«Հեղափոխակարգ խորամանկ , բայց պրիմիտիվ աղվեսների» վերնախավը նախընտրեց պոպուլիզմը, որը համեմվեց քարոզչական, քաղաքական և ֆինանսական համադրություններով, խորամանկությամբ և ստերի մեծ չափաբաժնով․ Վլադիմիր Մարտիրոսյան

‼️Իշխանությունը շարունակում և շարունակելու է իռացիոնալ և իրեն սպառած իրավական, քաղաքական և բարոյական մամլիչ մեխանիզմի կիրառումը: Ինչու՞ , որովհետև տեսնում է ռացիոնալ ընդիմախոսության և կառավարման մեթոդաբանության առումով սխալների, սպառվող աջակցության և ոչ կենսունակ ստերի ազդեցության թուլացումը: Ձախողումները ֆիքսող և ապագա հնարավոր քաղաքական վերնախավ դառնալու հայտ ներկայացնող ուժերը և հոսանքների գոյությունը գնալով անհանգստացնում է նրանց: Արդյոք դա լավ չէ՞: Թե՞ դրանում նրանք տեսնում են միայն իրենց մոտեցող քաղաքական սննկացման վտանգ: Այստեղ ցանկանում եմ հիշատակել դասականին` Պարետոին, ով վերնախավը բաժանում էր երկու հիմնական տիպի, որոնք հաջորդաբար փոխարինում են միմյանց. «առյուծներին» և «աղվեսներին»:

«Հեղափոխակարգ խորամանկ , բայց պրիմիտիվ աղվեսների» վերնախավը նախընտրեց պոպուլիզմը, որը համեմվեց քարոզչական, քաղաքական և ֆինանսական համադրություններով, խորամանկությամբ և ստերի մեծ չափաբաժնով:
Նրանց կառավարումն արդյունավետ է միայն այն դեպքում, երբ Փաշինյանն ակտիվ է հոխորտանքներով, որոնք թերևս անհեռատեսությամբ և պրիմիտիվ քանդողի տրամաբանությամբ ոչնչացնում են ոչ միայն ամբողջ քաղաքական համակարգը, այլ նաև սեփական քաղաքական ձգտումների հեռանկարը`այն դարձնելով անկայուն: Սակայն «հեղափոխակարգ աղվեսները», ընդհանուր առմամբ, հակված չեն բարեփոխումներ անելու: Թե ինչու՞ հակված չեն, նշել եմ բազմիցս, սակայն մեծ էնտուզիազմով պատրաստ են և ստեղծում են այդ թվացյալ բարեփոխումների խաբկանքը, իսկ խաբկանքը մնում է խաբկանք և ժամանակի ընթացքում փլուզվում:

Հենց այդ ժամանակ էլ նրանց փոխարինելու հայտ են սկսում ներկայացնել «առյուծների» էլիտան` դանդաղ ավելացնելով ճնշումը: Դիրքավորելով իրենց որպես ոչ թե քանդողներ, այլ որպես լավը և մնայունը պահպանողներ և զարգացնողներ:

Այսպիսով էլիտայի մշտական փոփոխությունը պայմանավորված է ոչ միայն հասարակության սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական պահանջների և վերապահումների դինամիկայով:

«Առյուծների Էլիտան» միշտ ունի օրակարգ, որը դանդաղ իջեցնում և ներարկում է հասարակական շերտերի մեջ, ստեղծելով պատրաստակամության, փոխգործակցության մթնոլորտ և վստահության ռեսուրս` հանուն երկրի գերակայությունների:

Յուրաքանչյուր էլիտա ունի նաև անհատական առավելություն, որը, այնուամենայնիվ, աստիճանաբար դադարում է բավարարել հասարակությանը: Այդ իսկ պատճառով քաղաքական և սոցիալական համակարգերի հավասարակշռումը պահանջում է մեկ էլիտայի փոխարինումը մյուսով: Ժամանակի ընթացքում մենք տեսնում ենք, որ«հեղափոխակարգ աղվեսները» սկսել են գալ իրենց օրգանական սնանկ բնույթին և տեսքին` իրենց քաղաքական զինանոցում մնալով մեն մենակ միակ զենք հանդիսացող մեծն պոպուլիզմա-իռացիոնալիզմի հետ, որն էլ իր հերթին այլևս անարդյունավետ է:

Միևնույն ժամանակ նման իշխանությունը պահելու համար նրանց անհրաժեշտ է զանգվածների աջակցությունը, ինչը Փաշինյանը խրախուսում է ակտիվ գործողությունների միջոցով, որոնց ընտրության մեջ վերջերս առանձնապես ֆիլտրեր չեն աշխատում: Այլ կերպ ասած «պոչատ աղվեսներ» դառնալու հեռանկարը դառնում է անխուսափելի:

Այդ պատճառով «հեղափոխությունը» պարզապես էլիտաների պայքար է և իշխող պոտենցիալ վերնախավի փոխարինում, ինչին պետք է վերաբերվել անխուսափելիորեն հանգիստ և առանց ջղաձգումների և տվայտանքները:

P.S. Այն ինչ ուներ սկիզբ (начало) ունի նաև բեկում (излом) և անբեկանելի ավարտ (конец): Ռուսերեն ասած
НАСТУПИЛ ИЗЛОМ ГОСПОДА !!!