Արթուր Գևորգյանը կտրականապես հրաժարվում է ֆեդերացիայի նախագահի նոր ընտրություններից: Ծանոթ ձեռագիր է չէ՞

Էլլա Հովհաննիսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Հայաստանցիների համար ամենասիրելի մարզաձևերից մեկի՝ բռնցքամարտի ոլորտը, տևական ժամանակ է համակարգային խնդիրների առջև է: Հայաստանի դրոշը միջազգային ամենահեղինակավոր մենամարտերում բարձր ծածանած բռնքամարտիկների և վաստակավոր մարզիչների մի ստվար հատված, կտրականապես չեն ընդունում Բռնցքամարտի ֆեդերացիայի այսօրվա նախագահ Արթուր Գրիգորյանին, քանզի վերջինս վատ կառավարման և կոռուպցիայի հետևանքով, բռնցքամարտի ոլորտը խայտառակ վիճակի է հասցրել:
Շատերը կմտածեն, թե իրավիճակը սրվեց օգոստոսին հապճեպ կազմակերպված ֆեդերացիայի նոր նախագահի ընտրություններից հետո, սակայան իրականում խնդիրը շատ ավելի խորն է: Դրա արմատները գնում են ընդհուպ մինչև 2013թ., երբ Գևորգյանը ստանձնեց ֆեդերացիայի նախագահի պաշտոնը, և հետագա տարիներին մեկը մյուսի հետևից ձախողեց բռնցքամարտի հեղինակավոր միջազգային վարկանիշային մրցաշարերը: Վերջին կաթիլը օգոստոսի կասկածելի ընտրություններն էին, որոնցում վերընտրվեց հենց Գևորգյանը:
Ականավոր մարզիկներն ու մարզիչները հայակական բռնցքամարտը փրկելու հույսով բազմիցս դիմել են Սպորտի և երիտասարդության նախարարությանը՝ միջոցներ ձեռք առնելու խնդրանքով: Նախարարությունը երեկ տարածեց հայտարարություն, որում, վստահաբար կարելի է պնդել, ամենաօպտիմալ լուծումն է առաջարկվել: Կոնֆլիկտը հանգուցալուծելու նպատակով առաջարկվում է կազմակերպել և անցկացնել ԱԻԲԱ-ի կանոնադրությանը և ԱԻԲԱ-ի կանոններին համապատասխան ՀԲՖ-ի նախագահի նոր ընտրություններ՝ հաշվի առնելով Հայաստանի բռնցքամարտի բոլոր ներկայացուցիչների (ԱԻԲԱ-ի կողմից կազմակերպված միջազգային մրցաշարերին մասնակցած մարզիչներ, մարզիկներ, բռնցքամարտի վետերաններ) իրավունքներն ու շահերը:
Բնականաբար Արթուր Գևորգյանը կտրականապես հրաժարվում է նոր ընտրություններից՝ պնդելով, որ բողոքողները ընդամենը մի քանի մարզիկներ են: Ծանոթ ձեռագիր է չէ՞: Ինչու՞ է Գևորգյանը խուսափում նոր ընտրություններից:Եթե ամեն ինչ կարգին է, և բողոքողներն ընդամենը մի քանիսն են, ապա նա կվերընտրվի արդեն լեգիտիմ և մարդավարի կազմակերպված ընտրություններում: Թերևս Գրիգորյանը վստահ է, և վախենում է չվերընտրվել, որից հետո, բնականաբար, կբացահայտվեն նրա անօրինական գործողությունները: Պատկերն ամբողջացնում է այն, որ Գևորգյանը ֆեդերացիայի սխալների համար մեղադրում է բոլորին, բացի իրենից: Գևորգյանը, թերևս, մոռացել է, որ եթե սխալվում են բոլորը, ուրեմն բոլորն էլ ճիշտ են: