Վիգեն Խաչատրյան. «Երբ նայում ես, թե մեղադրողներն ինչպես են ապրում, հասկանում ես, որ իրենք էլ թքած ունեն ժողովրդի վրա». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Նախկին պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանի կարծիքով օրերս ԱԺ–ում կազմակերպված գնաճի մեղմման հնարավորությունների մասին խորհրդարանական լսումները բավականին հետաքրքիր էին: «Փաստի» հետ զրույցում նա նշեց, որ ինքը թեև 10 տարուց ավելի է դուրս է եկել քաղաքականությունից, բայց այդ քննարկմանը հաճույքով է մասնակցել:

«Ես համոզված չեմ, որ եթե այլ կառավարություն լիներ, ապա թանկացում չէր լինի Հայաստանում: Գուցե մեղմելու քայլերն ավելի արդյունավետ լինեին, եթե ավելի արդյունավետ աշխատեր կառավարությունը, բայց սա արդեն ուրիշ խնդիր է: Դա արդեն լուրջ վերաբերմունք և խորը վերլուծություն է պահանջում, ինչը շատ հաճախ երկկողմանի՝ թե՛ ընդդիմության և թե՛ իշխանությունների մոտ պակասում է»,– համոզված է Վ. Խաչատրյանը:

Նրա կարծիքով չի կարելի անվերջ շեշտել, թե երկիրն ու ժողովուրդն անելանելի իրավիճակում են: Միևնույն է, դրանից ոչինչ չի փոխվի: Եվ այդ մտածողությամբ երբեք ավելի լավ կառավարություն չենք ունենա:

«Աղքատության ցուցանիշը մեծ է, արտագաղթի տեմպերը բարձր են, բայց չի կարելի մտածել, թե դանակը ոսկորին է հասել: Պետք է բոլորը հասկանան, որ երկիր կառուցելու համար պետք է ծանր աշխատել: Եվ դա պետք է երկկողմանի լինի: Ամեն մեկը թող հայելու մեջ նայի ու իրեն հարց տա, թե ինքն ինչ է արել իր հայրենիքի շենացման համար: 90%–ը պետությունը քանդում է: Ով ոնց կարող է փորձում է օգտվել, օրենք շրջանցել և այլն: Եվ դա համատարած բնույթ է կրում, իսկ մենք սրա մասին չենք խոսում: Համատարած 10 հազարը վերցնում են ու գնում են ընտրության, բա դրանից հետո ուզում են իրավիճակը ո՞նց լինի»,– հարցրեց Վ. Խաչատրյանը:

Նախկին քաղաքական գործիչը համոզված է նաև, որ մինչև հասարակությունը լավը չլինի, ոչ մի կառավարություն էլ լավ չի աշխատի: Նրան վրդովվեցնում է, որ այդ մասին մամուլը շատ քիչ է խոսում: Փոխարենն անընդհատ մեղավորներ են փնտրում:

«Մեղավորը մեր մեջ նստած է: Մի հատ աջ ու ձախ նայեք: Պետությունն ուժեղացնող մարդ շատ կա՞: Շատ մարդ ե՞ք ճանաչում, որ ուզում է օրենքով ապրել: Քի՞չ են արդյոք այն մարդիկ, որ երբ օրենք են շրջանցում, կողքից ասում են՝ «լավ է անում, տուն է պահում»: Եվ սա է մեր հասարակության հոգեբանությունը: Իսկ սրա մասի՞ն ով պետք է խոսի: Այսպես մտածում է մեր ազգն այնքան տարի, որքան որ այս կամ այն ազգին հպատակված ապրել է: Մեր երկիրը նոր է մերը դարձել, բայց դա մենք դեռ չենք զգում: Եվ այս ֆոնի վրա մարդիկ ԱԺ–ում լուրջ քննարկման են մասնակցում: Հետաքրքիր է, թե այն մարդիկ, ովքեր համաձայն չեն այս կամ այն երևույթի հետ, ինչ–որ բան առաջարկո՞ւմ են: Մեղադրողներ շատ կան, բայց առաջարկություն անողները շատ քիչ են: Ու երբ նայում ես, թե այդ մեղադրողներն ինչպես են ապրում, հասկանում ես, որ իրենք էլ թքած ունեն ժողովրդի վրա: Բոլորին էլ ճանաչում եմ չէ՞: Այդ դեպքում, բա ո՞ւմ համար է այդ դերասանությունը»,– ասաց նախկին պատգամավորը:

Վ. Խաչատրյանի կարծիքով սակայն, ԱԺ–ում քննարկման ժամանակ ակնհայտ է եղել, որ այս կամ այն ոլորտների համար պատասխանատվություն կրող պաշտոնյաները իսկապես տիրապետում են իրավիճակին, կրում են պատասխանատվություն և փորձում են արդյունքի հասնել:

«Այլ խնդիր է, որ այդ արդյունքը մեզ չի բավարարում, բայց ես ավելի լավ արդյունք բերողի չեմ տեսնում: Ինձ մտահոգում է, որ քննարկման ժամանակ պատասխանատվություն կրողները փորձում էին վերլուծել իրավիճակը, իսկ մյուս մասը, ովքեր որևէ պատասխանատվություն չէին կրում, ինչ ուզում՝ խոսում էին: Ճիշն այն է, երբ իշխանությունը կրող քաղաքական ուժը սերտ կապ պահի հասարակության հետ, որպեսզի կարողանա իր գործողությունների արդյունավետությունը չափի: Իսկ ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը պետք է անընդհատ այլընտրանքներ առաջարկեն, որպեսզի հասարակության աչքում բարձրանան: Բայց մեզ մոտ ամեն ինչ ոտքից գլուխ շուռ է եկել՝ ընդդիմությունն անընդհատ գնում է դեպի հասարակություն: Այնտեղ, որտեղ այլևս անելիք չունի, իսկ իշխանությունները, ովքեր պետք է հասարակության հետ կապ հաստատեն, իրենք իրենց օտարել են և սեփական պատկերացումով են առաջ շարժվում: Այս մոտեցումները պետք է փոխվեն, որպեսզի առաջընթացն էլ ավելի տեսանելի դառնա»,– համոզված է Վ. Խաչատրյանը:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում