունակում են «սևով» աշխատել: Այս մասին թեև գիտեն բոլորը և գուցեև փորձում են դրա դեմ պայքարել, սակայն ոլորտում դեռևս ամեն ինչ շարունակում է նույնը մնալ: Եվ զավեշտալին այն է, որ ամենևին էլ կարևոր չէ, թե այդ ոլորտի սպասարկումն իր վրա վերցրած այս կամ այն ՍՊԸ–ն կամ ՓԲԸ–ն որքան հարկային գումար է սկսել վճարել: Կա «սևով» պտտվող գումար, որն ինչպես եղել է, այնպես էլ շարունակում է օդում սավառնել:
Երթուղային տաքսիների վարորդների շրջանում մեր կողմից կատարված բանավոր հարցումները ցույց տվեցին, որ նրանք աշխատելով օրը մոտ 12–ից 16 ժամ, լավագույն դեպքում կարողանում են 5000–ից 7000 դրամ գումար տուն տանել: Աշխատած գումարի մնացած մասը վճարում են օրվա համար իրենց վրա դրված պլանի, մեքենան գազով լիցքավորելու և յուրաքանչյուր երթուղու սկզբում կամ վերջում տեղադրված դիսպետչերական կետի աշխատանքի համար՝ որպես «չայևոյ»: Վարորդների տեղեկություններով այդ «չայևոյի» գումարը տատանվում է 300–ից 500 դրամի սահմաններում:
«Ավտովարորդների պաշտպանության լիգա» հասարակական կազմակերպության նախագահ Տիգրան Հովհաննիսյանը «Փաստի» հետ զրույցում չհերքեց մեր տեղեկությունները, նշելով նաև, որ միայն մայրաքաղաքում ներքաղաքային տրանսպորտային երթուղիները սպասարկող տրանսպորտային միջոցների թիվը 2000 է:
«Պատկերացրեք, թե յուրաքանչյուր վարորդի կողմից վճարած «չայևոյի» գումարը որքան է կազմում: Եթե 300 դրամով հաշվենք, ապա օրվա կտրվածքով այն կազմում է 600000, իսկ 500 դրամի դեմքում՝ 1 մլն դրամ: Հարց է ծագում, թե ուր են գնում այդ գումարները: Բացի այդ, պատկան մարմիններն արդյո՞ք ուսումնասիրել են, թե ճանապարհային երթևեկության խախտումների համար նախատեսվող գումարները կրկնապատկվելու, քառապատկվելու պատճառով մինչ օրս քանի ընտանիք է դժբախտացել: Մարդիկ կամ ինֆարկտ են ստացել ու մահացել են, կամ ինսուլտով իրենց տներում պառկած են, բայց իշխանություններն այս մասին ինչու չեն խոսում»,– ասում է Տ. Հովհաննիսյանը:
Նա նաև կոչ արեց իշխանություններին, նախկինից մնացած տույժ–տուգանքների համաներում կատարել, քանի որ շատ վարորդներ այսօր կանգնած են սեփական տունն ու ունեցվածքը կորցնելու եզրին:
Ուշագրավ է, որ բոլոր վարորդներն էլ միաբերան պնդում են, որ մայրաքաղաքի երթևեկությունն այնպես է «կարգավորված», որ մեքենան վարելու ընթացքում հնարավոր չէ ընդհանրապես խախտում չկատարել: Եվ զավեշտալին այն է, որ քիչ չեն դեպքերը, որ հենց նման վայրերում են տեղադրված տեսախցիկները: Այսինքն, եթե վարորդի բախտը չբերի և ստիպված լինի նման հատվածով երթևեկել, ապա պետք է նաև իմանա, որ շատ շուտով իր դուռը կթակի խախտման մասին իրազեկող «թղթիկը»: Ի դեպ, քիչ չէին դեպքերը, երբ վարորդները նման իրազեկման տեղեկանք ստանում էին տուգանքի ժամկետը լրանալուց և այն կրկնապատկվելուց հետո միայն, սակայն բարեբախտաբար տուգանքի չափը երկրաչափական պրոգրեսիայով «աճեցնելու» մեխանիզմը կառավարության որոշմամբ վերացվեց: Ու թեև այդ որոշումից հետո վարորդները կարողացան մի փոքր շունչ քաշել, սակայն նախկինից մնացած աստղաբաշխական թվերի հասած տույժ–տուգանքների հարցը մինչ օրս մնացել է օդում կախված, որի պատճառով շատ վարորդների ոչ միայն սեփական գույքը կորցնելու վտանգն է շարունակում հետապնդել, այլև կյանքն է հարցականի տակ դրել:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: