Լապշինյան բեմադրություն իսրայելական սցենարով. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Անցյալ տարի դեկտեմբերի 15–ին Արցախ այցելելու պատրվակով ձերբակալված ռուս–իսրայելական բլոգեր, Իսրայելի քաղաքացի Ալեքսանդր Լապշինին Ադրբեջանի իշխանություններին արտահանձնելու պատմությունը պարզվում է ոչ այլ ինչ է, քան լավ կազմակերպված բեմադրություն:
Քաղաքագետ Սերգեյ Շաքարյանցի կարծիքով այլ երկրի քաղաքացուն երրորդ երկրում, այն էլ՝ Բելառուսում ձերբակալելն ամենևին էլ Ադրբեջանի նախագահի կողմից Լուկաշենկոյին պարգևատրելու փոխհատուցման հետևանք չէր, ինչպես կարծում են շատերը: Այլ պարզվում է դա մեծ այսբերգի մի փոքր մասն էր, որում ներքաշվեց նաև Բելառուսի նախագահը:
«Նախորդ տարեվերջին Իսրայելի Մոսադ հատուկ ծառայությունների ղեկավարն իր հայտարարության մեջ բացեիբաց խոստովանել էր, որ արդեն որերորդ տարին է իսրայելցի սպաներն են Ադրբեջանի Ազգային անվտանգությունում ուսուցում իրականացնում: Բայց ինչո՞ւ են այս ամենի մասին լռում հայ իշխանավորները, հասկանալի չէ»,– ասում է քաղաքագետը:
Նա նաև համոզված է, որ Նազարբաևին, Լուկաշենկոյին կամ ուրիշներին արձագանքելուց բացի հարկավոր է նաև մի լավ սեղմել Իսրայելի ղեկավարության ոտքը: Բացի այդ, հայկական կողմը լավ կլինի, որ պարզի, թե ինչպես է իսրայելի քաղաքացին հասել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն և ինչո՞ւ:
«Չի բացառվում, որ նույն Լապշին կոչված անձը Իսրայելի հատուկ ծառայությունների կողմից ուղարկված հետախույզ է եղել: Եվ դա Իսրայելի կործանարար սցենարներից մեկը կարող է լինել, որին իր պասիվությամբ մասնակցում են նաև Հայաստանի իշխանությունները: Ստացվում է, որ Հայաստանը ցանկացած երկրի քաղաքացու, այդ թվում՝ թշնամական, որը դեռևս 1992 թ.–ից աշխատում է ադրբեջանական հատուկ ծառայությունների հետ, թույլ է տալիս, որ առանց արգելքի այցելի Արցախ»,– ասում է Ս. Շաքարյանցը:
Քաղաքագետն ընդգծում է, որ հարևան Իրանը բազմիցս է ահազանգել այն մասին, որ իսրայելական հատուկ ծառայությունները ժամանակ առ ժամանակ Հայաստանի շուրջ սադրանքներ են կազմակերպում և մի՞թե այդ պարագայում անգամ Հայաստանի իշխանությունները պետք է համեստորեն լռություն պահպանեն և ոչնչի մասին չբարձրաձայնեն,– զարմանում է Ս. Շաքարյանցը:
«Եթե Լևոն Տեր–Պետրոսյանը լռում էր հանուն համաշխարհային հրեականության, ինչ–որ տեղ պարզ է, բայց ներկայի իշխանություններն ինչո՞ւ են լռում՝ հասկանալի չէ: Վաղուց է հայտնի, որ Իսրայելն ամեն ինչ անում է Անդրկովկասում խաղացող դառնալու համար: Այստեղ հարց է ծագում, թե Հայաստանի իշխանություններն ինչ–որ բան անո՞ւմ են դրան խոչընդոտելու, և եթե ոչ, ապա Հայաստանի իշխանություններն արդյո՞ք ինքնասիրություն ունեն»,– ասում է Ս. Շաքարյանցը:
Ասվածից կարելի է եզրակացնել, որ գործարկված լապշինյան սցենարը մի կողմից լավ առիթ է միջազգային մեծ ու փոքր հարթակներում աղմուկ–աղաղակ բարձրացնելու, մյուս կողմից Իսրայելին «թույլ» տալու միջամտել և «օգնել» սեփական երկրի քաղաքացուն ազատ արձակելու համար: Եվ չի բացառվում, որ դա նաև կարող է լավ առիթ հանդիսանալ Իսրայելին Հարավային Կովկասում հիմնավորվելու համար, կարծում է քաղաքագետը:
Ստացվում է, որ այս «պատմության» բոլոր թելերն Ադրբեջանից բացի տանում են նաև դեպի իսրայելական հատուկ ծառայություններ: Այսինքն, սա հերթական պարզ սադրանքն է ուղղված Հայաստանի և ԼՂՀ–ի դեմ, որին մասնակցում է նաև Բելառուսը, իսկ դեպքերը զարգանում են «միամիտ» իսրայելցի բլոգերի շուրջ: Շաքարյանցի խոսքով ամենահետաքրքիրն այն է, որ ամենևին էլ կարևոր չէ Լապշինին կդատեն, թե՝ ոչ, նրանց համար կարևորը հակամարտության գոտում իրենց հայտվելն արդարացնելն է:
«Իսկ ինչո՞ւ են մեր իշխանություններն այդքան խնայում Իսրայելին, այն դեպքում, երբ 1992–ից այդ երկիրը տարբեր մակարդակներով լկտիաբար իրեն թույլ է տալիս ժամանակ առ ժամանակ միջամտել մեր երկրի գործերին»,– ասում է Ս. Շաքարյանցը:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: