ՀՀԿ համագումարը և մենք.«Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Հանրապետական կուսակցության երկար սպասված ու գովազդված համագումարը կայացավ։ Հայաստանյան հասարակական–քաղաքական ու լրատվական դաշտը գլխովին թաղված է համագումարի արդյունքների, ուղերձների ու ենթատեքստերի «բացահայտումներով»։ Սակայն իրականում մի շարք ոչ էական ու խմբագրական բնույթի փոփոխություններից զատ, Հանրապետականի համագումարը, ըստ էության, արմատական որևէ նորություն չբերեց, ինչքան էլ այդ մասին հայտարարեն կուսակցության վերին էշելոնի տարբեր ներկայացուցիչներ։ Համագումարի թերևս ամենաուշագրավ նորությունը Կարեն Կարապետյանի հետագա գործունեությանն էր վերաբերում, և այս հարցում Սերժ Սարգսյանը մասնակի հստակություն մտցրեց՝ մասնավորապես պարզ դարձավ որ, 2017–ի ընտրություններից հետո Կարապետյանը շարունակելու է գլխավորել կառավարությունը։
Սակայն այս նորությունը ինչպես նշվեց, մասնակի հստակեցում էր, քանի որ նոր վարչապետի և կառավարության մասին խոսակցությունները փակվեցին առավելագույնը մինչ 2018 թվականը ՝ մինչև Սերժ Սարգսյանի պաշտոնավարման ավարտը։ Թե ինչ կլինի 2018–ից հետո, բավական բարդ խնդիր է, և ըստ էության, որևէ կանխատեսում այս հարցում չափազանց անշնորհակալ գործ է։
Այսուհանդերձ, համագումարը նաև ակնհայտ դարձրեց մի շարք իրողություններ՝ մասնավորապես Հանրապետական կուսակցությունում վերջնականապես փորձ է արվում վերացնել ներկուսակցական պայքարի օջախները, այս տեսանկյունից Կարեն Կարապետյանի և Վիգեն Սարգսյանի մուտքը կուսակցություն առանցքային նշանակություն է ստանում, միաժամանակ կարևոր էր նաև կուսակցության կանոնադրության փոփոխությունը՝ որի համաձայն կուսակցությունն ունենալու է արդեն առաջին փոխնախագահ և փոխնախագահներ, որոնք առաջին տեղակալի համեմատ նվազ լիազորություններ են ունենալու։ Այս տեսանկյունից պետք է նշել, որ կուսակցության մամլո խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը գրեթե ակնարկեց, որ ՀՀԿ առաջին փոխնախագահի պոստում մենք առաջիկայում կտեսնենք վարչապետ Կարեն Կարապետյանին, ի դեպ, այս մասին նշվել էր նաև մինչ համագումարը, քանի որ կրկին Շարմազանովը, Կարեն Կարապետյանի անդամակցության դիմումի հրապարակումից հետո նշել էր, որ վարչապետը չի լինելու շարքային կուսակցական։
Կուսակցության փոխնախագահի հաստիք սահմանելով Սերժ Սարգսյանը վերջնականապես իր ձեռքն է վերցնելու կուսակցության ներսում գործընթացները ղեկավարելու և կանխատեսելի դարձնելու բոլոր գործընթացները, քանի որ վերջին շրջանում արդեն բացահայտ կերպով նկատելի էր պայքարը ՀՀԿ ներսում տարբեր խմբավորումների և կլանների միջև։ Եթե մինչ այս հանրապետական վերնախավին դեռևս հաջողվում էր պահպանել կուսակցության միատարության և ամրակուռ լինելու շղարշը, ապա ներկայում արդեն ՀՀԿ սարգսյանական թևը խնդիր ուներ պարզապես ցույց տալ ավելի շատ հանրապետականներին, քան հանրությանը, թե ով է իրականում իշխանության կուսակցության ներսում դրության տերը։
Անշուշտ, առաջին հայացքից տարօրինակ կարող է թվալ, որ գրեթե կուսակցության նախագահին հավասար լիազորություններով առաջին փոխնախագահի հաստիքի ներդրումը կարող է կուսակցության ղեկավարման դուալիստական մոդել առաջ բերել, սակայն նման զարգացումը գրեթե բացառված է, քանի որ նկատի ունենալով այն փաստը, որ Կարեն Կարապետյանը ստանձնելով վարչապետի պաշտոնը, քարտ–բլանշ ստացավ իր կադրային քաղաքականության համար և պաշտոնանկ արեց մի շարք խորհրդանշական դարձած պաշտոնյաների, պետք է ասել, որ նմանօրինակ գործողությունների ազատություն է նա ունենալու նաև ներկուսակցական գործունեության մեջ։
Սա, ըստ էության, նաև տրամաբանական ընթացք է, քանի որ Սերժ Սարգսյանի այն հայտարարությունից հետո, որ Կարապետյանը 2017–ի ընտրություններում ՀՀԿ հաղթանակից հետո շարունակելու է գլխավորել կառավարությունը, Կարապետյանը առնվազն մինչ 2018 թվականը պետք է ապահովի իր կառավարության համար քաղաքական վստահելի հենարան, իսկ հանրապետականի ներսում ներկուսակցական տարբեր օղակների միջև մրցակցության առկայության պայմաններում դա չափազանց դժվար լուծելի խնդիր կդառնար։ Բացի այս, Կարեն Կարապետյանի նշանակումը ՀՀԿ առաջին փոխնախագահ կապահովի նաև Հանրապետականի, այսպես ասած, ռեբրենդինգի էֆեկտը, որը կարևոր պայման է դառնալու 2017–ի խորհրդարանական ընտրություններն առավել սահուն և առանց ճչացող դրսևորումների անցկացնելու համար։
Ընդ որում` պետք է շեշտել, որ մինչ այս ՀՀԿ ներսում մշտապես էլ եղել են հակասական շահերով տարբեր կլաններ, սակայն գոնե արտաքուստ նրանց միջև առկա լարվածությունը հնարավոր էր լինում քողարկել, սակայն վերջին զարգացումների ֆոնին պարզ դարձավ, որ նախկին մեթոդներն այլևս անարդյունք են և խնդիր կա ներկուսակցական բոլոր գործընթացները բերել կանխատեսելի և վերահսկելի հուն։ Ըստ էության, հենց այսքանով էլ սահմանափակվում են ՀՀԿ համագումարի հիմնական բովանդակությունն ու արդյունքները, իսկ մնացյալն արդեն տեխնիկական բնույթի հարցեր են։

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: